Piccadilly line

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia metra Piccadilly Line
Piccadilly Line
Piccadilly Line.svg
Dane podstawowe
Zarządca Transport for London
Oznaczenie linii Piccadilly Line
Liczba stacji 53
Długość 71 km
Rozstaw szyn 1435 mm
Sieć trakcyjna trzecia szyna
ilustracja
Historia
Rok otwarcia 1906
Portal Portal Transport szynowy

Piccadilly line – jedna z linii metra w Londynie, oznaczana kolorem ciemnoniebieskim. Istnieje od 1906 roku. Obecnie liczy 53 stacje (w tym 25 podziemnych), zaś łączna długość jej trasy wynosi 71 kilometrów. Korzysta z niej ok. 176 milionów pasażerów rocznie.

Przebieg linii[edytuj | edytuj kod]

Linia składa się z odcinka głównego, biegnącego od wschodniego krańca Cockfosters do stacji Acton Town, oraz z dwóch odgałęzień. Pierwsze z nich prowadzi do krańca Uxbridge i w końcowej części pokrywa się z jedną z odnóg Metropolitan line. Drugie łączy centrum Londynu z lotniskiem Heathrow. Linia zaliczana jest do grupy deep level lines, co oznacza, że na odcinkach podziemnych tor w każdą stronę ułożony został w osobnym tunelu, na średniej głębokości ok. 20 metrów.

Tabor[edytuj | edytuj kod]

Pociągi klasy 1973 Stock

Linia obsługiwana jest przez pociągi klasy 1973 Stock, dostarczane w latach 1973-1975 przez nieistniejącą już firmę Metro Cammel z Birmingham. Obecnie metro jest w posiadaniu 88 składów tego typu. W godzinach szczytu na linii pracuje 76 pociągów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]