Pierwsza Dziesięciocentówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pierwsza Dziesięciocentówka (ang. The Number One Dime) – jest to pierwsza zarobiona moneta najbogatszego kaczora świata, Sknerusa McKwacza. Została wybita w 1875 roku, później trafiła do milionera Howarda Kwakerfellera, który będąc w Glasgow w 1877 roku, rozrzucał biednym dzieciom monety. Wśród nich była także ta dziesięciocentówka. Złapała ją młodsza siostra Sknerusa – Matylda. Przekazała monetę ojcu, Fergusowi McKwaczowi, który zdecydował, że stanie się ona inspiracją dla jego syna oraz nauczy go, aby nie był zbyt łatwowierny. I tak, Fergus podarował małemu Sknerusowi na dziesiąte urodziny zestaw do czyszczenia butów, a dziecięciocentówka trafiła do rąk Burta, kopacza, któremu Sknerus miał oczyścić buty. Kopacz, na polecenie Fergusa, zapłacił Sknerusowi tą amerykańską monetą, która w Szkocji nie miała żadnej wartości, więc Sknerus uznał, że został oszukany. Wtedy mały McKwacz postanowił, że nigdy nie będzie łatwowierny, a swój majątek zbije uczciwie. Wiele lat później wśród mieszkańców Kaczogrodu zrodził się przesąd, głoszący, że to dzięki dziesięciocentówce Sknerus McKwacz zdobył majątek. Od tego czasu zaczęto ją nazywać "Szczęśliwą Dziesięciocentówką". Sknerus twierdzi, iż moneta ta nie dała mu szczęścia, lecz inspirację. Mimo tego traktuje ją jak największy skarb. Jest ona obiektem pożądania Magiki De Czar, która pragnie przetopić ją na medalion dający właścicielowi "Dotyk Midasa", dar zamieniania w złoto wszystkiego czego dotknie. Dziesięciocentówka znajduje się w skarbcu Sknerusa, w specjalnej gablotce. Jej debiut komiksowy miał miejsce we wrześniu 1953 w historyjce Barksa "The Round Money Bin".