Płaczka (góra)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Płaczka
Państwo  Polska
Pasmo Sudety
Masyw Śnieżnika
Wysokość 958[1] m n.p.m.
Pierwsze wejście w czasach przedhistorycznych
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Płaczka
Płaczka
Ziemia50°13′28″N 16°52′02″E/50,224444 16,867222

Płaczka (dawniej niem. Platzen Berg, po 1945 r. również Płaszczka) – góra ze szczytem na wysokości 958 m n.p.m. znajdująca się w Masywie Śnieżnika w Sudetach, na terenie Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Szczyt wyrasta z północno-wschodniego grzbietu Śnieżnika, wznosząc się nad Lejem Małym na południu i Cisowym Rozdołem na północy oraz doliną rzeki Kamienicy, do której opada stromymi zboczami porozcinanymi dolinkami potoków[1]. Grzbiet ten prowadzi dalej ku kolejnemu wzniesieniu Stromej na zachodzie i Porębka na północy[1].

Geologia[edytuj | edytuj kod]

Zbudowana jest z łupków metamorficznych należących do metamorfiku Lądka i Śnieżnika[1].

Roślinność i ochrona przyrody[edytuj | edytuj kod]

W całości porośnięta jest świerkowym lasem regla dolnego, którego skrajem u podstawy góry biegnie granica Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Przez Płaczkę pod jej szczytem przechodzi tzw. Droga nad Lejami[1].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Płaczka była w latach 70. XX w. brana pod uwagę w planach zagospodarowania Masywu Śnieżnika jako górna stacja kolej gondolowej ze wsi Kamienica na Śnieżnik oraz jako lokalizacja narciarskich tras zjazdowych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 16: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 252. ISBN 83-7005-341-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]