Mario Yepes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mario Yepes
Ilustracja
Imię i nazwisko Mario Alberto Yepes Díaz
Data i miejsce
urodzenia
13 stycznia 1976
Cali, Kolumbia
Pozycja Obrońca
Wzrost 186 cm
Masa ciała 83 kg
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)
1994–1997
1997–1999
1999–2001
2002–2004
2004–2008
2008–2010
2010–2013
2013–2014
2014–2015
Cortuluá
Deportivo Cali
River Plate
Nantes
Paris Saint-Germain
Chievo
Milan
Atalanta
San Lorenzo
42 (4)
94 (11)
76 (6)
73 (2)
115 (8)
63 (1)
38 (1)
24 (0)
31 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1995
1999–2014
 Kolumbia U-20
 Kolumbia
3 (0)
102 (6)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2016–2017 Deportivo Cali

Mario Alberto Yepes Díaz (ur. 13 stycznia 1976 w Cali) – piłkarz kolumbijski grający na pozycji środkowego obrońcy. Mierzy 186 cm, waży 83 kg. Nosi przydomki "El Rey" (Król) lub "Super Mario". Posiada również obywatelstwo francuskie.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Deportivo Tuluá[edytuj | edytuj kod]

Yepes pochodzi z miasta Cali. Piłkarską karierę zaczynał w małym klubie Escuela Carlos Sarmiento Lora, z którego w 1993 roku przeniósł się do Deportivo Tuluá z miasta Tuluá. W barwach tego zespołu zadebiutował 27 marca 1994 roku w Primera A, w przegranym 1:2 meczu z Atlético Junior Barranquilla. Początkowo grał jako skrzydłowy, jednak z czasem trener Deportivo przekwalifikował Yepesa na pozycję libero. Zarówno sezon 1995 jak i 1996/1996 zespół z Mario na środku obrony zakończył ligę na 9. miejscu w tabeli. W sezonie 1996/1997 Tulua nieco obniżyła loty i uplasowała się na 13. pozycji.

Deportivo Cali[edytuj | edytuj kod]

Dobra gra Yepesa została zauważona w rodzinnym mieście Cali i Deportivo okazało się jedynie odskocznią do kariery Mario. Latem 1997 skorzystał on z oferty Deportivo Cali, gdzie od razu wywalczył miejsce w podstawowej jedenastce. W czasie gry w tym klubie był współtwórcą największych sukcesów zespołu w latach 90. W 1998 roku wywalczył mistrzostwo Kolumbii (w mistrzowskim sezonie rozegrał 48 meczów i strzelił 6 goli), a rok później miał już nieco mniejszy udział przy awansie tego klubu do finału Copa Libertadores.

Club Atlético River Plate[edytuj | edytuj kod]

W lecie 1999 roku Yepes przeniósł się do Argentyny, do jednego z najbardziej utytułowanych klubów w Ameryce Południowej, Club Atlético River Plate. Spotkał tam między innymi swojego rodaka Juana Pabla Ángela oraz wschodzące gwiazdy argentyńskiej piłki, Javiera Saviolę czy Pabla Aimara. W Primera División zadebiutował już w 1. kolejce, 7 sierpnia 1999 w wygranym 4:1 meczu z Instituto Cordoba. W 7. kolejce natomiast zdobył swojego pierwszego gola na argentyńskich boiskach, a River pokonało na Estadio Monumental 3:1 Club Atlético Lanús. W całym sezonie "Milionerzy" przegrali tylko dwa spotkania i wygrali zarówno fazę Apertura, jak i Clausura. Duża w tym zasługa Maria Yepesa, który był filarem linii obrony i rozegrał w całym sezonie 29 meczów i strzelił dwa gole. Rok później piłkarze River Plate stracili prymat na rzecz rywali zza miedzy, Boca Juniors, a Copa Libertadores musieli uznać wyższość meksykańskiego Cruz Azul. Yepes rozegrał 33 mecze w lidze i zdobył dwa gole. W River Plate grał jeszcze przez pół roku (w fazie Apertura) i został wówczas wicemistrzem kraju ze swoim klubem.

FC Nantes[edytuj | edytuj kod]

Yepesem zaczęły się ineteresować angielskie i włoskie kluby, jednak zimą 2002 podpisał on kontrakt z klubem francuskiej Ligue 1, FC Nantes. Do Nantes przeszedł za 5,5 miliona euro i z Argentyńczykiem Mauro Cetto stworzył południowoamerykański duet środkowych obrońców. 23 stycznia 2002 przeciwko CS Sedan (0:0) rozegrał swój pierwszy mecz ligowy na francuskich boiskach. W całej rundzie wiosennej zagrał 11 meczach i z zespołem z Nantes zajął 10. pozycję w lidze. W 1. kolejce nowego sezonu (2002/2003), w wyjazdowym meczu z Olympique Marsylia zdobył swojego pierwszego gola w Ligue 1, a Nantes wygrało ten mecz 2:0. W całym sezonie był podporą defensywy "Kanarków" i stał się jednym z najlepszych obrońców we Francji, a kibice Nantes nadali mu przydomek "El Rey" (Król). W 2003 roku zajął z tym klubem 9. miejsce kwalifikując się do Pucharu Intertoto. Po sezonie znów interesowały się nim kluby z innych krajów europejskich, ale Yepes jeszcze na sezon pozostał w Nantes i zajął z tym klubem 6. miejsce w lidze (29 meczów).

