Bronisław Nakoniecznikow-Klukowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bronisław Nakoniecznikow-Klukowski
Nakoniecznikow-Klukowski.jpg
Data i miejsce urodzenia 17 października 1888
Warszawa
Data i miejsce śmierci 7 stycznia 1962
Warszawa
Wojewoda lwowski
Okres od 29 sierpnia 1930
do 6 lipca 1931
Przynależność polityczna Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem
Poprzednik Wojciech Agenor Gołuchowski
Następca Józef Rożniecki
Wojewoda stanisławowski
Okres od 30 października 1928
do 29 sierpnia 1930
Przynależność polityczna Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem
Poprzednik Aleksander Morawski
Następca Zygmunt Jagodziński
Minister rolnictwa i reform rolnych
Okres od 10 maja 1933
do 28 czerwca 1934
Przynależność polityczna Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem
Poprzednik Seweryn Ludkiewicz
Następca Juliusz Poniatowski
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Wielki Orderu Korony Rumunii Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny (Francja) Medal Zwycięstwa

Bronisław Franciszek Nakoniecznikow-Klukowski[1] (ur. 17 października 1888 w Warszawie, zm. 7 stycznia 1962 w Warszawie) – pułkownik lekarz Wojska Polskiego, działacz państwowy II Rzeczypospolitej, doktor medycyny.

Życiorys[edytuj]

Działalność niepodległościowa i służba w Wojsku Polskim[edytuj]

W okresie I wojny światowej oficer armii rosyjskiej, następnie żołnierz POW – do grudnia 1918 tajny komendant Placu POW w Moskwie (już pod rządami bolszewików).

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów kontrolerów[2]. W 1923 był szefem Grupy IX, a w następnym roku – szefem Grupy VIII Korpusu Kontrolerów. 31 marca 1924 roku został awansowany na pułkownika ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów kontrolerów[3]. W 1928 zastępcą szefa Korpusu Kontrolerów. W 1930 przeniesiony do rezerwy, związany z tzw. grupą pułkowników w ramach obozu piłsudczyków. W 1934 w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 lipca 1923 zajmował 1. lokatę na liście starszeństwa oficerów rezerwy sanitarnych, w grupie lekarzy i pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III z przydziałem mobilizacyjnym do Kadry Zapasowej 1 Szpitala Okręgowego w Warszawie[4].

Służba publiczna[edytuj]

Od 30 października 1928 wojewoda stanisławowski, od 29 sierpnia 1930 do 6 lipca 1931 wojewoda lwowski, 1931 i 1932–1933 podsekretarz stanu w Prezydium Rady Ministrów. Od 10 maja 1933 do 28 czerwca 1934 – minister rolnictwa i reform rolnych w rządach Janusza Jędrzejewicza i Leona Kozłowskiego. Od 6 lipca 1934 do 5 lutego 1938 wojewoda warszawski. W 1931 oraz od 5 lutego 1938 do 30 września 1939 wiceminister spraw wewnętrznych. W latach 1935–1938 prezes Polskiego Związku Szachowego.

Został osadnikiem wojskowym w powiecie grodzieńskim[5]. Był seniorem honorowym Polskiej Korporacji Akademickiej „Fidelia Leopoliensis”, założonej w 1930[6].

Po 17 września 1939 na emigracji, w 1957 powrócił do kraju.

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. W Roczniku Oficerskim z 1923 figuruje jako Bronisław Klukowski.
  2. Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 297.
  3. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 166.
  4. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 213, 731.
  5. Osadnicy wojskowi – lista kompletna. kresy.genealodzy.pl. [dostęp 5 kwietnia 2015]. s. 82.
  6. Bronisław Haczewski. Korporacje akademickie. „Jednodniówka A. O. Z. S.”, s. 39, 19 marca 1932. Akademicki Oddział Związku Strzeleckiego. 
  7. a b c d e f g h i j k Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 514.
  8. 10 listopada 1938 „za wybitne zasługi w służbie państwowej” M.P. 1938 nr 258 poz. 592
  9. 8 listopada 1930 „za zasługi na polu administracji państwowej” M.P. 1930 nr 260 poz. 351
  10. Odznaczenie P. Wojewody lwowskiego. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 129 z 7 czerwca 1931. 
  11. „W zamian za otrzymane wstążeczki biało-amarantowe b. armii gen. Hallera”, Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2097 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 42, s. 1666)
  12. Decyzja Naczelnika Państwa z 12 grudnia 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 9, s. 268)

Bibliografia[edytuj]

  • Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1923, s. 28, 1069
  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 28, 969.
  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 681.
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1934. [dostęp 2016-06-11].