Martyna Wojciechowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Martyna Wojciechowska
Ilustracja
Martyna Wojciechowska (2011)
Imię i nazwisko urodzenia Marta Eliza Wojciechowska
Data i miejsce urodzenia 28 września 1974
Warszawa
Zawód, zajęcie prezenterka telewizyjna, dziennikarka, podróżniczka, pisarka, kierowca rajdowy
Małżeństwo Przemysław Kossakowski (2020–)
Strona internetowa

Martyna Wojciechowska (ur. jako Marta Eliza Wojciechowska[1] 28 września 1974 w Warszawie) – polska prezenterka telewizyjna, dziennikarka, podróżniczka, pisarka i działaczka społeczna.

Laureatka licznych nagród za działalność dziennikarską, reporterską i społeczną, m.in. Złotej Telekamery, dwóch MediaTorów, Nagrody Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera i Wiktora.

Rodzina i edukacja[edytuj | edytuj kod]

Jest jedyną córką Joanny (ur. 1950) oraz Stanisława Wojciechowskich (ur. 1934)[2]. W wieku siedmiu lat trenowała gimnastykę artystyczną[3].

Uczęszczała do Szkoły Podstawowej nr 306 im. ks. Jana Twardowskiego w Warszawie, jest absolwentką XXII Liceum Ogólnokształcącego im. Jose Marti w Warszawie[1]. Z wykształcenia jest ekonomistką[3] – zaocznie studiowała zarządzanie i marketing, zdobyła specjalizację z zarządzania zasobami ludzkimi. W 2005 obroniła z wyróżnieniem pracę końcową na podyplomowych studiach MBA w Oxford Brooks University[3].

Kariera w mediach[edytuj | edytuj kod]

Mając 18 lat, rozpoczęła pracę w agencji mody Legenda[2]. W 1997 po raz pierwszy pojawiła się na okładce magazynu „Zwierciadło”. Wkrótce później zaczęła tworzyć program o motocyklach dla łódzkiej telewizji kablowej ATV[4]. W telewizji zadebiutowała jako modelka dla TVN. W TVN Turbo prowadziła magazyn Automaniak, którego scenariusz napisała na maszynie biurowej ojca. W kolejnych latach była prowadzącą programów: Dzieciaki z klasą, Big Brother (2001–2002)[5] i Studio Złote Tarasy (wraz z Maxem Cegielskim).

Martyna Wojciechowska, 2007

Po zdobyciu szczytu Mount Everest otrzymała telefon z propozycją posady jako redaktor naczelna magazynów „National Geographic Polska” i „National Geographic Traveler”. Funkcję objęła w lutym 2007. Z ramienia magazynu wydała książki: „Dzieciaki Świata[6], „Zwierzaki Świata[7], „Kobieta na krańcu Świata”[8] czy zapis z wyprawy na Mount EverestPrzesunąć Horyzont[9]. 17 stycznia 2017 zrezygnowała z posady redaktor naczelnej[10], przekazała swoje obowiązki Agnieszce Franus[11]. W karierze wydawniczej współpracowała także z miesięcznikami: „Świat Motocykli”, „Auto Moto”, „Playboy” czy „Voyage”. Była redaktor naczelną polsko-angielskiego miesięcznika dla podróżujących „Kaleidoscope”.

Od 2009 realizuje serię podróżniczą Kobieta na krańcu świata. Jeden z odcinków programu, poruszający temat dzieci prześladowanych w Tanzanii ze względu na albinizm, został przekształcony na dłuższy film dokumentalny Ludzie Duchy (2015), wyreżyserowany przez Wojciechowską oraz Marka Kłosowicza. Główną bohaterką filmu była nastoletnia Kabula Nkalango Mensaje, która straciła rękę w wyniku napadu na nią przez nieznanych sprawców. Pomocy dla Mansaje udzieliła fundacja „Między niebem a ziemią”, przekazując 100 tys. złotych na jej wykształcenie[12]. W 2015 nastolatka wraz ze swoją siostrą pojawiła się na okładce majowego wydania National Geographic[13]. Dokument został nagrodzony statuetką w kategorii „Global Awareness” na WorldMediaFestiwal 2016 w Hamburgu[14], a w 2017 otrzymał nagrodę Złotej Nimfy na Międzynarodowym Festiwalu Telewizyjnym w Monte Carlo w kategorii „Informacja – dokument na tematy bieżące”[15].

