Powiat sanocki (II Rzeczpospolita)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Powiat sanocki
powiat
Państwo  II Rzeczpospolita
Województwo lwowskie
Siedziba Sanok
Powierzchnia 1282 km²
Populacja (1931)
• liczba ludności

114.200
• gęstość 89 os./km²
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba gmin miejskich 2
Liczba gmin wiejskich 8
Położenie na mapie województwa
POL powiat sanocki map.svg
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Powiat sanocki – powiat województwa lwowskiego II Rzeczypospolitej. Jego siedzibą było miasto Sanok.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według spisu ludności z 30 września 1921 powierzchnia powiatu sanockiego wynosiła 1261 km², a na jego terenie istniały dwa miasta, Sanok i Rymanów oraz 129 gmin wiejskich. Ludność powiatu wynosiła wówczas 102 167 mieszkańców, z czego 13 134 w miastach i 88 893 na wsiach. Gęstość zaludnienia na 1 km² wynosiła 81 osób.

Według stanu z 1925 powierzchnia powiatu sanockiego wynosiła 1238,79 km², ludność 102 435 mieszkańców (w tym katolików 91 163, wyznania mojżeszowego 11 249 oraz innych wyznań 23)[1].

Spis powszechny z 1931 wykazał, że ludność powiatu wzrosła o 9 732 (111 899 mieszkańców, w tym 17 879 w miastach), a gęstość zaludnienia wyniosła 87,3. Powierzchnia powiatu miała wtedy 1282 km².

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Na początku II Rzeczypospolitej w latach 20. siedziba starostwa była w kamienicy przy Rynku nr 14[2][3]. Do końca II RP w 1939 Urząd Starostwa Powiatu Sanockiego funkcjonował w budynku przy ul. Henryka Sienkiewicza 5 w Sanoku[4]. Sala posiedzeń rady powiatu sanockiego mieściła się w budynku przy rynku[5]. W latach 30. mieszkanie starosty mieściło się w sanockim zamku[6][7].

Starostowie sanoccy[edytuj | edytuj kod]

Siedziba starostwa powiatu sanockiego (stan w latach 40. XX wieku)
Zastępcy (wicestarostowie)
Sekretarze
  • Jerzy Adamski (lata 30.)[34]

Urzędnicy[edytuj | edytuj kod]

Powiatowi lekarze weterynarii

Gminy wiejskie w 1934[edytuj | edytuj kod]

1 sierpnia 1934 r. dokonano nowego podziału powiatu na gminy wiejskie[36].

