Maksymilian III Józef Wittelsbach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maksymilian III Józef
ilustracja
elektor Bawarii
Okres panowania od 20 stycznia 1745
do 30 grudnia 1777
Dane biograficzne
Dynastia Wittelsbachowie
Data i miejsce urodzenia 28 marca 1727
Monachium
Data i miejsce śmierci 30 grudnia 1777
Monachium
Miejsce spoczynku Kościół Teatynów w Monachium
Ojciec Karol VII Bawarski
Matka Maria Amalia Habsburg
Żona Maria Anna Wettyn
Odznaczenia
Order św. Jerzego (Bawaria) Order Zasługi św. Michała (Bawaria) Order Złotego Runa (Austria)

Maksymilian III Józef Karol Jan Leopold Ferdynand Nepomuk Aleksander Wittelsbach (ur. 28 marca 1727 w Monachium, zm. 30 grudnia 1777 tamże) – elektor Bawarii w latach 1745–1777.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Maksymilian III Józef jako dziecko

Był synem cesarza Karola VII Bawarskiego i jego żony Marii Amalii Habsburg. Jego dziadkami byli: elektor Bawarii Maksymilian II Emanuel Wittelsbach i Teresa Kunegunda Sobieska oraz cesarz rzymski Józef I Habsburg i Wilhelmina Amalia Brunszwicka.

Elektor przejął kraj zniszczony działaniami wojennymi toczącej się wojny o sukcesję austriacką. Udało mu się jednak dość szybko uporać ze zniszczeniami tak, że mógł wkrótce przejść do reformowania swego państwa. Wziął udział w wyborach króla Niemiec 13 września 1745 roku we Frankfurcie, na których obwołano królem i cesarzem Franciszka I Lotaryńskiego.

W roku 1747 w pałacu w Nymphenburgu otworzył manufakturę porcelany. W 1759 powstała pierwsza bawarska akademia naukowa z prawdziwego zdarzenia – Bawarska Akademia Nauk. W latach 1751–1753 bawarski architekt pochodzenia belgijskiego François de Cuvilliés zbudował na życzenie Maksymiliana tzw. Cuvilliés-Theater w budynku pałacu elektorskiego Residenz. W teatrze tym wystawiono m.in: Idomeneo Mozarta.

9 czerwca 1747 roku w Monachium poślubił królewnę polską Marię Annę Wettyn, córkę króla Polski Augusta III i Marii Józefy Habsburg. Para nie miała dzieci.

22 września 1766 roku Karol Teodor Wittelsbach elektor Palatynatu Reńskiego i elektor Bawarii Maksymilian III Józef podpisali porozumienie, na mocy którego po śmierci Maksymiliana Karol Teodor miał dziedziczyć Bawarię. Miało to być pierwsze od roku 1253 połączenie w rękach jednej osoby terenów Bawarii i Palatynatu Reńskiego (ostatnim władcą będącym jednocześnie księciem Bawarii i Palatynatu był Otto II Wittelsbach (1206-1253).

Maksymilian zmarł 30 grudnia 1777. Po jego śmierci o schedę po nim toczyła się wojna o sukcesję bawarską (1778-1779).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Hof- und Staatshandbuch des Königreichs Bayern. Monachium: 1777, s. 1, 15. (niem.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adalbert Prinz von Bayern: Die Wittelsbacher. Geschichte unserer Familie. Prestel Verlag, München u. a. 2005, ​ISBN 3-7913-3505-7
  • Eberhard Straub, Die Wittelsbacher, wyd. 1. Aufl, Berlin: Siedler, 1994, ISBN 978-3-88680-467-2, OCLC 33135117.
  • Francois Fejtö: Józef II. Warszawa 1993. ​ISBN 83-06-02279-3​, S. 169-174.
  • Karl Theodor von Heigel: Maximilian III. Joseph. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 21. Duncker & Humblot, Leipzig 1885, S. 27–30.
  • Alois Schmid: Maximilian III. Joseph. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 16, Duncker & Humblot, Berlin 1990, ​ISBN 3-428-00197-4​, S. 485–487.