Brała udział w kampaniach reklamowych produktów: Actimel (2007)[16], Timotei (2010), Sony (2009-2010), Radio Zet (2011), Orange Travel (2012), Coffee Heaven oraz Fundacja WWF Polska (2012)[17], Play (2017-2018)[18], Pantene (2018)[19], W. Kruk (2017 i 2018)[20].

W styczniu 2017 została dyrektorką programową Travel Channel, kanału podróżniczego TVN[10]. Od września 2020 TVN Style emituje prowadzony przez nią program Discovery dla Ziemi[21].

W kwietniu 2021 założyła kanał „Dalej” na platformie YouTube. Na kanale mają być prezentowane rozmowy z osobami, które są dla niej inspiracją[22].

Osiągnięcia sportowe[edytuj | edytuj kod]

Martyna Wojciechowska, 2009

Jest kierowcą rajdowym. W wieku 17 lat uzyskała Międzynarodową Sportową Licencję Rajdową i Wyścigową na pojazdy dwu- i czterokołowe. Zorganizowała Zespół Rajdowy Mocne Rally, którego była rzecznikiem prasowym. Współpracowała także z Teamem EFL Corsa Rally. Pasję do motoryzacji łączy z zamiłowaniem do nurkowania (jest licencjonowanym nurkiem technicznym Normoxic Trimix Diver IANDT oraz Divemaster PADI) i wszelkich sportów ekstremalnych (m.in. wspinaczka wysokogórska) oraz podróżowaniem.

W 2002, będąc w parze z Jarosławem Kazberukiem, wzięła udział w rajdzie Sahara-Dakar, zajmując przedostatnie, 44. miejsce w klasyfikacji generalnej, ze stratą 62 godzin do zwycięzcy[23]. Samochód, którym się poruszała, Toyota Land Cruiser, początkowo planowany na sprzedaż, został skradziony podczas transportu na statku[2]. Ukończyła go jako pierwsza Polka i kobieta z Europy Środkowo-Wschodniej.

W 2003 wzięła również udział w rajdzie Transsyberia, kierując na zmianę z Andrzejem Derengowskim. Trasa, licząca prawie 14 tysięcy kilometrów, zakończona została 30 września 2003 w Magadanie. Na mecie stawili się jako jedyna polska grupa, zajmując drugie miejsce w klasyfikacji generalnej[24].

Korona Ziemi[edytuj | edytuj kod]

Martyna Wojciechowska przed wyprawą na Mount Everest, 2006

W sierpniu 2002 rozpoczęła projekt zdobycia Korony Ziemi, czyli najwyższych gór każdego z kontynentów. Jest trzecią Polką, która wspięła się na wszystkie dziewięć szczytów, oraz drugą, która dokonała tego czynu w trudniejszej wersji Reinholda Messnera[25]. Ekspedycja została uwieczniona na 55-minutowym dokumencie pt. „Korona Ziemi” oraz w dwóch książkach „Przesunąć Horyzont” i „Misja Everest”.

Góry zdobyte w trakcie projektu

Działalność charytatywna[edytuj | edytuj kod]

Martyna Wojciechowska z dziećmi (2017)
Martyna Wojciechowska na terenie budowy kliniki "Przylądek Nadziei" (2014)

Jest honorową ambasadorką WWF Polska. Wsparła m.in. apel o ochronę najstarszego parku narodowego Wirunga w Afryce przed odwiertami naftowymi (pod naciskiem globalnej akcji firmy Total i Soco wycofały się ze swoich planów). Wspiera ochronę polskich rysi. Zaangażowała się także w akcję „Nie mów do mnie misiu”, która miała na celu szerzenie wiedzy o żyjących w Polsce niedźwiedziach[27][28].

W 2013 została członkinią Polskiej Akcji Humanitarnej. Włączyła się wówczas w pomoc dla uchodźców z Syrii[29]. Dwa lata wcześniej, w 2011, klub PAH SOS został objęty patronatem National Geographic Traveler. W plebiscycie Travelery 2011, organizowanym przez miesięcznik „National Geographic Polska”, PAH SOS otrzymał nominację do nagrody w kategorii „Społeczna inicjatywa roku”[30].

Była zaangażowana w budowę kliniki hematologii dziecięcej „Przylądek Nadziei” we Wrocławiu[31]. Po odebraniu tytułu Kobiety Roku „Twojego Stylu” w 2009, który wręczyła jej profesor Alicja Chybicka, otrzymała również zaproszenie do kliniki onkologicznej we Wrocławiu. 7 września 2015 uczestniczyła w inauguracji nowej kliniki we Wrocławiu, na budowę którego przekazała 50 tysięcy złotych. Na swoim ramieniu ma wytatuowane współrzędne geograficzne kliniki.

