Rainerowa Chatka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rainerowa Chatka
Schronisko Rainera
Schronisko Rainera
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 1301 m n.p.m.
Data otwarcia 1863
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Rainerowa Chatka
Rainerowa Chatka
Ziemia49°10′01,45″N 20°13′05,36″E/49,167069 20,218156
[Strona internetowa Strona internetowa]
Muzeum
Wejście do chaty

Rainerowa Chatka, chata Rainera (słow. Rainerova chata, Rainerka) – dawne schronisko dla turystów, położone na wysokości 1301 m n.p.m. w Dolinie Zimnej Wody, u zbiegu Doliny Staroleśnej (Veľká Studená dolina) i Doliny Małej Zimnej Wody (Malá Studená dolina) w słowackich Tatrach Wysokich na Staroleśnej Polanie.

Opis[edytuj]

Dawniej było to schronisko, najstarsze ze schronisk tatrzańskich. Obecnie jeszcze na niektórych mapach i w niektórych przewodnikach nosi nazwę Schroniska Rainera. Wybudowane zostało w 1863 r. przez Jána Juraja Rainera dla turystów przyjeżdżających tutaj, aby zwiedzić Wodospady Zimnej Wody. Nosiło wówczas w języku niemieckim nazwę Rainerhütte, a po węgiersku Rainer-kunyhó. Po wojnie budynek został przejęty przez TANAP, w latach 1982–1983 został wyremontowany, nie był jednak wykorzystywany. Przejął go od TANAP-u Peter Petras, który jest tutaj obecnie chatarem.

Chata jest bardzo mała – jednoizbowa, zbudowana z kamienia. Dzisiaj kamienna Rainerowa Chatka nie oferuje noclegów, znajduje się tu bufet, sklep z pamiątkami i muzeum tragarzy tatrzańskich – nosiczów (słow. nosiče). Tuż obok Schroniska Rainera znajdowały się fundamenty dawnego, wybudowanego w 1884 i rozebranego w 1980 roku, Schroniska pod Kozicą (chata Kamzík).

Szlaki turystyczne[edytuj]

W rejonie chaty znajduje się węzeł szlaków turystycznych:

Szlak niebieski – niebieski szlak wiedzie z Tatrzańskiej Łomnicy nad Wielki Wodospad Zimnej Wody, potem w górę Zimnej Wody do Chaty Rainera i dalej do Doliny Staroleśnej.
  • Czas przejścia z Tatrzańskiej Łomnicy do chaty: 2 h, ↓ 1:45 h
  • Czas przejścia od chaty do Schroniska Zbójnickiego w Dolinie Staroleśnej: 2:15 h, ↓ 1:45 h
Szlak zielony – zielony szlak ze Starego Smokowca przez Smokowieckie Siodełko (Hrebienok) do Długiego Wodospadu i dalej wzdłuż potoku do Schroniska Rainera.
  • Czas przejścia ze Starego Smokowca na Siodełko: 1 h, ↓ 30 min
  • Czas przejścia z Siodełka do Chaty Rainera: 35 min w obie strony
Szlak czerwony – przez Staroleśną Polanę przebiega znakowana czerwono Magistrala Tatrzańska, prowadząca ze Smokowieckiego Siodełka obok Chaty Rainera do Schroniska Zamkovskiego i dalej do Schroniska Łomnickiego.
  • Czas przejścia z Siodełka do Schroniska Rainera: 30 min w obie strony
  • Czas przejścia od Schroniska Rainera do Schroniska Zamkovskiego: 30 min w obie strony
Szlak żółty Szlak zielony Szlak niebieski – przy Długim Wodospadzie do szlaku zielonego dołącza żółta ścieżka z Tatrzańskiej Leśnej. Szlak ten kończy się przy Wielkim Wodospadzie, stamtąd 15 min szlakami zielonym i niebieskim do chaty. Czas przejścia z Tatrzańskiej Leśnej do chaty: 1:55 h, ↓ 1:40 h[1]

Przypisy

  1. Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.

Bibliografia[edytuj]

  1. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
  2. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
  3. Wielka encyklopedia tatrzańska, hasło „Rainera, Schronisko”. [dostęp 2012-09-06].

Linki zewnętrzne[edytuj]