Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Drukarz PRL”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Odznaka tytułu honorowego

„Zasłużony Drukarz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”

Awers
Awers wzoru odznaki
Ustanowiono 10 lipca 1985
Wycofano 23 grudnia 1992
Święto Dzień Drukarza
Dewiza ZASŁUŻONY DRUKARZ PRL
Wielkość ∅ 43 mm
Kruszec metal złocony i srebrzony
Poniżej Medal 10-lecia Polski Ludowej
Powiązane Odznaka „Zasłużony drukarz”

Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Drukarz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” – jedna z piętnastu odznak tytułów honorowych przyznawanych w PRL, ustanowiona 10 lipca 1985 jako wyróżnienie dla pracowników poligrafii w uznaniu szczególnych zasług w krzewieniu kultury w społeczeństwie, upowszechnianiu informacji oraz przyczynianiu się do podnoszenia poziomu wiedzy i wykształcenia; nadawana była szczególnie zasłużonym osobom zatrudnionym w poligrafii, które w okresie długoletniej pracy wyróżniły się wybitnymi osiągnięciami w tej dziedzinie zwłaszcza przy opracowywaniu nowych rozwiązań technicznych i organizacyjnych oraz ich wprowadzaniu i upowszechnianiu, a także doskonaleniu kadr pracowników poligrafii.

Tytuł honorowy nadawano z okazji Dnia Drukarza (ostatnia niedziela maja). Odznakę noszono po prawej stronie piersi.

Wszystkie tytuły honorowe zostały zlikwidowane 23 grudnia 1992, ustawą z dnia 16 października 1992, pozostawiając dotychczasowym laureatom prawo do ich używania.

Bibliografia[edytuj]