Aktywnie uczestniczy we wszelkich imprezach oraz zbiórkach pieniędzy na rzecz Przylądka Nadziei. Jednym z przedmiotów, które zlicytowała na potrzeby fundacji, była figurka Ganesha, hinduskiego boga szczęścia i dobrobytu. Ostatecznie figurka została sprzedana za sumę 230 tys. złotych[31].

Popiera różne akcje społeczne. Włączyła się w kampanie przeciwko okaleczaniu dziewczynek i kobiet fundacji Waris Dirie „Kwiat Pustyni”[32]. Poparła też ogólnopolski protest kobiet, zwany „Czarnym Protestem[33][martwy link]. W 2016 została ambasadorką akcji producenta wody mineralnej Żywiec Zdrój „Po stronie natury” w ramach Ogólnopolskiego Dnia Po Stronie Natury[34].

W maju 2017 wyznała, że jest w trakcie adopcji dzieci z odległych zakątków świata. Jedną z nich jest Kabula Nkalango Mensaje, bohaterka filmu Ludzie Duchy, która przed sądem zeznała, że znajduje się pod opieką podróżniczki[35].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Martyna Wojciechowska (2017)

Była pięciokrotnie zaręczona, dwukrotnie odwoływała ślub w ostatniej chwili[2]. Związana była z Leszkiem Czarneckim[36] i Jerzym Błaszczykiem, z którym ma córkę Marię (ur. 17 kwietnia 2008). 16 października 2020 wyszła za Przemysława Kossakowskiego[37]. 15 lipca 2021 poinformowała media o rozstaniu[38].

W 2004, podczas nagrań do serii Misja Martyna na Islandii, uległa wypadkowi samochodowemu, w którym zginął jej przyjaciel oraz operator Rafał Łukaszewicz, ona sama złamała kręgosłup. W trakcie rehabilitacji przebywała w sanatorium w Ciechocinku[39]. We wrześniu 2016 opowiedziała o wypadku motocyklowym, w wyniku którego złamała obojczyk i wymagana była jego operacja[40]. Po tygodniu od zabiegu pojawiła się na planie ósmej serii programu Kobieta na krańcu świata, który spowodował dalsze komplikacje, wymagające kolejnej operacji[41][42].

29 kwietnia 2017 w północno-zachodnim Pakistanie (przy granicy z Afganistanem) wraz z ekipą programu Kobieta na krańcu świata została zatrzymana przez tamtejsze wojsko wraz z wywiadem, Inter-Services Intelligence, którzy skonfiskowali cały sprzęt wraz z kartami pamięci z nagranym dotąd materiałem[43]. Trafili do aresztu domowego m.in. pod kontrolą policji, najpierw w górach, a następnie w Czitralu. Po niemalże dobie wyjechali autobusem do Islamabadu, skąd otrzymali wsparcie Konsulatu Rzeczypospolitej Polskiej, a także pomoc w bezpiecznym wyjeździe z kraju. Nie odzyskali skonfiskowanego materiału, ale został on wcześniej zabezpieczony przez skopiowanie na dodatkowe dyski[44].

7 stycznia 2019 poinformowała o urzędowej zmianie imienia z Marta na Martyna[45].

Książki[edytuj | edytuj kod]

Seria Kobieta na krańcu Świata
  • Kobieta na krańcu świata 1
  • Kobieta na krańcu świata 2
  • Kobieta na krańcu świata 3
  • Kobieta na krańcu świata: Argentyna
  • Kobieta na krańcu świata: Boliwia
  • Kobieta na krańcu świata: Namibia
  • Kobieta na krańcu świata: Zanzibar
  • Kobieta na krańcu świata: Australia
  • Kobieta na krańcu świata: Meksyk
  • Kobieta na krańcu świata: Samoa
  • Kobieta na krańcu świata: Wietnam
  • Kobieta na krańcu świata: Wenezuela
  • Kobieta na krańcu świata: RPA
  • Kobieta na krańcu świata: Kambodża
  • Kobieta na krańcu świata: Kenia
  • Kobieta na krańcu świata: Tanzania
Seria Dzieciaki Świata
  • Dzieciaki świata
  • Lein, lotos z zatoki Ha Long
  • Zuzu, mały pasterz z plemienia Himba
  • Matina, żywa bogini z Nepalu
  • Mali, dziewczynka która chciała zostać żyrafą
  • Membratu, wesoły pucybut z Etiopii
Seria Zwierzaki świata
  • Zwierzaki świata
  • Balgir, biały szczur z Indii
  • Happy, szczęśliwy orangutan z Borneo
  • Fusi, dzielny słonik z Kenii
  • Jessika, hipopotam, który kocha cały świat
  • Carlito, mrówkojad z Wenezueli
  • Zwierzaki świata 2
  • Zwierzaki świata 3
Pozostałe książki
  • Zapiski (pod)różne
  • Etiopia. Ale czat!
  • Automaniaczka. Od rometa do rajdu Dakar
  • Misja Everest
  • Przesunąć Horyzont

