Michał Butkiewicz (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Butkiewicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 września 1886
Grajewo, Królestwo Polskie
Data i miejsce śmierci 4 października 1974
Warszawa, Polska
Minister komunikacji
Okres od 6 września 1932
do 12 października 1935
Poprzednik Alfons Kühn
Następca Juliusz Ulrych
Odznaczenia
Wstęga Wielka Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Niepodległości Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Order Krzyża Orła I Klasy (Estonia)
Józef Piłsudski po powrocie z Wilna 21 marca 1935. Pierwszy z prawej minister komunikacji Michał Butkiewicz. Ostatnie znane zdjęcie Marszałka.
Grób Michała Butkiewicza na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Michał Butkiewicz (ur. 29 września 1886 w Grajewie[1], zm. 4 października 1974 w Warszawie) – polski inżynier, kolejarz, działacz państwowy II Rzeczypospolitej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Adolfa i Anny z Domalewskich[1]. Absolwent Politechniki w Kijowie[1], na której uzyskał tytuł inżyniera. Działacz organizacji niepodległościowych[1]. Członek Polskiej Partii Socjalistycznej[1]. Zatrudniony w PKP, m.in. jako naczelnik ruchu DOKP w Radomiu i Warszawie, dyrektor DOKP w Warszawie[1] i Radomiu. 5 września 1932 Prezydent RP powierzył mu kierownictwo Ministerstwa Komunikacji[2]. Następnie w latach 1932–1935 minister komunikacji w kilku kolejnych gabinetach rządowych.

Od 1937 do 5 września 1939 naczelny dyrektor „Tramwajów i Autobusów” (przedsiębiorstwa komunikacji miejskiej) w Warszawie. Po pozostawieniu przez prezydenta Stefana Starzyńskiego wolnej ręki w kwestii zarządzonej ewakuacji, wyjechał z miasta. W 1939 zasiadał także w radzie głównej Towarzystwa Rozwoju Ziem Wschodnich[3].

Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 85-3-23)[4].

Od 29 marca 1914 był mężem Zofii Egierskiej[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Stanisław Łoza (red.), Czy wiesz kto to jest?, (Przedr. fotooffs., oryg.: Warszawa : Wydaw. Głównej Księgarni Wojskowej, 1938.), Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 89.
  2. Dział urzędowy. „Monitor Polski”. 204, s. 1, 1932-09-06. Warszawa. .
  3. Rocznik Ziem Wschodnich 1939, s. 210.
  4. Cmentarz Stare Powązki: KAZIMIERZ WOLAŃSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-05-28].
  5. M.P. z 1936 r. nr 11, poz. 17 „za wybitne zasługi dla Państwa”.
  6. Pożegnalna audiencja ministra Butkiewicza. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 10 z 15 stycznia 1936. 
  7. Pożegnanie min. Butkiewicza i powitanie min. Ulrycha. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 12 z 17 stycznia 1936. 
  8. M.P. z 1929 r. nr 278, poz. 644 „za zasługi przy organizacji i usprawnieniu służby eksploatacyjnej w Dyrekcji Kolei Państwowych w Radomiu”.
  9. M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  10. Eesti Vabariigi teenetemärgid (est.). president.ee. [dostęp 2014-10-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]