Georg von Kopp

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Georg Kopp)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Georg von Kopp
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Herb duchownego
Kraj działania

Prusy

Data i miejsce urodzenia

25 lipca 1837
Duderstadt

Data i miejsce śmierci

4 marca 1914
Opawa

Miejsce pochówku

archikatedra św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu

Książę-biskup wrocławski
Okres sprawowania

1887–1914

Przewodniczący Fuldajskiej Konferencji Episkopatu
Okres sprawowania

1897–1913

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

28 sierpnia 1862

Nominacja biskupia

15 listopada 1881
biskup Fuldy

Sakra biskupia

27 grudnia 1881

Kreacja kardynalska

16 stycznia 1893
Leon XIII

Kościół tytularny

S. Agnese fuori le mura

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

27 grudnia 1881

Konsekrator

Daniel Sommerwerk

Współkonsekratorzy

Franz Joseph von Stein
Michael Felix Korum

Georg von Kopp (ur. 25 lipca 1837 w Duderstadt koło Getyngi, zm. 4 marca 1914 w Opawie) – w latach 1881–1887 biskup Fuldy oraz w 1887-1914 biskup wrocławski, od 1893 kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z ubogiej rodziny tkaczy, do gimnazjum uczęszczał w Hildesheim, w latach 1856–1858 pracował jako telegrafista w hanowerskiej służbie państwowej. W latach 1858–1861 studiował w teologiczno-filozoficznym zakładzie naukowym w Hildesheim, święcenia kapłańskie otrzymał w 1862. Później był wikariuszem szkolnym w miejscowości Henneckenrode położonej w gminie Holle oraz wikariuszem w Detfurcie. W 1865 został pomocnikiem przy wikariacie generalnym w Hildesheim. W 1872 roku mianowany wikariuszem generalnym i kanonikiem, a w 1881 roku biskupem Fuldy.

Były to czasy, w których prasa atakowała duchowieństwo posłuszne papieżowi – rozkwitał ultramontanizm. Biskup Kopp zachowywał lojalny stosunek do rządu pruskiego, który wówczas wprowadzał swoimi ustawami reformy kościelne. Kopp w swoim stanowisku był popierany przez papieża Leona XIII.

Papież mianował go w 1887, za zgodą rządu pruskiego, księciem-biskupem Wrocławia. 16 stycznia 1893 Leon XIII mianował go kardynałem z tytularnym kościołem Sant’ Agnese fuori le mura.

Dążył do zahamowania rozwoju polskiego ruchu narodowego na Górnym Śląsku i Śląsku Cieszyńskim[1]. W czasie strajku dzieci polskich we Wrześni przeciw germanizacji trzymał stronę rządu pruskiego, a nawet torpedował skargi polskie w Watykanie. Z powodu konfliktu z Wojciechem Korfantym usiłował przeszkodzić mu w zawarciu małżeństwa kościelnego[2].

Zmarł w Opawie, pochowany został 4 marca 1914 r. w katedrze wrocławskiej[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J. Gruchała, Koło Polskie w austriackiej Radzie Państwa wobec kwestii czeskiej i Śląska Cieszyńskiego (1879-1899), Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk 1982, s. 123–124.
  2. Mieczysław Pater: Słownik biograficzny katolickiego duchowieństwa śląskiego XIX i XX wieku. Katowice 1996, s. 191.
  3. Encyklopedia Wrocławia. Jan Harasimowicz (red.). Wyd. III. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006, s. 401-402. ISBN 83-7384-561-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]