Paris Saint-Germain[edytuj | edytuj kod]

Latem 2004 Kolumbijczyk w końcu zmienił klub i został piłkarzem Paris Saint-Germain, które zapłaciło za niego około 10 milionów euro. Podpisując kontrakt do 2008 roku Yepes stał się najlepiej zarabiającym piłkarzem w Ligue 1 (250 tysięcy euro na miesiąc). W PSG zadebiutował 7 sierpnia 2004 w przegranym 1:2 wyjazdowym meczu ze Stade Rennais FC. W kolejnym meczu z SM Caen (2:2) zdobył bramkę, ale w ostatniej minucie spotkania otrzymał czerwoną kartkę. W całym sezonie PSG spisało się poniżej oczekiwań – nie wyszło z grupy Ligi Mistrzów, a do tego w lidze zajęło niską 9. pozycję. W kolejnym sezonie 2005/2006 było podobnie, jednak paryski klub z Yepesem w obronie wywalczył Puchar Francji (Mario wystąpił przez 90 minut w zwycięskim 2:1 finale z Olympique Marsylia). W całym sezonie "Super Mario" (nowy przydomek nadany przez fanów paryskiej drużyny) zdobył 4 gole w 32 meczach i obok Pedro Paulety był jednym z nielicznych graczy, do którego trener Guy Lacombe nie mógł mieć większych pretensji za słaby sezon w lidze.

Chievo Werona[edytuj | edytuj kod]

W 2008 dołączył do włoskiego Chievo Werona.

AC Milan[edytuj | edytuj kod]

Od sezonu 2010/2011 broni barw AC Milan. Doświadczony obrońca Chievo Werona trafił na San Siro na zasadzie wolnego transferu i podpisał dwuletni kontrakt, na mocy którego zarobi 1,6 miliona euro. Już w pierwszym sezonie gry w Mediolanie zdobył ze swoim nowym klubem mistrzostwo Włoch. 11 grudnia 2011 w ligowym meczu przeciwko Bologna FC doznał skręcenia prawej kostki i uszkodził więzadło przyśrodkowe. Leczenie i rehabilitacja potrwało kilkanaście tygodni.

Atalanta Bergamo[edytuj | edytuj kod]

W 2013 roku dołączył w włoskiego klubu Atalanta Bergamo. W 2014 roku oznajmił, iż kończy karierę po Mistrzostwach Świata w Brazylii. Był to jego ostatni profesjonalny klub piłkarski w karierze.

Kariera w liczbach[edytuj | edytuj kod]

Stan na 1 lipca 2014:

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1994 Deportivo Tuluá Kolumbia  Copa Mustang 4 0
1995 Deportivo Tuluá Kolumbia  Copa Mustang ? ?
1995/96 Deportivo Tuluá Kolumbia  Copa Mustang ? ?
1996/97 Deportivo Tuluá Kolumbia  Copa Mustang ? ?
1997/98 Deportivo Cali Kolumbia  Copa Mustang 48 6
1998/99 Deportivo Cali Kolumbia  Copa Mustang 13 1
1999/00 River Plate Argentyna  Primera Division 29 2
2000/01 River Plate Argentyna  Primera Division 33 2
2001/02 River Plate Argentyna  Primera Division 14 2
2001/02 Nantes Francja  Ligue 1 11 0
2002/03 Nantes Francja  Ligue 1 33 2
2003/04 Nantes Francja  Ligue 1 29 0
2004/05 PSG Francja  Ligue 1 32 3
2005/06 PSG Francja  Ligue 1 32 4
2006/07 PSG Francja  Ligue 1 24 1
2007/08 PSG Francja  Ligue 1 27 0
2008/09 Chievo Włochy  Serie A 32 0
2009/2010 Chievo Włochy  Serie A 31 1
2010/2011 Milan Włochy  Serie A 13 0
2011/2012 Milan Włochy  Serie A 11 1
2012/2013 Milan Włochy  Serie A 14 0
2013/2014 Atalanta Bergamo Włochy  Serie A 24 0
Łącznie w argentyńskiej Primera Division 76 6
Łącznie w Ligue 1 188 10
Łącznie w Serie A 136 3

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Kolumbii Yepes zadebiutował 7 lipca 1999 roku w wygranym 2:1 meczu z Ekwadorem. W 2001 roku był członkiem kadry Kolumbii na Copa América 2001. Tam był podstawowym graczem swojej drużyny i zagrał w jej wszystkich meczach. Dotarł z nią do finału, w którym Kolumbia jako gospodarz pokonała Meksyk 1:0. Z narodową reprezentacją brał udział w nieudanych eliminacjach do Mistrzostw Świata 2002 jak i Mistrzostw Świata 2006. Do 2014 roku był kapitanem reprezentacji Kolumbii, w której rozegrał 102 mecze i zdobył 6 goli. Ostatni 102 mecz rozegrał na Mistrzostwach Świata w Brazylii w 2014 roku. Kolumbia przegrała w ćwierćfinale z Brazylią 2:1 w regulaminowym czasie gry. Zgodnie z zapowiedzią Yepesa był to jego ostatni mecz w karierze piłkarskiej.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrzostwo Kolumbii: 1998 z Deportivo Cali
  • Finał Copa Libertadores: 1999 z Deportivo Cali
  • Mistrzostwo Argentyny: 2000 z River Plate
  • Puchar Francji: 2006 z Paris Saint-Germain
  • Zdobywca Copa America: 2001
  • Mistrzostwo Włoch: 2010/2011 z AC Milan
  • Superpuchar Włoch: 2011 z AC Milan