District Line

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia metra District Line
District Line
District Line.svg
Dane podstawowe
Zarządca Transport for London
Oznaczenie linii District Line
Liczba stacji 60
Długość 64 km
Rozstaw szyn 1435 mm
ilustracja
Historia
Rok otwarcia 1868
Portal Portal Transport szynowy

District Line – jedna z linii metra w Londynie, oznaczana kolorem zielonym. Składa się z linii głównej oraz 5 odgałęzień. Na jej trasie znajduje się 60 stacji, w tym 25 podziemnych. Łączna długość linii wynosi 64 kilometry. Linia powstała w 1868 (choć od tego czasu jej trasa ulegała wielokrotnym korektom), obecnie[kiedy?] korzysta z niej ok. 173 milionów osób rocznie.

Przebieg linii[edytuj | edytuj kod]

Za linię główną District Line uważa się odcinek od Earl’s Court do wschodniego krańca Upminster. W okolicach Earl’s Court od linii głównej oddzielają się odgałęzienia Edgware Road (północne) i Wimbledon (południowe), a także liczące zaledwie jedną stację odgałęzienie Kensington (Olympia). Z kolei na zachód ciągnie się odgałęzienie Richmond/Ealing, które za stacją Turnham Green rozdziela się na dwie nitki: Richmond i Ealing.

Tak skomplikowany układ linii powoduje, że w praktyce pociągi District Line kursują aż na 5 różnych trasach:

Linia należy do grupy sub-surface lines, co oznacza, że na odcinkach podziemnych tory w obu kierunkach ułożone są w jednym tunelu na średniej głębokości ok. 5 metrów.

Tabor[edytuj | edytuj kod]

Pociąg klasy D Stock

District Line obsługiwana jest w przeważającej mierze przez pociągi klasy D Stock, dostarczane w latach 19801983 przez zakłady Metro Cammel z Birmingham. Obecnie[kiedy?] metro dysponuje 75 składami tego typu. Jedynie kursy przechodzące przez odgałęzienie Edgware Road realizowane są przez starszy tabor typu C Stock (taki sam jak na Circle Line oraz Hammersmith & City Line), ponieważ perony na tym odcinku są zbyt krótkie, by przyjąć dłuższe pociągi D Stock. Stacje techniczno-postojowe znajdują się za stacjami Upminster oraz Ealing Common. Na mocy umowy z władzami Londynu, utrzymaniem linii zajmuje się prywatna firma Metronet.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]