Odznaka „Na Straży Pokoju”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Odznaka „Na Straży pokoju”
Awers
Awers odznaki brązowej
Rewers
Rewers odznaki brązowej
Baretka
Baretka odznaki złotej
Baretka
Baretka odznaki srebrnej
Baretka
Baretka odznaki brązowej
Ustanowiono 22 września 1972
Wycofano 15 października 1991
Wielkość ∅ 38 mm
Kruszec metal w kolorze złotym, srebrnym lub brązowym

Odznaka „Na Straży Pokoju” – polskie resortowe odznaczenie okresu PRL z lat 1972-1991, nadawane obywatelom ZSRR.

Historia[edytuj]

Odznaka została ustanowiona uchwałą Rady Ministrów z dnia 22 września 1972 w celu podkreślenia znaczenia odbywania służby wojskowej przez żołnierzy i pracowników Armii Radzieckiej na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dla wspólnej sprawy pokoju i socjalizmu oraz zasług w dziele umacniania braterstwa broni i przyjaźni polsko-radzieckiej[1].

Odznaka podzielona była na trzy stopnie (złota, srebrna i brązowa).

Uchwała ta została uchylona 15 października 1991 (uchwałą Rady Ministrów nr 139 z 11 października 1991), nadawanie odznaki zakończono faktycznie już wcześniej.

Zasady nadawania[edytuj]

Odznaka mogła być nadawana jako zaszczytne wyróżnienie dla żołnierzy jednostek Armii Radzieckiej, czasowo stacjonujących na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, którzy aktywnie pracowali na rzecz polskiej gospodarki narodowej, a zwłaszcza uczestniczyli w czynach społecznych oraz w zwalczaniu klęsk żywiołowych. Odznakę można było przyznać także pracownikom jednostek Armii Radzieckiej stacjonujących na terytorium PRL – obywatelom ZSRR.

W szczególnie uzasadnionych wypadkach odznakę można było przyznać również innym obywatelom ZSRR, a zwłaszcza członkom delegacji rządowych.

Odznakę nadawał Prezes Rady Ministrów, a od 1980 minister obrony narodowej na wniosek Pełnomocnika Rządu PRL do Spraw Pobytu Wojsk Radzieckich w Polsce. Osoba wyróżniona otrzymywała odznakę i jej legitymację.

Opis odznaki[edytuj]

Odznaka miała kształt krążka o średnicy 38 mm, wykonanego z metalu koloru złotego, srebrnego lub brązowego. Na awersie, w otoku szerokości 4 mm znajdował się napis na górze: NA STRAŻY, na dole: POKOJU, po lewej rysunek słupa granicznego, a pośrodku orzeł umieszczony w konturach mapy Polski. Nad konturem mapy znajdował się napis BAŁYTYK, pod konturem: ODRA-NYSA. Na rewersie, w otoku szerokości 4 mm znajdował się napis: PRZYJAŹŃ • SOCJALIZM • POKÓJ, a w środku odznaki napis w 5 wierszach: RADA / MINISTRÓW / POLSKIEJ / RZECZYPOSPOLITEJ / LUDOWEJ.

Odznaka zawieszona była na wstążce, w kształcie pionowego pasa szerokości 38 mm i długości 70 mm, o narodowych barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i ZSRR, z zielonym pasem szerokości 3 mm w środku i na obrzeżach.

Odznaczeni[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni odznaką „Na Straży Pokoju”.

Przypisy

  1. Uchwała nr 252 Rady Ministrów z dnia 22 września 1972 r. w sprawie ustanowienia odznaki "Na Straży Pokoju" M.P. z 1972 r. Nr 47, poz. 255

Bibliografia[edytuj]