Przejdź do zawartości

Otton I Bawarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Otton I Bawarski
Ilustracja
ilustracja herbu
książę Bawarii
Okres

od 1180
do 11 lipca 1183

Dane biograficzne
Dynastia

Wittelsbachowie

Data urodzenia

1117

Data i miejsce śmierci

11 lipca 1183
Pfullendorf

Ojciec

Otto IV Wittelsbach(inne języki)

Żona

Agnieszka

Dzieci

Otto
Zofia
Agnieszka
Richilda
Ludwik
Elżbieta
Ejlika
Matylda

Otto I Bawarski (Otto V) (ur. 1117, zm. 11 lipca 1183 w Pfullendorf) – książę Bawarii z dynastii Wittelsbachów.

Jego ojciec Otto IV Wittelsbach(inne języki) był potomkiem rycerskiej rodziny, wywodzącej się z zamku Wittelsbach koło Aichach w Górnej Bawarii. Otto I był wiernym sojusznikiem cesarzy z rodu Hohenstaufów, wpierw Fryderyka I Barbarossy i jego syna Henryka VI. Szczególnie zasłużył się podczas włoskiej wyprawy koronacyjnej Fryderyka I w 1155, kiedy to uchronił przyszłego cesarza przed klęską pod Weroną.

W uznaniu za zasługi dla cesarzy w 1180 Henryk VI nadał mu lenno i tytuł księcia Bawarii, wcześniej odebrany Henrykowi Lwu, z opozycyjnego wobec Staufów rodu Welfów. Od tego czasu, aż do 1918 Bawaria pozostała w rękach rodziny Wittelsbachów. Otton I zmarł trzy lata po uzyskaniu tytułu książęcego, a na tronie w Monachium zasiadł jego syn Ludwik I Bawarski, który w odróżnieniu od ojca większość życia popierał Welfów w walkach o tron cesarski przeciwko Staufom.

Poślubił Agnieszkę, córkę Ludwika II, hrabiego Loon. Z tego małżeństwa pochodzili:

  • Otto (ur. 1170, zm. 7 sierpnia przed 1180),
  • Zofia (ur. ok. 1171, zm. 15 lipca 1238) – żona Hermana I, landgrafa Turyngii,
  • Agnieszka (ur. ok. 1172, zm. po 1196) – żona Henryka, hrabiego Plain,
  • Richilda (ur. ok. 1173, zm. 7 grudnia 1231) – żona Ottona, hrabiego Geldrii,
  • Ludwik I (ur. 23 grudnia 1174, zm. 15 września 1231) – książę bawarski i palatyn reński,
  • Elżbieta (zm. 1189 lub 1190) – żona Bertolda III, margrabiego Vohburga,
  • Ejlika – żona Albrechta II, hrabiego z Dillingen
  • Matylda – żona Rapotona II, hrabiego z Ortenburga[1].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. W. Dworzaczek, Genealogia, Warszawa 1959, tabl. 73.