Hyrlata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hyrlata
Ilustracja
Widok ma masyw Hyrlatej z wieży widokowej Przysłupiec przy szosie CisnaManiów
Państwo  Polska
Pasmo Bieszczady, Karpaty
Wysokość 1103 m n.p.m.
Wybitność 306 m
Położenie na mapie Bieszczadów Zachodnich
Mapa lokalizacyjna Bieszczadów Zachodnich
Hyrlata
Hyrlata
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Hyrlata
Hyrlata
Ziemia49°10′48″N 22°17′06″E/49,180000 22,285000

Hyrlata (1103 m) – dwuwierzchołkowy szczyt w Bieszczadach Zachodnich. Jest kulminacją zwartego masywu położonego pomiędzy dolinami Solinki i Roztoczki, będącego bocznym odgałęzieniem pasma granicznego, Inne wierzchołki tego masywu to: Berdo (1041 m) na północnym zachodzie oraz Rosocha (1084 m) na południowym wschodzie[1].

Hyrlata usytuowana jest w części centralnej. Stoki w niektórych miejscach są strome[1] i niemal całkowicie porośnięte bukowym lasem, ale szczyt jest trawiasty. Rozciąga się z niego szeroka panorama widokowa obejmująca niemal całą zachodnią część polskich Bieszczadów, a przy dobrej pogodzie można stąd zobaczyć Tatry. Na niższym, południowym wierzchołku znajduje się wychodnia piaskowców ciśniańskich[2].

Nieznane jest pochodzenie nazwy szczytu. W Aktach Sanockich z 1534 r. opisany był jako Howorlath[2]. Na austriackiej mapie Galicji ma nazwę Kummersberga[3].

Cały masyw Hyrlatej znajduje się na obszarze Ciśniańsko-Wetlińskiego Parku Krajobrazowego. Administracyjnie są to tereny miejscowości Liszna, Majdan, Żubracze i Solinka (tylko osada leśna). Nie prowadzą tędy znakowane szlaki turystyczne, natomiast wzdłuż zachodnich podnóży Hyrlatej, doliną Solinki biegną tory Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej[4].

Z rzadkich w Polsce roślin występuje na Hyrlatej ciemiernik czerwonawy[5], a na zboczach są gawry kilku niedźwiedzi[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2015-10-12].
  2. a b c Bieszczady : przewodnik. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 1997. ISBN 83-85557-40-7.
  3. E. Callier, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, Ateneum, Warszawa 1880
  4. Bieszczady. Mapa turystyczna 1:50 000. Kraków: Compass. ISBN 978-83-7605-070-6.
  5. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
Panorama z wieży widokowej przy szosie Cisna – Maniów
Panorama z wieży widokowej przy szosie Cisna – Maniów

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. Hyrlata w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.