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Aktorka
Polski dubbing

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Martyna Wojciechowska (2011)

Wybrane nagrody, którymi została uhonorowana Martyna Wojciechowska.

  • 2007: Nagroda Biznesu Sportowego w kategorii Sportowy VIP
  • 2009: Róże Gali w kategorii Piękni w sieci[46]
  • 2010: Kobieta Roku 2009 miesięcznika „Twój Styl”
  • 2010: MediaTory – Studenckie Nagrody Dziennikarskie w kategorii AkumulaTOR
  • 2010: Złota Stopa w kategorii Góry na Poznańskim Festiwalu Podróży i Fotografii[47]
  • 2011: Nagroda Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera za książkę „Kobieta na krańcu świata 2"
  • 2011: Osobowość Roku w kategorii Media[48]
  • 2011: Złota Kropa Onetu w kategorii Elektra – Największa kobieca osobowość popkultury[49]
  • 2013: Bestseller Empiku w kategorii Koncept multibranżowy za serię „Zwierzaki świata”[50]
  • 2014: National Geographic Internetional Media Conference 2014 w kategorii Najlepszy Projekt Książkowy za serię “Dzieciaki świata” i “Zwierzaki świata”[51]
  • 2015: Wiktory 2014 w kategorii Wyjątkowa Osobowość Roku[52]
  • 2015: Róże Gali w kategorii Online[53]
  • 2015: Złota Nimfa w kategorii Film Dokumentalny za „Ludzie Duchy” na festiwalu w Monte Carlo[54]
  • 2015: Nagroda ReformaTOR w plebiscycie MediaTory za dokument „Ludzie Duchy”[55]
  • 2015: Gwiazda Dobroczynności w kategorii Ekologia[56]
  • 2016: Złoty Glob w kategorii Global Awareness na WorldMediaFestiwal
  • 2016: Telekamera w kategorii Osobowość telewizyjna
  • 2016: Lodołamacze w kategorii Lodołamacz Specjalny[57]
  • 2016: HumanDOC za dokument „Ludzie Duchy”[58]
  • 2017: Telekamera w kategorii Osobowość telewizyjna[59]
  • 2017: Złoty Glob za dokument „Ciało i Krew” na WorldMediaFestival
  • 2018: Telekamera w kategorii Osobowość telewizyjna
  • 2019: Złota Telekamera w kategorii Osobowość telewizyjna

