Stary Smokowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stary Smokowiec
Starý Smokovec
Ilustracja
Kościół w Starym Smokowcu
Państwo  Słowacja
Kraj preszowski
Powiat Poprad
Region Spisz
Wysokość 1010 m n.p.m.
Populacja (2006)
• liczba ludności

89[1]
Kod pocztowy 062 01
Położenie na mapie kraju preszowskiego
Mapa lokalizacyjna kraju preszowskiego
Stary Smokowiec
Stary Smokowiec
Położenie na mapie Słowacji
Mapa lokalizacyjna Słowacji
Stary Smokowiec
Stary Smokowiec
Ziemia49°08′24″N 20°13′15″E/49,140000 20,220833
Grand Hotel
Pomnik upamiętniający wichurę z listopada 2004. W tle Łomnica

Stary Smokowiec[2] (słow. Starý Smokovec, niem. Altschmecks, węg. Ótátrafüred, 990 m n.p.m.) – miejscowość u podnóża Tatr Wysokich na Słowacji, część struktury administracyjnej miasta Wysokie Tatry. Położona jest przy Drodze Wolności, około 6 km na zachód od Tatrzańskiej Łomnicy.

Opis[edytuj]

Stary Smokowiec założony został w roku 1793. Obecnie jest popularnym ośrodkiem turystycznym, głównie dla narciarzy oraz amatorów pieszych wycieczek. Jest również ważnym węzłem zelektryfikowanej linii kolei wąskotorowej, łączącej Poprad, Tatrzańską Łomnicę oraz Szczyrbskie Jezioro. W Starym Smokowcu znajduje się także dolna stacja kolejki na Smokowieckie Siodełko.

Stary Smokowiec ma najmniej mieszkańców spośród Smokowców[1]. Pozostałe to Górny Smokowiec (położony na wschód od Starego, przy Drodze Wolności), Nowy Smokowiec (na zachód, przy Drodze Wolności) i Dolny Smokowiec (na południowy wschód, przy drodze do Nowej Leśnej).

Jednym z najbardziej znanych budynków w Starym Smokowcu jest wybudowany w roku 1904 Grand Hotel.

W Starym Smokowcu mieści się siedziba Górskiego Pogotowia Ratunkowego (HZS), słowackiej służby ratowniczej.

Otaczające niegdyś miejscowość lasy zostały niemal doszczętnie zniszczone w czasie huraganu w dniu 19 listopada 2004. Wiatr powalił wówczas drzewa na powierzchni co najmniej 14 tys. ha. Zniszczeniu uległo wtedy około 60% populacji świerka w słowackich Wysokich Tatrach. Na stokach południowych Tatr zalegało około 3 mln m³ drewna. Usuwanie zwalonego lasu odbywało się przez okres około 2 lat, przy czym ocenia się, że jego odrodzenie potrwa – w przypadku sztucznego nasadzenia – około 60-100 lat[3]. Zdarzenie to określane bywa przez Słowaków mianem Wielkiej Katastrofy (słow. Veľká kalamita)[3][4]. W Starym Smokowcu został wybudowany pomnik upamiętniający to zdarzenie. Pośrednią konsekwencją Wielkiej Katastrofy było odsłonięcie widoku na góry oraz pozwolenie na poszerzenie starych, istniejących już wcześniej tras narciarskich[5].

W dniach 25-26 kwietnia 2013 pożar strawił 22 ha młodego, ośmioletniego lasu, posadzonego po klęsce żywiołowej z 2004[4].

Sport[edytuj]

W 1929 w Starym Smokowcu rozegrano pierwszą edycję hokejowego turnieju o Puchar Tatrzański.

Szlaki turystyczne[edytuj]

Szlak zielony – zielony szlak wzdłuż kolejki na Smokowieckie Siodełko do stacji górnej i dalej do Rainerowej Chatki. Czas przejścia na Siodełko: 1 h, ↓ 30 min
Szlak niebieski – niebieski szlak krzyżujący się powyżej Pięciu Źródeł z Magistralą Tatrzańską i prowadzący dalej Sławkowskim Grzebieniem przez Królewski Nos na Sławkowski Szczyt.
  • Czas przejścia ze Starego Smokowca do Magistrali Tatrzańskiej: 1 h, ↓ 40 min
  • Czas przejścia od Magistrali na Sławkowski Szczyt: 4 h, ↓ 3 h
Szlak żółty – żółty szlak do Doliny Wielickiej.
  • Czas przejścia ze Starego Smokowca do niebieskiego szlaku z Tatrzańskich Zrębów: 1:35 h, ↓ 55 min
  • Czas przejścia od szlaku niebieskiego do Doliny Wielickiej: 45 min, ↓ 30 min

Przypisy

  1. a b Tatrancov je rok od roka menej. 2007. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-08-31)].
  2. Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. KSNG, 2013. [dostęp 2017-12-02]. s. 267.
  3. a b Jarosław Balon, Wojciech Maciejowski: Wpływ huraganowego wiatru z dnia 19 listopada 2004 na krajobraz południowego skłonu Tatr. Instytut Geografii i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2013-04-26].
  4. a b PAP: Słowacja: Spłonęło 22 ha lasów w Tatrzańskim Parku Narodowym. interia.pl, 26 kwietnia 2013. [dostęp 2013-04-26].
  5. Anna Ochremiak: Tatrzańska Łomnica. Szerokie stoki pod Tatrami. krajoznawcy.info.pl, 5 marca 2012. [dostęp 2013-04-26].

Bibliografia[edytuj]

  • Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.

Linki zewnętrzne[edytuj]