Plac Klasztorny w Katowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
herb Katowic Katowice
plac Klasztorny
Ligota-Panewniki
Pomnik św. Jadwigi Śląskiej na placu Klasztornym
Pomnik św. Jadwigi Śląskiej na placu Klasztornym
Położenie na mapie Katowic
Mapa lokalizacyjna Katowic
plac Klasztorny
plac Klasztorny
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
plac Klasztorny
plac Klasztorny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
plac Klasztorny
plac Klasztorny
Ziemia50°13′36,0″N 18°57′46,0″E/50,226667 18,962778

Plac Klasztorny − plac w katowickiej dzielnicy Ligota-Panewniki, stanowiący część posesji klasztoru franciszkańskiego przy Bazylice św. Ludwika Króla i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Z placem sąsiaduje ulica Panewnicka.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Plac został wytyczony przy okazji budowy zespołu kościelno-klasztornego oo. franciszkanów. W 1905 władze zakonne otrzymały pozwolenie na budowę panewnickiego klasztoru z ministerstwa w Berlinie. Powstająca budowla osiągnęła stan surowy na wiosnę 1907. Teren przyklasztorny od strony Ligoty zniwelowano w 1909, w tym samym roku wykonano bitą drogę do klasztoru − dzisiejsza ulica Panewnicka (w okresie Rzeszy Niemieckiej (do 1922) i w czasie niemieckiej okupacji Polski w latach 1939−1945 Klosterstraße, tzn. Klasztorna)[1].

Centralną część placu zajmuje Pomnik Świętej Jadwigi, patronki Śląska i prowincji zakonnej, z której wywodzili się franciszkanie organizujący i zarządzający budową klasztoru w PanewnikachProwincja św. Jadwigi Zakonu Braci Mniejszych. Obecnie dom zakonny przy placu Klasztornym jest siedzibą ministra prowincjalnego Prowincji Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Zakonu Braci Mniejszych w Katowicach. Autorem postumentu był br. Meinard Wieczorek OFM, zaś autorem rzeźby, wykonanej we Wrocławiu, był Bruno Tschötschel. Uroczystego odsłonięcia i poświęcenia pomnika dokonano 21 lipca 1912. Przed II wojną światową na cokole znajdowały się napisy dedykacyjne w językach: łacińskim, niemieckim i polskim. Obecny napis polski jest kopią zniszczonego przez Rosjan w 1945[1].

Plac nigdy nie posiadał specjalnej nazwy. Dopiero 10 września 2010 decyzją Rady Miasta Katowice nazwano go placem Klasztornym[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Od strony placu znajduje się boczne wejście do bazyliki mniejszej, główne wejście do klasztoru − tzw. furta oraz zaczynają się chodniki prowadzące na teren Panewnickiej Kalwarii. Od wjazdu z ulicy Panewnickiej prowadzi droga do części zabudowań klasztornych, w których ma swoją siedzibę Wyższe Seminarium Duchowne Braci Mniejszych, Franciszkański Ośrodek Duszpasterstwa Akademickiego, biblioteka prowincjalna oraz muzeum misyjne.

Na placu znajdują się:

Plac ogrodzony jest murem klasztornym. Na placu znajdują się miejsca parkingowe.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Stefan Gierlotka: Bazylika Ojców Franciszkanów św. Ludwika i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Katowicach-Panewnikach. Katowice: Śląsk, 2008. ISBN 978-83-7164-531-0.
  2. Plac Klasztorny. www.katowice.eu. [dostęp 2011-07-18].
  3. Henryk Pyka. Artysta w służbie charyzmatu franciszkańskiego − kościół panewnicki i jego dzieła sztuki. „Szkoła Seraficka”. 1, s. 236-237, 2008. Katowice: Prowincja Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Zakonu Braci Mniejszych w Katowicach. ISSN 1898-7842. 
  4. Lech Szaraniec: Osady i osiedla Katowic. Katowice: Wydawnictwo Naukowe "Śląsk", 2010, s. 290. ISBN 978-83-7164-636-2.
  5. Ewidencja miejsc pamięci województwa śląskiego. www.katowice.uw.gov.pl. [dostęp 2011-07-18].
  6. Zasadzono dąb papieski. mojekatowice.pl, 19 maja 2008. [dostęp 2018-11-17].