Miasta[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Informator Powszechny Rzeczypospolitej Polskiej z Kalendarzem P. P. na Rok 1925. Warszawa: 1925, s. 360.
  2. Andrzej Romaniak: Sanok. Fotografie archiwalne – Tom I. Sanok: Muzeum Historyczne w Sanoku, 2009, s. 136, 142. ISBN 978-83-60380-26-0.
  3. II. W ziemi sanockiej 1920–1930. W: Stanisław Proń: Szukałem człowieka. Wspomnienia. Kraków: Muzeum Farmacji Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2016, s. 63. ISBN 978-83-933657-8-4.
  4. Książka telefoniczna. 1939. s. 707. [dostęp 2015-07-08].
  5. Edmund Słuszkiewicz: Przewodnik po Sanoku i Ziemi Sanockiej. Sanok: Polskie Towarzystwo Tatrzańskie, 1938, s. 64.
  6. Spis abonentów sieci telefonicznych państwowych i koncesjonowanych w Polsce (z wyjątkiem m. st. Warszawy). Warszawa: Ministerstwo Poczt i Telegrafów, 1932, s. 514.
  7. II. W ziemi sanockiej 1920–1930. W: Stanisław Proń: Szukałem człowieka. Wspomnienia. Kraków: Muzeum Farmacji Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2016, s. 66. ISBN 978-83-933657-8-4.
  8. II. W ziemi sanockiej 1920–1930. W: Stanisław Proń: Szukałem człowieka. Wspomnienia. Kraków: Muzeum Farmacji Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2016, s. 63, 66. ISBN 978-83-933657-8-4.
  9. II. W ziemi sanockiej 1920–1930. W: Stanisław Proń: Szukałem człowieka. Wspomnienia. Kraków: Muzeum Farmacji Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2016, s. 66-67. ISBN 978-83-933657-8-4.
  10. Stanisław Piekarski: Domy Żołnierza Polskiego. Warszawa: Ministerstwo Obrony Narodowej, 1997, s. 80. ISBN 83-85389-15-6.
  11. Informator Powszechny Rzeczypospolitej Polskiej z Kalendarzem P. P. na Rok 1925. Warszawa: 1925, s. 360.
  12. II. W ziemi sanockiej 1920–1930. W: Stanisław Proń: Szukałem człowieka. Wspomnienia. Kraków: Muzeum Farmacji Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2016, s. 76. ISBN 978-83-933657-8-4.
  13. Okólnik. „Dziennik Urzędowy Powiatu Sanockiego”, s. 3, Nr 28 z 15 maja 1928. 
  14. Ruch służbowy. Przeniesieni. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.”, s. 30, Nr 3 z 15 marca 1929. 
  15. Ruch służbowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 2, s. 39, 20 stycznia 1929. 
  16. Część urzędowa. Ruch służbowy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 90 z 18 kwietnia 1929. 
  17. Wielkie przenosiny w województwach i powiatach.
  18. Stanisław Piekarski: Domy Żołnierza Polskiego. Warszawa: Ministerstwo Obrony Narodowej, 1997, s. 82. ISBN 83-85389-15-6.
  19. Księga adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa. Warszawa: 1928, s. 798.
  20. Przemyski Meysztowicz. „Ziemia Przemyska”. 2, s. 2, 12 stycznia 1929. 
  21. Ruch służbowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 6, s. 101, 15 kwietnia 1932. 
  22. Wojciech Sołtys, Miasto i jego władze, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 531.
  23. Marek Drwięga. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Samorząd miejski Sanoka w latach 1918–1939. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 40, 41, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  24. Nowy starosta grodzki we Lwowie. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 77 z 5 kwietnia 1932. 
  25. Ruch służbowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 8, s. 126, 14 maja 1932. 
  26. Kronika miejska. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 16 z 22 stycznia 1936. 
  27. Zmiany personalne na terenie województw lwowskiego i tarnopolskiego. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 139 z 23 czerwca 1939. 
  28. Edward Zając. Józef Trznadel – wicestarosta sanocki (I). „Zasłużył na chwalebne uznanie”. „Gazeta Bieszczadzka”, s. 8, Nr 15 (321) z 23 lipca 2004. 
  29. Edward Zając. Józef Trznadel – wicestarosta sanocki (I). „Cieszył się szacunkiem mieszkańców”. „Gazeta Bieszczadzka”, s. 8, Nr 16 (322) z 6 sierpnia 2004. 
  30. Przeniesienie zostało anulowane. Ruch służbowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 19, s. 235-236, 20 listopada 1929.  Ruch służbowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 1, s. 17, 20 stycznia 1930. 
  31. Ruch służbowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 19, s. 236, 20 listopada 1929. 
  32. 341. Ruch służbowy. „Kielecki Dziennik Wojewódzki”. Nr 25, s. 447, 11 października 1930. 
  33. 122. Regulamin porządkowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 16, s. 193, 16 sierpnia 1939. 
  34. Edward Zając. Zostało ich tak niewiele. „Gazeta Bieszczadzka”, s. 8, Nr 9 (136) z 9 maja 1997. 
  35. Ruch służbowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 7, s. 92, 7 kwietnia 1929. 
  36. Dz.U. z 1934 r. nr 69, poz. 649.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]