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Martyna Wojciechowska: Auto Maniaczka – Autobiografia na wysokich obrotach. Warszawa: G+J, 2011. ISBN 978-83-7778-196-8.
  2. a b c d Martyna Wojciechowska: Dziewczyna, która igrała z ogniem, Styl.pl [dostęp 2017-01-18] [zarchiwizowane z adresu 2017-01-31] (pol.).
  3. a b c Sylwia Milan: Wszystko na jedną kartę. Poznań: Publicat, 2008, s. 114–115. ISBN 978-83-245-1503-5.
  4. Zofia Fabjanowska-Micyk, Trzy głębokie wdechy i skaczesz, „Zwierciadło”, 12(2066)/2018, s. 40–50, ISSN 0514-0994.
  5. 5 lat z Automaniakiem (pol.). W: Wirtualne Media [on-line]. wirtualnemedia.pl, 2003-05-05. [dostęp 2019-08-21].
  6. Dzieciaki świata – Książki, national-geographic.pl [dostęp 2017-01-19] (pol.).
  7. Zwierzaki świata – Książki, national-geographic.pl [dostęp 2017-01-19] (pol.).
  8. Kobieta na krańcu świata 3, National Geographic Polska [dostęp 2017-01-19] [zarchiwizowane z adresu 2017-01-31] (pol.).
  9. Przesunąć horyzont, empik.com [dostęp 2017-01-19] (pol.).
  10. a b Kochani, dzisiaj jest bardzo ważny dzień... – Martyna Wojciechowska | Facebook, facebook.com [dostęp 2017-01-19] (pol.).
  11. Martyna Wojciechowska przekazuje stery w National Geographic. Agnieszka Franus nową naczelną!, national-geographic.pl [dostęp 2017-01-19] (pol.).
  12. ThemesLab, Kabula Nkalango Masanja – Fundacja Między Niebem a Ziemią, www.miedzyniebemaziemia.pl [dostęp 2018-11-15] [zarchiwizowane z adresu 2018-11-16] (ang.).
  13. Adam Robiński, Jak powstała okładka nowego „National Geographic”? [wideo], national-geographic.pl [dostęp 2017-01-21] (pol.).
  14. Aaaaaaa najważniejsza nagroda festiwalu... – Martyna Wojciechowska | Facebook, facebook.com [dostęp 2017-01-21] (pol.).
  15. Jedna z piękniejszych chwil. Dokument na... – Martyna Wojciechowska | Facebook, facebook.com [dostęp 2017-01-21] (pol.).
  16. / Martyna Wojciechowska z Actimelem.
  17. Martyna Wojciechowska wspiera środowisko kubkiem kawy!, Zwierciadlo.pl, 8 października 2012 [zarchiwizowane z adresu 2012-12-29]. / Martyna Wojciechowska wspiera środowisko kubkiem kawy.
  18. Martyna Wojciechowska wystąpiła z córką w reklamie: dochód przeznacza na hospicjum dla dzieci [dostęp 2018-11-15] (pol.).
  19. Martyna Wojciechowska będzie reklamowała kosmetyki Pantene [dostęp 2018-11-15] (pol.).
  20. Martyna Wojciechowska znów w roli projektantki. Co podróżniczka przygotowała tym razem? [dostęp 2018-11-15] (pol.).
  21. Martyna Wojciechowska w programie „Discovery dla Ziemi” w TVN Style, Media2.pl [dostęp 2020-09-18] (pol.).
  22. Martyna Wojciechowska startuje z kanałem na YouTube, medianews.com.pl [dostęp 2021-04-14] (pol.).
  23. Rajd Dakar 2009: kobiety na trasie – Jutta Kleinschmidt i Martyna Wojciechowska (wideo), „Auto Świat”, 11 stycznia 2009 [dostęp 2017-01-21] (pol.).
  24. Martyna Wojciechowska, Rajd Transsyberia 2003: Dzień 29, Onet.pl, 1 października 2003 [dostęp 2017-01-21] [zarchiwizowane z adresu 2013-04-12].
  25. Martyna Wojciechowska zdobyła Koronę Ziemi. e-gory.pl. [dostęp 2015-08-24].
  26. „Moje dziecko zdobyło szczyt w wieku minus 6 miesięcy”. Wywiad z Martyną Wojciechowską, „MamaDu.pl” [dostęp 2017-01-21] (pol.).
  27. Martyna Wojciechowska [dostęp 2017-01-21] (pol.).
  28. Panda Wielka nie jest już zagrożona... – Martyna Wojciechowska | Facebook, facebook.com [dostęp 2017-01-21] (pol.).
  29. Syryjscy uchodźcy potrzebują pomocy!, TVN [dostęp 2017-01-21] [zarchiwizowane z adresu 2017-04-21] (pol.).
  30. e, Polska Akcja Humanitarna :: Martyna Wojciechowska członkinią Klubu PAH SOS, pah.org.pl [dostęp 2017-01-21].
  31. a b Martyna Wojciechowska, naratunek.org [dostęp 2017-01-21] [zarchiwizowane z adresu 2017-02-02].
