Placek (ciasto)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wypieków z ciasta. Zobacz też: inne znaczenia dla „placek”.
Placki owocowe z Holandii

Placek – rodzaj wypieku, który zwykle składa się z płaskiej warstwy ciasta wypełnionej lub pokrytej nadzieniem składającym się z różnych słodkich lub wytrawnych składników. Słodkie placki mogą być wypełnione owocami (jak w szarlotce), orzechami (np orzechami pekan), brązowym cukrem, lub słodzonymi warzywami (placek z rabarbarem). Pikantne placki mogą być wypełnione mięsem, nadzieniem z jajka i sera (quiche) lub mieszanką mięsa i warzyw.

Placek może mieć ciasto wyściełające formę do pieczenia (z nadzieniem umieszczonym na cieście, pozostawionym otwartym), nadzienie w dolnej części naczynia (przed pieczeniem przykryte ciastem) lub nadzienie całkowicie zamknięte między warstwami ciasta. Ciasto kruche jest typowym rodzajem ciasta używanego do placków, ale można stosować wiele innych rodzajów ciasta, na przykład okruchy ciastek wymieszane z odrobiną tłuszczu czy ciasto francuskie.

Placki mogą mieć różne rozmiary, od tych wielkości kęsa po te większe, dzielone na wiele porcji, często mają okrągły lub owalny kształt.

Odmiany regionalne[edytuj | edytuj kod]

Plasterek wycięty z szarlotki

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]