Menczył (Bieszczady)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Menczył
Widok ze szlaku na Tarnicę. W tle widoczny Menczył (po lewej) i przełęcz Beskid (po prawej)
Widok ze szlaku na Tarnicę. W tle widoczny Menczył (po lewej) i przełęcz Beskid (po prawej)
Państwo  Polska
 Ukraina
Pasmo Bieszczady Zachodnie
Wysokość 1008 m n.p.m.
Wybitność 137 m
Położenie na mapie Bieszczadów Zachodnich
Mapa lokalizacyjna Bieszczadów Zachodnich
Menczył
Menczył
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Menczył
Menczył
Ziemia49°03′03″N 22°43′41″E/49,050833 22,728056

Menczył (Mińczoły[1]; 1008 m n.p.m.) – szczyt w Bieszczadach Zachodnich. Nazwa pochodzi z języka wołoskiego (por. rum. muncel – wzgórze lub pagórek)[2].

Położenie[edytuj]

Masyw Menczyła znajduje się w granicznym grzbiecie Bieszczadów Zachodnich i zarazem w głównym, wododziałowym grzbiecie Karpat. Granica Polski z Ukrainą przebiega na południowy zachód od głównego wierzchołka, toteż leży on po stronie polskiej. Na zachód usytuowana jest głęboka przełęcz Beskid (785 m n.p.m.), za którą wznosi się Wołkowe Berdo (1121 m n.p.m.), na wschodzie masyw poprzez wyrównany odcinek grzbietu z kilkoma niewyraźnymi przełęczami (najniższa leży 871 m n.p.m.[1]) sąsiaduje zaś z Rozsypańcem (1280 m n.p.m.). Od północy górę opływa Wołosatka, natomiast południowe ukraińskie zbocza, należące do zlewiska Morza Czarnego, odwadnia potok Łubnia.

Topografia[edytuj]

Zarówno północne oraz południowe stoki, jak i odcinek grzbietu opadający na przełęcz Beskid, charakteryzują się dość dużym nachyleniem, jedynie grzbiet opadający na zachód jest łagodniejszy i ma mniejszą deniwelację. Wysokość względem dna doliny Wołosatki dochodzi do 230 m, podczas gdy dno doliny Łubni znajduje się 480 m poniżej szczytu. Menczył ma trzy kulminacje. W głównym, równoleżnikowym w tym miejscu grzbiecie leżą dwa wierzchołki oddalone od siebie o ok. 300 m, z których zachodni leży na granicy państwowej, a wschodni (polski) jest najwyższym, głównym szczytem góry. Odbiega z niego na południe odnoga z trzecim, ukraińskim wierzchołkiem położonym ok. 500 m dalej.

Masyw nie jest całkowicie zalesiony, po polskiej stronie granicy występują liczne polany[1].

Turystyka[edytuj]

Na Menczył nie prowadzą szlaki turystyczne. Ze względu na położenie na terenie Bieszczadzkiego Parku Narodowego szczyt jest wyłączony z ruchu turystycznego. Stoki południowe położone są na terenie ukraińskiego Użańskiego Parku Narodowego. Przez południowo-zachodni stok biegnie droga z ukraińskiej wsi Łubnia do granicy z Polską na przełęczy Beskid, jednak jej przekraczanie jest zabronione. Po polskiej stronie droga ma kontynuację, prowadząc do Wołosatego.

Przypisy

  1. a b c Wojciech Krukar: Mapa Bieszczadów wyd. Ruthenus. [dostęp 2009-01-02].
  2. Wojciech Krukar: Przyczynek nazewniczy do historii osadnictwa dorzecza Górnego Sanu. [dostęp 2009-01-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-21)].

Bibliografia[edytuj]

  1. Bieszczady i Góry Sanocko-Turczańskie. Mapa turystyczna. Skala 1:75 000. Wydanie trzecie. Warszawa: PPWK SA. ISBN 83-7329-436-8.
  2. Bieszczady. Mapa turystyczna. Skala 1:75 000. Warszawa: Wyd. Demart, 2007. ISBN 978-83-7440-081-7.