Fabio Borini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fabio Borini
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1991
Bentivoglio, Włochy
Wzrost 178 cm[1]
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub Milan
Numer w klubie 11
Kariera juniorska
Lata Klub
2001–2007 Bologna
2007–2009 Chelsea
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2009–2011 Chelsea 3 (0)
2011 Swansea City (wyp.) 9 (6)
2011–2012 Parma 0 (0)
2011–2012 Roma (wyp.) 24 (9)
2012 Roma 0 (0)
2012–2015 Liverpool 25 (2)
2013–2014 Sunderland (wyp.) 32 (7)
2015–2018 Sunderland 50 (7)
2017–2018 Milan (wyp.) 28 (2)
2018– Milan 0 (0)
W sumie: 171 33
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2006 Włochy U-16 4 (0)
2007–2008 Włochy U-17 6 (1)
2009 Włochy U-19 2 (1)
2009–2013 Włochy U-21 17 (4)
2012 Włochy 1 (0)
W sumie: 30 6
  1. Aktualne na: 19 sierpnia 2017.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy U-21
Srebro
Izrael 2013
Mistrzostwa Europy
II miejsce
Polska/Ukraina 2012 piłka nożna

Fabio Borini (ur. 29 marca 1991 w Bentivoglio) – włoski piłkarz występujący na pozycji napastnika w Milanie.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Bologna[edytuj | edytuj kod]

Borini zaczął grać w piłkę mając dziewięć lat. On i jego ojciec byli kibicami Bolognii. W 2001 roku dołączył do zespołu juniorów włoskiej drużyny[2].

Chelsea[edytuj | edytuj kod]

Latem 2007 roku Borini dołączył do Chelsea. W sezonie 2008/2009 był podstawowym napastnikiem rezerw. Strzelił dziesięć goli w jedenastu spotkaniach i został ich najskuteczniejszym zawodnikiem[3]. Do siatki rywali trafiał między innymi w meczu FA Youth Cup z Manchesterem United[3]. 1 września 2009 roku został włączony przez Carla Ancelottiego do kadry na rozgrywki Ligi Mistrzów i w spotkaniu z Porto, zasiadł po raz pierwszy na ławce rezerwowych londyńskiej ekipy[4]. Kilka dni później Borini zadebiutował w barwach Chelsea, zmieniając w 89 minucie derbowego pojedynku z Tottenhamem Nicolasa Anelkę[5]. Po raz pierwszy w podstawowym składzie wyszedł 23 września 2009 roku w spotkaniu Pucharu Ligi z Queens Park Rangers, które zostało rozegrane na stadionie Stamford Bridge[6].

19 października 2009 roku zdobył dwa gole dla rezerw w wygranym 4:1 derbowym spotkaniu z West Ham United[7]. Swój drugi występ w Premier League zanotował w listopadzie, kiedy to zmienił w 77 minucie Salomona Kalou w pojedynku z Wolverhampton Wanderers[8]. 8 grudnia 2009 roku Borini zadebiutował w rozgrywkach Ligi Mistrzów w zremisowanym 2:2 meczu przeciwko APOELowi Nikozja[9]. W drugiej połowie zmienił wówczas innego debiutanta w Champions League – Gaëla Kakutę[9]. Następnie dostał szansę pokazania swoich umiejętności w ligowych meczach z Evertonem[10] oraz Portsmouth[11]. W styczniu 2010 roku zagrał w spotkaniu z Watford, a w lutym wystąpił przeciwko Cardiff City. W sezonie 2009/2010 wraz z Chelsea wywalczył tytuł mistrza Anglii[12] oraz zdobył Puchar Anglii[13]. Wraz z juniorami londyńskiego klubu sięgnął natomiast po FA Youth Cup[14].

Swansea City[edytuj | edytuj kod]

17 marca 2011 roku Borini został wypożyczony do Swansea City do końca sezonu 2010/2011[15], gdzie pracował jego były trener w młodzieżówkach Chelsea – Brendan Rodgers. Borini rozpoczął swoje wypożyczenie strzelając dwie bramki z Nottingham Forest[16]. 9 kwietnia 2011 roku trafił pierwszego gola w spotkaniu z Norwich City, z rzutu wolnego. Swansea wygrała 3:0. Kolejną bramkę trafił na Turf Moor przeciwko Burnley, ale jego drużyna przegrała 1:2. Dwa kolejne gole zdobył w wygranym 4:1 meczu z Ipswich Town.

18 maja 2011 roku Borini potwierdził, że nie powróci do Chelsea po zakończeniu wypożyczenia[17]. Stwierdził, że podejmie decyzję o przyszłości po meczu finałowym play-offów o awans do Premier League[18]. W finale wywalczył rzut karny, który dał zwycięstwo 4:2 i przypieczętował awans do Premier League.

