Papirus Bodmer VII-IX

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bodmer VII-IX
Ilustracja
Papirus Bodmer VIII
Data powstania III/IV wiek
Rodzaj Kodeks papirusowy
Numer
Zawartość 1-2 Piotra, List Judy
Język grecki
Rozmiary 14,5 × 16 cm
Typ tekstu tekst aleksandryjski
Kategoria I
Data odkrycia 1959
Odkrywca Bodmer
Miejsce przechowywania Biblioteka Watykańska

Papirus Bodmer VII-IX, nazywany też Papirusem 72 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na koniec III lub początek IV wieku. Jeden z rękopisów nabytych przez Bodmera. Należy do kolekcji Bodmeriańskiej[1].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Kodeks stanowiony jest przez 72 kart o rozmiarach 14,5 cm na 16 cm. Pisany jest jedną kolumną na stronę, w 16-20 liniach na stronę. Rękopis sporządzony został przez doświadczonego skrybę[2].

Rękopis zawiera dziewięć dzieł literackich[3], wśród nich trzy listy powszechne: 1. List Piotra, 2. List Piotra i List Judy, co jest rzadkością wśród rękopisów papirusowych[4]. Jest też najstarszym rękopisem zawierającym te trzy listy[5]. Ta część rękopisu nazywana jest Bodmer VIII.

Rękopis zawiera ponadto Pochodzenie Marii, apokryficzną korespondencję Pawła z Koryntianami, 11-ą Odę Salomona, Melitona Homilię Paschalną, fragment hymnu, Apologię Fileasa, Psalm 33 oraz Psalm 34[2]. Nomina sacra pisane są skrótami.

Przekazuje tekst aleksandryjski, zaliczony został do I kategorii Alanda. Tekst obu Listów Piotra Aland określił jako „normalny tekst”, natomiast tekst Listu Judy jako „wolny tekst” (tj. z tendencją do parafraz)[1]. Tekst jest bliski dla Kodeksu Watykańskiego i Aleksandryjskiego[2].

Pierwotnie, po jego odkryciu w 1959, przechowywany był w Cologny w Szwajcarii. Obecnie Listy Piotra przechowywane są w Bibliotece Watykańskiej (P. Bodmer VIII)[1][6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Aland i Aland 1995 ↓, s. 110.
  2. a b c Comfort i Barrett 2001 ↓, s. 479.
  3. Wasserman 2005 ↓, s. 140.
  4. Philip W. Comfort: Encountering the Manuscripts. An Introduction to New Testament Paleography & Textual Criticism. Nashville, Tennessee: Broadman & Holman Publishers, 2005, s. 72.
  5. Wasserman 2005 ↓, s. 137.
  6. Liste Handschriften. W: Institute for New Testament Textual Research [on-line]. Münster Institut. [dostęp 27 August 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]