Paul von Rusdorf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paul von Rusdorf
Ilustracja
Wizerunek herbu
Herb Paula von Rusdorf jako wielkiego mistrza
wielki mistrz zakonu krzyżackiego
Okres

od 1422
do 1441

Poprzednik

Michał Küchmeister von Sternberg

Następca

Konrad von Erlichshausen

Dane biograficzne
Data urodzenia

ok. 1385

Data śmierci

4 stycznia 1441

Miejsce spoczynku

zamek w Malborku kaplica św. Anny

Paul von Rusdorf (ur. ok. 1385 w Roisdorf, zm. 4 stycznia 1441 w Malborku) – 29. wielki mistrz krzyżacki w latach 1422–1441[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Paul von Rusdorf początkowo sprawował urząd krzyżackiego prokuratora w Kętrzynie (ówczesnym Rastenburgu), później w Tucholi, gdzie pełnił funkcję komtura. Od 1416 był wielkim komturem w Malborku. Wielkim mistrzem krzyżackim został 10 marca 1422 po złożeniu rezygnacji przez Michała Küchmeistera. W czasie jego rządów kontynuowane były wojny z Polską (wojna golubska, wojna polsko-krzyżacka 1431-1435) i wzrastało znaczenie stanów na terenie państwa krzyżackiego[2].

W 1430 stany pruskie złożyły propozycję utworzenia Rady Krajowej do zarządzania państwem. W skład Rady miałoby wejść 6 dostojników krzyżackich, 6 przedstawicieli duchowieństwa niezakonnego, 6 rycerzy i 6 przedstawicieli miast. Paul von Rusdorf nie przyjął tej propozycji, ale dwa lata później wyszedł z propozycją utworzenia Tajnej Rady – organu doradczego wielkiego mistrza. Propozycję wielkiego mistrza odrzuciły miasta, a przyjęło rycerstwo. Członkiem Tajnej Rady został m.in. Jan Bażyński[2].

W czasie pełnienia funkcji wielkiego mistrza przez Paula von Rusdorf odbywały się zjazdy stanów pruskich zwykle w Elblągu lub Malborku oraz 26 lutego 1434 w Kętrzynie. W Zjazdach uczestniczyli dostojnicy Zakonu, 12 przedstawicieli duchowieństwa diecezjalnego, 50 przedstawicieli rycerstwa (wybory posłów odbyły się w 1432 r.) i 20 przedstawicieli miast. W Zakonie dochodziło do rozdźwięków. W lutym 1440 przeciwnicy Paula von Rusdorf podjęli próbę odsunięcia go od władzy. W obronie wielkiego mistrza stanęły stany pruskie, które formalnie utworzyły Związek Pruski. Udało mu się w ograniczonym stopniu zabezpieczyć kraj Zakonu w zakresie polityki zagranicznej, ale nie był w stanie przywrócić wewnętrznej spójności Zakonu. Paul von Rusdorf ostatecznie złożył rezygnację z urzędu 2 stycznia 1441. W kilka dni po rezygnacji z urzędu wielkiego mistrza zmarł w Malborku i tam został pochowany[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paweł Pizuński, Poczet wielkich mistrzów krzyżackich Wydawnictwo Arenga Skarszewy, s. 114.
  2. a b c Paul von Rusdorf. www.deutsche-biographie.de. [dostęp 2021-11-03].
  3. Paul von Rusdorf Hochmeister des Deutschen Ordens (1422-1441) Udo Arnold (Bonn). www.rheinische-geschichte.lvr.de. [dostęp 2021-11-03].