Mario Yepes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mario Yepes
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Mario Alberto Yepes Díaz
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1976
Cali, Kolumbia
Wzrost 186 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1994–1997 Cortuluá 42 (4)
1997–1999 Deportivo Cali 94 (11)
1999–2001 River Plate 76 (6)
2002–2004 FC Nantes 73 (2)
2004–2008 Paris Saint-Germain 115 (8)
2008–2010 Chievo 63 (1)
2010–2013 A.C. Milan 38 (1)
2013–2014 Atalanta BC 24 (0)
2014–2015 San Lorenzo 31 (0)
W sumie: 556 (33)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1995  Kolumbia U-20 3 (0)
1999–2014  Kolumbia 102 (6)
W sumie: 105 (6)
Kariera trenerska
Lata Klub
2016–2017 Deportivo Cali
Dorobek medalowy
Copa América
Złoto Kolumbia 2001

Mario Alberto Yepes Díaz (ur. 13 stycznia 1976 w Cali) – piłkarz kolumbijski grający na pozycji środkowego obrońcy. Nosi przydomki "El Rey" (Król) lub "Super Mario". Posiada również obywatelstwo francuskie.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Deportivo Tuluá[edytuj | edytuj kod]

Yepes pochodzi z miasta Cali. Piłkarską karierę zaczynał w małym klubie Escuela Carlos Sarmiento Lora, z którego w 1993 roku przeniósł się do Deportivo Tuluá z miasta Tuluá. W barwach tego zespołu zadebiutował 27 marca 1994 roku w Primera A, w przegranym 1:2 meczu z Atlético Junior Barranquilla. Początkowo grał jako skrzydłowy, jednak z czasem trener Deportivo przekwalifikował Yepesa na pozycję libero. Zarówno sezon 1995 jak i 1996/1996 zespół z Mario na środku obrony zakończył ligę na 9. miejscu w tabeli. W sezonie 1996/1997 Tulua nieco obniżyła loty i uplasowała się na 13. pozycji.

Deportivo Cali[edytuj | edytuj kod]

Dobra gra Yepesa została zauważona w rodzinnym mieście Cali i Deportivo okazało się jedynie odskocznią do kariery Mario. Latem 1997 skorzystał on z oferty Deportivo Cali, gdzie od razu wywalczył miejsce w podstawowej jedenastce. W czasie gry w tym klubie był współtwórcą największych sukcesów zespołu w latach 90. W 1998 roku wywalczył mistrzostwo Kolumbii (w mistrzowskim sezonie rozegrał 48 meczów i strzelił 6 goli), a rok później miał już nieco mniejszy udział przy awansie tego klubu do finału Copa Libertadores.

Club Atlético River Plate[edytuj | edytuj kod]

W lecie 1999 roku Yepes przeniósł się do Argentyny, do jednego z najbardziej utytułowanych klubów w Ameryce Południowej, River Plate. Spotkał tam między innymi swojego rodaka Juana Pabla Ángela oraz wschodzące gwiazdy argentyńskiej piłki, Javiera Saviolę czy Pabla Aimara. W Primera División zadebiutował już w 1. kolejce, 7 sierpnia 1999 w wygranym 4:1 meczu z Instituto Cordoba. W 7. kolejce natomiast zdobył swojego pierwszego gola na argentyńskich boiskach, a River pokonało na Estadio Monumental 3:1 Club Atlético Lanús. W całym sezonie "Milionerzy" przegrali tylko dwa spotkania i wygrali zarówno fazę Apertura, jak i Clausura. Duża w tym zasługa Maria Yepesa, który był filarem linii obrony i rozegrał w całym sezonie 29 meczów i strzelił dwa gole. Rok później piłkarze River Plate stracili prymat na rzecz rywali zza miedzy, Boca Juniors, a Copa Libertadores musieli uznać wyższość meksykańskiego Cruz Azul. Yepes rozegrał 33 mecze w lidze i zdobył dwa gole. W River Plate grał jeszcze przez pół roku (w fazie Apertura) i został wówczas wicemistrzem kraju ze swoim klubem.

FC Nantes[edytuj | edytuj kod]

Yepesem zaczęły się ineteresować angielskie i włoskie kluby, jednak zimą 2002 podpisał on kontrakt z klubem francuskiej Ligue 1, FC Nantes. Do Nantes przeszedł za 5,5 miliona euro i z Argentyńczykiem Mauro Cetto stworzył południowoamerykański duet środkowych obrońców. 23 stycznia 2002 przeciwko CS Sedan (0:0) rozegrał swój pierwszy mecz ligowy na francuskich boiskach. W całej rundzie wiosennej zagrał 11 meczach i z zespołem z Nantes zajął 10. pozycję w lidze. W 1. kolejce nowego sezonu (2002/2003), w wyjazdowym meczu z Olympique Marsylia zdobył swojego pierwszego gola w Ligue 1, a Nantes wygrało ten mecz 2:0. W całym sezonie był podporą defensywy "Kanarków" i stał się jednym z najlepszych obrońców we Francji, a kibice Nantes nadali mu przydomek "El Rey" (Król). W 2003 roku zajął z tym klubem 9. miejsce kwalifikując się do Pucharu Intertoto. Po sezonie znów interesowały się nim kluby z innych krajów europejskich, ale Yepes jeszcze na sezon pozostał w Nantes i zajął z tym klubem 6. miejsce w lidze (29 meczów).

