Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Drukarz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Odznaka tytułu honorowego

„Zasłużony Drukarz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”

Awers
Awers wzoru odznaki
Ustanowiono 10 lipca 1985
Wycofano 23 grudnia 1992
Święto Dzień Drukarza
Dewiza ZASŁUŻONY DRUKARZ PRL
Wielkość ∅ 43 mm
Kruszec metal złocony i srebrzony
Poniżej Medal 10-lecia Polski Ludowej
Powiązane Odznaka „Zasłużony drukarz”

Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Drukarz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” – jedna z piętnastu odznak tytułów honorowych przyznawanych w PRL, ustanowiona 10 lipca 1985 jako wyróżnienie dla pracowników poligrafii w uznaniu szczególnych zasług w krzewieniu kultury w społeczeństwie, upowszechnianiu informacji oraz przyczynianiu się do podnoszenia poziomu wiedzy i wykształcenia; nadawana była szczególnie zasłużonym osobom zatrudnionym w poligrafii, które w okresie długoletniej pracy wyróżniły się wybitnymi osiągnięciami w tej dziedzinie zwłaszcza przy opracowywaniu nowych rozwiązań technicznych i organizacyjnych oraz ich wprowadzaniu i upowszechnianiu, a także doskonaleniu kadr pracowników poligrafii.

Tytuł honorowy nadawano z okazji Dnia Drukarza (ostatnia niedziela maja). Odznakę noszono po prawej stronie piersi.

Wszystkie tytuły honorowe zostały zlikwidowane 23 grudnia 1992, ustawą z dnia 16 października 1992, pozostawiając dotychczasowym laureatom prawo do ich używania.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]