Papirus 34

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Papirus 34
P. Vindob. G. 39784
Data powstania VII wiek
Rodzaj Kodeks papirusowy
Numer
Zawartość 1. List do Koryntian
2. List do Koryntian
Język grecki
Rozmiary 10,6 × 4,9
Typ tekstu tekst aleksandryjski
Kategoria II
Miejsce przechowywania Austriacka Biblioteka Narodowa

Papirus 34 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na VII wiek. Zawiera fragmenty obu Listów do Koryntian.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Zachowały się jedynie fragmenty kodeksu z tekstem 1. Listu do Koryntian 16,4-7.10 i 2. Listu do Koryntian 5,18-21; 10,13-14; 11,2.4.6-7[1].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Tekst grecki rękopisu reprezentuje tekst aleksandryjski, Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Fragmenty rękopisu odkryto w Fajum. Tekst rękopisu opublikowany został przez Karl Wessely w 1912 roku[2], następnie przez Schofielda. Ernst von Dobschütz umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 34[3].

Rękopis datowany jest przez INTF na wiek VII[1].

Obecnie przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej (P. Vindob. G. 39784), w Wiedniu[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 98. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  2. K. Wessely, Studien zur Paläographie und Papyruskunde XII, (Leipzig 1912), p. 246.
  3. K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 74. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Karl Wessely, Studien zur Paläographie und Papyruskunde XII, (Leipzig 1912), p. 246.
  • Ellwood M. Schofield, The Papyrus Fragments of the Greek New Testament, Southern Baptist Theological Seminary, Louisville, 1936, pp. 246–252.