Odznaka „Wzorowego Sprzedawcy”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Odznaka „Wzorowego Sprzedawcy”
Awers
Awers odznaki
Ustanowiono 18 września 1954
Wycofano 11 maja 1996
Dewiza WZOROWY SPRZEDAWCA
Wielkość ∅ 30 mm
Kruszec metal w kolorze złotym, srebrnym lub brązowym
Powiązane Odznaka „Wzorowy Księgarz”

Odznaka „Wzorowego Sprzedawcy” – polskie odznaczenie resortowe w formie odznaki ustanowione przez Prezydium Rządu PRL 18 września 1954. Przyznawana była sprzedawcom, bufetowym i kelnerom. Przyznawana w trzech stopniach: złotym, srebrnym i brązowym.

Odznaka miała kształt okrągłej plakietki (30 mm średnicy) przedstawiającej skrzydlatą czapkę boga Hermesa i dwa wijące się węże, na tle fabryki i wiązki zboża. Na odwrocie umieszczono agrafkę albo śrubę służącą do mocowania na ubiorze.

Odznakę zniosła uchwała Rady Ministrów III RP z dnia 10 kwietnia 1996.

Bibliografia[edytuj]