Henryk XIV Bawarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk XIV (II) Bawarski
książę Dolnej Bawarii (do 1312 z Ottonem III, od 1310 do 1334 z Ottonem IV, od 1312 do 1333 z Henrykiem XV)
Okres panowania od 10 grudnia 1310
do 1 września 1339
Dane biograficzne
Dynastia Wittelsbachowie
Data urodzenia 29 września 1305
Data i miejsce śmierci 1/2 września 1339
Landshut
Ojciec Stefan I Bawarski
Matka Judyta świdnicka
Żona Małgorzata Luksemburska
Dzieci Jan I Dziecię
Henryk (?)

Henryk XIV Bawarski, Henryk II jako książę Dolnej Bawarii (ur. 29 września 1305; zm. 1/2 września 1339 w Landshut) – w latach 1310-1334 książę Dolnej Bawarii.

Był najstarszym synem (trzecim z pięciorga lub sześciorga dzieci) Stefana I Bawarskiego i Judyty, córki księcia świdnickiego Bolko I Surowego oraz Beatrycze brandenburskiej. Jego ojciec zmarł w trakcie wojny z Fryderykiem III Pięknym, gdy Henryk miał zaledwie 3 lata. Tym samym on i jego starszy brat Otto IV (II) zostali książętami Dolnej Bawarii. Początkowo współrządzili ze stryjem Ottonem III (Belą V), a po jego śmierci w 1312 z jego synem, urodzonym na kilka tygodni przed śmiercią Ottona III, Henrykiem XV (III). Kuratelę nad trzema niepełnoletnimi władcami sprawował książę Górnej Bawarii Ludwik IV.

W 1332 roku między współwładcami wybuchł konflikt. Ostatecznie w 1331 dokonano podziału, w wyniku którego Henryk objął Landshut. Rezydował w pierwszej z miejscowości. Stosunki między współwładcami układały się bardzo źle. W 1332 bracia powrócili do idei wspólnych rządów. W 1333 roku umarł bezpotomnie Henryk XV (III). Otto wyzionął ducha rok później, nie mając dziedzica i jego domena przypadła Henrykowi XIV (II), choć Otto wolał, by przeszła na Ludwika IV. Wywołało to konflikt na linii Henryk XIV-cesarz. Książę bawarski sprzymierzył się ze swym teściem Janem Luksemburskim, jednak skonfliktowanym kuzynom udało się dojść do porozumienia. Kilka miesięcy później Henryk zmarł na trąd i pochowano go w kościele karmelickim w Seligenthal. Jego następcą został syn Jan, wówczas niespełna dziesięcioletni, a jego regentem został Ludwik IV. Po przedwczesnej śmierci Jana w 1340 całość Bawarii objął cesarz, a wdowa po Henryku powróciła do rodzinnych Czech i po roku zmarła.

12 lutego 1328 roku poślubił i Małgorzatę Luksemburską, córkę króla Czech Jana Luksemburskiego oraz jego pierwszej żony Elżbiety Przemyślidki. Doczekali się najprawdopodobniej dwójki dzieci:

  • Jana (1329-1340), następcę ojca jako księcia Dolnej Bawarii,
  • Henryka (ur. 1330), który zmarł zapewne jeszcze w 1330.

Henryk miał też pozamałżeńskiego syna Eberharda, który jedyny raz został wspomniany w dokumentach 28 stycznia 1338.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]