Parma[edytuj | edytuj kod]

2 lipca 2011 roku podpisał pięcioletni kontrakt z Parmą[19][20]. Parma zapłaciła Chelsea rekompensatę w wysokości 360 tysięcy euro.

Roma[edytuj | edytuj kod]

31 sierpnia 2011 roku Borini został wypożyczony do Romy za kwotę w wysokości 1,25 miliona euro. Roma miała opcję wykupu za 7 milionów euro. W Romie zadebiutował w przegranym 1:2 spotkaniu z Cagliari, gdy wszedł w 80 minucie za Pabla Osvalda. Tydzień później zagrał od pierwszych minut z Interem na San Siro. Pierwszego gola dla nowego zespołu trafił w meczu wyjazdowym z Genoą. W meczu Pucharu Włoch trafił bramkę przeciwko Fiorentinie, a rzymski zespół wygrał 3:0. Drugiego gola w lidze trafił w wygranym 5:1 meczu z Ceseną. 5 lutego 2012 roku trafił dwie bramki w spotkaniu z Interem, które Roma wygrała 4:0.

23 stycznia 2012 Roma zapłaciła 2,3 miliona euro za 50% karty zawodniczej Boriniego[21]. 23 czerwca 2012 Roma wykupiła drugą połowę za 5,3 miliona euro.

Liverpool[edytuj | edytuj kod]

13 lipca 2012 roku podpisał pięcioletni[22] kontrakt z Liverpoolem[23]. Kwota transferu wynosiła 13,3 miliona euro[24].

9 sierpnia podczas swojego pierwszego meczu na Anfield w barwach The Reds, trafił swoją pierwszą bramkę w rewanżowym spotkaniu Ligi Europy z FK Homel[25]. W październiku 2012 roku w meczu z Manchesterem United doznał kontuzji stopy, która wyeliminowała go z gry do stycznia[26]. Na boisko powrócił 13 stycznia 2013 roku w meczu z Manchesterem United, gdy w drugiej połowie zmienił Raheema Sterlinga[27]. 17 lutego 2013 roku po kolizji z piłkarzem Swansea City Kyle'em Bartleyem zwichnął ramię. Początkowo sądzono, iż z tego powodu będzie musiał pauzować do końca sezonu[28]. Do gry powrócił jednak 27 kwietnia 2013 roku – wszedł na boisko w 72. minucie meczu z Newcastle United, a po chwili strzelił swoją pierwszą ligową bramkę dla Liverpoolu[29].

Sunderland[edytuj | edytuj kod]

31 sierpnia 2015 roku został graczem Sunderland, z którym związał się czteroletnią umową[30].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Fabio w reprezentacji narodowej debiutował we Wrześniu 2006 roku w zespole do lat 16. Następnie występował w drużynach U-17, U-19 i U-21[31]. W tej ostatniej debiutował 13 listopada 2009 roku w meczu z Węgrami[32]. Cztery dni później zagrał w spotkaniu z rówieśnikami z Luksemburga[33].

Debiut w dorosłej reprezentacji zaliczył w lutym 2012 roku w pojedynku ze Stanami Zjednoczonymi[31]. Wraz z seniorską reprezentacją Włoch na Euro 2012 zajął drugie miejsce, choć nie wystąpił w żadnym meczu[34].

Rok później uczestniczył w Euro U-21, gdzie także dotarł z ekipą Azzurini do finału, jednak i tym razem lepsi okazali się reprezentanci Hiszpanii (Borini strzelił jedną z bramek)[35].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Stan na 17 maja 2017 r.
Liga Puchar Puchar ligi R. kont. Łącznie
Sezon Klub Liga M G M G M G M G M G
2009/10 Chelsea Premier League 4 0 2 0 1 0 1 0 8 0
2010/11 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Swansea City (wyp.) Championship 9 6 0 0 0 0 12[a] 6
2011/12 Roma (wyp.) Serie A 24 9 2 1 0 0 26 10
2012/13 Liverpool Premier League 13 1 1 0 0 0 6 1 20 2
2013/14 Sunderland (wyp.) 32 7 3 0 5 3 40 10
2014/15 Liverpool 12 1 2 0 2 0 2 0 18 1
2015/16 Sunderland 26 5 0 0 1 0 27 5
2016/17 24 2 2 0 0 0 26 2
Łącznie w karierze 144 30 12 1 9 3 9 1 176 35