Paris Saint-Germain[edytuj | edytuj kod]

Latem 2004 Kolumbijczyk w końcu zmienił klub i został piłkarzem Paris Saint-Germain, które zapłaciło za niego około 10 milionów euro. Podpisując kontrakt do 2008 roku Yepes stał się najlepiej zarabiającym piłkarzem w Ligue 1 (250 tysięcy euro na miesiąc). W PSG zadebiutował 7 sierpnia 2004 w przegranym 1:2 wyjazdowym meczu ze Stade Rennais FC. W kolejnym meczu z SM Caen (2:2) zdobył bramkę, ale w ostatniej minucie spotkania otrzymał czerwoną kartkę. W całym sezonie PSG spisało się poniżej oczekiwań – nie wyszło z grupy Ligi Mistrzów, a do tego w lidze zajęło niską 9. pozycję. W kolejnym sezonie 2005/2006 było podobnie, jednak paryski klub z Yepesem w obronie wywalczył Puchar Francji (Mario wystąpił przez 90 minut w zwycięskim 2:1 finale z Olympique Marsylia). W całym sezonie "Super Mario" (nowy przydomek nadany przez fanów paryskiej drużyny) zdobył 4 gole w 32 meczach i obok Pedro Paulety był jednym z nielicznych graczy, do którego trener Guy Lacombe nie mógł mieć większych pretensji za słaby sezon w lidze.

Chievo Werona[edytuj | edytuj kod]

W 2008 dołączył do włoskiego Chievo Werona.

AC Milan[edytuj | edytuj kod]

Od sezonu 2010/2011 broni barw AC Milan. Doświadczony obrońca Chievo Werona trafił na San Siro na zasadzie wolnego transferu i podpisał dwuletni kontrakt, na mocy którego zarobi 1,6 miliona euro. Już w pierwszym sezonie gry w Mediolanie zdobył ze swoim nowym klubem mistrzostwo Włoch. 11 grudnia 2011 w ligowym meczu przeciwko Bologna FC doznał skręcenia prawej kostki i uszkodził więzadło przyśrodkowe. Leczenie i rehabilitacja potrwało kilkanaście tygodni.

Atalanta Bergamo[edytuj | edytuj kod]

W 2013 roku dołączył w włoskiego klubu Atalanta BC. W 2014 roku oznajmił, iż kończy karierę po Mistrzostwach Świata w Brazylii. Był to jego ostatni profesjonalny klub piłkarski w karierze.

Kariera w liczbach[edytuj | edytuj kod]

Stan na 1 lipca 2014:

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1994 Deportivo Tuluá Kolumbia  Copa Mustang 4 0
1995 Deportivo Tuluá Kolumbia  Copa Mustang ? ?
1995/96 Deportivo Tuluá Kolumbia  Copa Mustang ? ?
1996/97 Deportivo Tuluá Kolumbia  Copa Mustang ? ?
1997/98 Deportivo Cali Kolumbia  Copa Mustang 48 6
1998/99 Deportivo Cali Kolumbia  Copa Mustang 13 1
1999/00 River Plate Argentyna  Primera Division 29 2
2000/01 River Plate Argentyna  Primera Division 33 2
2001/02 River Plate Argentyna  Primera Division 14 2
2001/02 FC Nantes Francja  Ligue 1 11 0
2002/03 FC Nantes Francja  Ligue 1 33 2
2003/04 FC Nantes Francja  Ligue 1 29 0
2004/05 PSG Francja  Ligue 1 32 3
2005/06 PSG Francja  Ligue 1 32 4
2006/07 PSG Francja  Ligue 1 24 1
2007/08 PSG Francja  Ligue 1 27 0
2008/09 Chievo Włochy  Serie A 32 0
2009/2010 Chievo Włochy  Serie A 31 1
2010/2011 A.C. Milan Włochy  Serie A 13 0
2011/2012 A.C. Milan Włochy  Serie A 11 1
2012/2013 A.C. Milan Włochy  Serie A 14 0
2013/2014 Atalanta BC Włochy  Serie A 24 0
Łącznie w argentyńskiej Primera Division 76 6
Łącznie w Ligue 1 188 10
Łącznie w Serie A 136 3

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Kolumbii Yepes zadebiutował 7 lipca 1999 roku w wygranym 2:1 meczu z Ekwadorem. W 2001 roku był członkiem kadry Kolumbii na Copa América 2001. Tam był podstawowym graczem swojej drużyny i zagrał w jej wszystkich meczach. Dotarł z nią do finału, w którym Kolumbia jako gospodarz pokonała Meksyk 1:0. Z narodową reprezentacją brał udział w nieudanych eliminacjach do Mistrzostw Świata 2002 jak i Mistrzostw Świata 2006. Do 2014 roku był kapitanem reprezentacji Kolumbii, w której rozegrał 102 mecze i zdobył 6 goli. Ostatni 102 mecz rozegrał na Mistrzostwach Świata w Brazylii w 2014 roku. Kolumbia przegrała w ćwierćfinale z Brazylią 2:1 w regulaminowym czasie gry. Zgodnie z zapowiedzią Yepesa był to jego ostatni mecz w karierze piłkarskiej.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrzostwo Kolumbii: 1998 z Deportivo Cali
  • Finał Copa Libertadores: 1999 z Deportivo Cali
  • Mistrzostwo Argentyny: 2000 z River Plate
  • Puchar Francji: 2006 z Paris Saint-Germain
  • Zdobywca Copa America: 2001
  • Mistrzostwo Włoch: 2010/2011 z AC Milan
  • Superpuchar Włoch: 2011 z AC Milan