  32. Wojciechowska, Piróg, Mensah, Kowalczyk wspierają kampanię przeciwko obrzezaniu!, przeAmbitni.pl, 24 kwietnia 2015 [dostęp 2017-01-21] [zarchiwizowane z adresu 2017-02-02].
  33. Podczas moich podróży na krańce świata... – Martyna Wojciechowska | Facebook, facebook.com [dostęp 2017-01-21] (pol.).
  34. Kochani! #Postronienatury można być na... – Martyna Wojciechowska | Facebook, facebook.com [dostęp 2017-01-21] (pol.).
  35. Martyna Wojciechowska zdecydowała się na adopcję!, nakrancuswiata.tvn.pl [dostęp 2017-05-18] (pol.).
  36. Leszek Czarnecki: Wizjoner bez sentymentów, „Bankier.pl” [dostęp 2017-01-21] (pol.).
  37. Martyna Wojciechowska pochwaliła się zaręczynami z Przemysławem Kossakowskim! Poinformowała o tym na Instagramie, RMF FM [dostęp 2020-06-23] (pol.).
  38. Sergiusz Królak: Martyna Wojciechowska potwierdza rozstanie z Przemkiem Kossakowskim. „Z dnia na dzień nastąpił koniec mojego małżeństwa”. plejada.pl. [dostęp 2021-07-15].
  39. Martyna Wojciechowska opowiada nam o tym, co daje jej siłę, „gazeta.pl” [dostęp 2017-01-21] (pol.).
  40. Teraz mogę podzielić się z Wami tą... – Martyna Wojciechowska | Facebook, facebook.com [dostęp 2017-01-19] (pol.).
  41. Martyna Wojciechowska – Filmy | Facebook, facebook.com [dostęp 2017-01-19] (pol.).
  42. „Kobieta na krańcu świata” w telewizji od połowy października, Radio ZET Chilli, 7 października 2016 [dostęp 2017-01-19] [zarchiwizowane z adresu 2016-12-20] (pol.).
  43. Martyna Wojciechowska, facebook.com [dostęp 2017-05-18] (pol.).
  44. Ekipa TVN zatrzymana w Pakistanie. „Nie wyglądało to dobrze”, „TVN24.pl” [dostęp 2017-05-18].
  45. Martyna Wojciechowska on Instagram: “Do tej pory to Marta Eliza podróżowała na krańce świata, od teraz będzie ORYGINALNA MARTYNA😜 Zamieniłam „opiekunkę ogniska domowego”…”, www.instagram.com [dostęp 2019-01-07] (ang.).
  46. Róże Gali Plebiscyt 2009 – Laureaci, Gala.pl [zarchiwizowane z adresu 2010-04-18].
  47. Nagrody za największe osiągnięcia podróżnicze roku, Onet.pl, 23 października 2010 [dostęp 2017-03-11] [zarchiwizowane z adresu 2017-03-12] (pol.).
  48. Biuro Podróży Itaka: Osobowości i Sukcesy Roku 2011 | ITAKA. www.itaka.pl. [dostęp 2015-08-24].
  49. Sabina Kolasa, „Złote Kropy”: znamy laureatów plebiscytu!, Onet.pl, 21 lutego 2011 [dostęp 2020-04-26] [zarchiwizowane z adresu 2011-02-23].
  50. Bestsellery Empiku 2013 rozdane! – Aktualności – empik.com. www.empik.com. [dostęp 2015-08-24].
  51. Netizens | www.netizens.pl: National Geographic Polska obsypany nagrodami!. www.national-geographic.pl. [dostęp 2015-08-24].
  52. Karolina Adamska: Wiktory 2015: Nagrody zostały wręczone. Wiktory 2015: Nagrody zostały wręczone – Wiadomości. [dostęp 2015-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-16)].
  53. Po raz 13. zostały wręczone “Róże Gali”. Nagrody otrzymali m.in. Maja Ostaszewska, Zbigniew Wodecki, Martyna Wojciechowska | Media Group Info, mediagroupinfo.pl [dostęp 2017-03-11] (pol.).
  54. Międzynarodowy sukces Martyny Wojciechowskiej. Film „Ludzie duchy” nagrodzony na festiwalu w Monte Carlo, Onet.pl, 18 czerwca 2015 [dostęp 2015-08-24].
  55. MediaTory 2015 dla Wellman, Wojciechowskiej, Michnika, Sroczyńskiego, Pytlakowskiego, Media2.pl [dostęp 2015-11-30].
  56. Kto i za co otrzymał nagrodę podczas plebiscytu, „MilionKobiet.pl” [dostęp 2017-03-11] [zarchiwizowane z adresu 2017-03-12].
  57. Nagrody dla wspierających osoby z niepełnosprawnością. Finał konkursu Lodołamacze 2016, „Rzecznik Praw Obywatelskich”, 23 września 2016 [dostęp 2017-03-11] (pol.).
  58. Nagrody i jury, HumanDOC [dostęp 2017-03-11] [zarchiwizowane z adresu 2017-03-12] (pol.).
  59. Telekamery 2017: Martyna Wojciechowska – Elle.pl, elle.pl [dostęp 2017-03-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]