Wujskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wujskie
Zespół kościoła par. pw. śś. Kosmy i Damiana
Zespół kościoła par. pw. śś. Kosmy i Damiana
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat sanocki
Gmina Sanok
Liczba ludności (2011) 379[1][2]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-500[3]
Tablice rejestracyjne RSA
SIMC 0359793
Położenie na mapie gminy wiejskiej Sanok
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Sanok
Wujskie
Wujskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wujskie
Wujskie
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Wujskie
Wujskie
Położenie na mapie powiatu sanockiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sanockiego
Wujskie
Wujskie
Ziemia49°33′21″N 22°17′33″E/49,555833 22,292500

Wujskie dawniej też Wójskiewieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Sanok[4][5].

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Wujskie[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0359801 Blich część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wola Ujsko 1513, Załuska Wola 1526[6].

W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej Wujskie był Adam Wiktor[7]. W 1905 Adam Wiktor posiadał we wsi obszar 425 ha[8]. W 1911 właścicielem tabularnym był Paweł Wiktor, posiadający 425 ha[9].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

We wsi zamieszkiwał Klemens Trzebuniak[10].

Religia[edytuj | edytuj kod]

Wujskie jest siedzibą parafii św. Kosmy i Damiana należącej do dekanatu Sanok II. Na początku 1932 gmina Wujskie została wydzielona z parafii Lesko i przydzielona do parafii Sanok[11]. Parafia ma kościół filialny w Załużu[12].

Wyścig Górski[edytuj | edytuj kod]

W Wujskiem znajduje się punkt startowy do organizowanego corocznie w maju Bieszczadzkiego Wyścigu Górskiego na trasie Wujskie – szczyt Gór Słonnych, przy drodze DK28[13]. Wyścig zaliczany jest jako runda Górskich Samochodowych Mistrzostw Polski.

Wyścigi odbywały się także w okresie II Rzeczypospolitej. Startował w nich m.in. Rudolf Caracciola (zwycięzca) i Jan Ripper[14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Portal polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-04-25].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  4. a b Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  6. Adam Fastnacht, Osadnictwo ziemi sanockiej w latach 1340-1650, s. 167.
  7. Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 247.
  8. Alojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 405.
  9. Skorowidz powiatu sanockiego wydany na podstawie dat zebranych w roku 1911. Sanok: 1911, s. 22.
  10. Śląski Krzyż Powstańczy dla sanockiego kombatanta. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 6, Nr 2 (293) z 10-20 stycznia 1984. Sanocka Fabryka Autobusów. 
  11. Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 1, s. 29, 1932. 
  12. Parafia na stronie archidiecezji.
  13. Strona Bieszczadzkiego Wyścigu Górskiego
  14. Zdzisław Peszkowski: Z grodu nad krętym Sanem w szeroki świat. Sanok: Muzeum Historyczne w Sanoku, 2004, s. 32. ISBN 83-919305-3-X.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]