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Chelsea[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W tym trzy mecze w fazie play-off.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Fabio Borini (ang.). premierleague.com. [dostęp 2016-08-24].
  2. Chelsea's Carlo Ancelotti puts faith in Fabio Borini (ang.). Telegraph. [dostęp 26 grudnia 2009].
  3. a b Fabio Borini (ang.). Chelsea FC. [dostęp 2009-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-01-05)].
  4. Chelsea 1 - 0 FC Porto (pol.). BBC. [dostęp 26 grudnia 2009].
  5. Chelsea 3 - 0 Tottenham (pol.). BBC. [dostęp 26 grudnia 2009].
  6. Chelsea 1 - 0 QPR (ang.). BBC. [dostęp 26 grudnia 2009].
  7. FC Chelsea Reserves 4:1 (1:0) – West Ham United U21. Transfermarkt. [dostęp 2017-06-08].
  8. Chelsea 4 - 0 Wolverhampton (ang.). BBC. [dostęp 26 grudnia 2009].
  9. a b Chelsea 2 - 2 Apoel Nicosia (ang.). BBC. [dostęp 9 grudnia 2009].
  10. Chelsea 3 - 3 Everton (ang.). BBC. [dostęp 26 grudnia 2009].
  11. Chelsea 2 - 1 Portsmouth (pol.). BBC. [dostęp 26 grudnia 2009].
  12. Match Report: Chelsea 8 Wigan Athletic 0 (ang.). Chelsea FC. [dostęp 14 maja 2010].
  13. FA Cup final Match report: Chelsea 1 Portsmouth 0 (ang.). chelseafc.com. [dostęp 21 maja 2010]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-11)].
  14. Youth Cup: A dream come true (ang.). Chelsea FC, 5 maja 2010. [dostęp 14 maja 2010]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-05-08)].
  15. Swansea sign Fabio Borini from Premier League Chelsea (ang.). W: 2011-03-17 [on-line]. BBC Sport. [dostęp 2012-07-13].
  16. David Dulin: Swansea 3 - 2 Nott'm Forest (ang.). BBC Sport, 2011-03-19. [dostęp 2012-07-13].
  17. Fabio Borini confirms he will leave Chelsea in the summer (ang.). BBC Sport, 2011-05-18. [dostęp 2012-07-13].
  18. Swansea's Fabio Borini puts future talk on hold (ang.). BBC Sport, 2011-05-27. [dostęp 2012-07-13].
  19. Swansea City resigned to losing Fabio Borini to Parma (ang.). BBC Sport, 2011-06-01. [dostęp 2012-07-13].
  20. UFFICIALE: Parma, presi Pellè, Borini e Sansone (wł.). sportsbook24.net, 2 lipca 2011. [dostęp 2012-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-12)].
  21. INTERIM REPORT ON OPERATIONS AS AT 31 MARCH 2012 (ang.). [dostęp 2012-07-13].
  22. Jason Darby: Fabio Borini completes Liverpool transfer (ang.). anfield-online.co.uk, 2012-07-13. [dostęp 2012-07-14].
  23. Borini completes LFC transfer (ang.). Liverpool FC, 2012-07-13. [dostęp 2012-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-05)].
  24. FABIO BORINI Cessione a titolo definitivo (wł.). AS Roma, 2012-07-13. [dostęp 2012-08-09].
  25. Ben Smith: Liverpool beat Gomel in Europa tie (ang.). BBC Sport, 2012-08-09. [dostęp 2012-08-09].
  26. Liverpool forward Fabio Borini expected to miss three months through injury (ang.). The Telegraph, 2012-10-17. [dostęp 2013-04-27].
  27. Man Utd 2-1 Liverpool (ang.). BBC Sport, 2013-01-13. [dostęp 2013-04-27].
  28. Liverpool FC forward Fabio Borini to miss rest of season with dislocated shoulder (ang.). Liverpool Echo, 2013-02-17. [dostęp 2013-04-27].
  29. Newcastle United 0 Liverpool 6: match report (ang.). The Telegraph, 2013-04-27. [dostęp 2013-04-27].
  30. Borini returns to Sunderland (ang.). Sunderland, 2015-08-31. [dostęp 2015-08-31].
  31. a b Fabio Borini. Convocazioni e presenze in campo (wł.). Federazione Italiana Giuoco Calcio. [dostęp 2013-09-19].
  32. Reprezentacje: Urodzinowa wygrana Brumy, debiut Boriniego. chelsea.pl. [dostęp 26 grudnia 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-16)].
  33. Występy niebieskiej młodzieży (pol.). Chelsea PL. [dostęp 26 grudnia].
  34. Italy. Squad (ang.). UEFA, 2012-07. [dostęp 2013-09-19].
  35. Tom Kell: Thiago treble helps Spain retain Under-21 crown (ang.). UEFA, 2013-06-18. [dostęp 2013-09-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Profil w bazie Soccerbase (ang.)
  • Profil w bazie National Football Teams (ang.)