Renata Beger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Renata Beger
Data i miejsce urodzenia 18 lipca 1958
Silno
Zawód polityk, przedsiębiorca, działaczka związkowa
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Stanowisko posłanka na Sejm IV i V kadencji (2001–2007)
Partia Samoobrona RP (1992–2008)

Renata Lidia Beger (ur. 18 lipca 1958 w Silnie) – polska polityk, przedsiębiorca, działaczka związkowa, posłanka na Sejm IV i V kadencji.

Życiorys[edytuj]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj]

Jest absolwentką Zawodowego Liceum Ekonomicznego i Policealnego Centrum Kształcenia Naukowego w Pile. W 2004 zdała maturę w szczecińskim Centrum Edukacyjnym „Zdroje”, podjęła następnie studia zaoczne z zakresu politologii. W 2007 ukończyła studia licencjackie na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Następnie rozpoczęła studia z zakresu administracji samorządowej[1], które ukończyła w 2011[2].

W latach 1976–1988 pracowała jako kierownik sklepu Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” oraz punktu skupu Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej. Od 1988 prowadzi indywidualne gospodarstwo rolne o powierzchni 2 ha, a od 1990 także własną firmę usługowo-rolniczą. Była współwłaścicielką zakładu masarskiego. Należała do Zrzeszenia Producentów Zbóż. Jest przewodniczącą Krajowego Stowarzyszenia Obrońców Polskiego Przemysłu Mięsnego. W latach 2000–2003 zasiadała w Radzie Społecznej przy KRUS. Od 1998 należy do Polskiego Klubu Ekologicznego. W 2006 została felietonistką należącego do Henryka Stokłosy „Tygodnika Nowego”[3]. W 2008 przez kilka miesięcy prowadziła program kulinarny emitowany w lokalnej telewizji „TV Pilska”.

Działalność związkowa i polityczna[edytuj]

Była współzałożycielką partii Przymierze Samoobrona (działającej od 2000 pod nazwą Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej). Pełniła funkcję sekretarza generalnego ugrupowania. W latach 1992–2001 była wiceprzewodniczącą wielkopolskiego zarządu Związku Zawodowego Rolników „Samoobrona”. Bez powodzenia kandydowała w wyborach parlamentarnych w 1993 z listy komitetu Samoobrona – Leppera[4] (otrzymała 1476 głosów). W wyborach w 2001, otrzymawszy 10 877, głosów uzyskała mandat poselski z listy Samoobrony RP w okręgu pilskim. Była sekretarzem klubu parlamentarnego tej partii. Zasiadała w Komisji Etyki Poselskiej (jako zastępca przewodniczącego), Komisji Finansów Publicznych (do lipca 2002), Komisji Gospodarki, Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej oraz w komisji śledczej w sprawie afery Rywina, z której została odwołana 3 grudnia 2003. Pełniła także funkcję wiceprzewodniczącej Komisji Nadzwyczajnej ds. programu rządowego „Przedsiębiorczość-Rozwój-Praca”. W wyborach w 2005, kandydując z 4. miejsca listy Samoobrony RP, ponownie uzyskała mandat poselski liczbą 10 537 głosów. W 2006 została przewodniczącą rady wojewódzkiej partii w Wielkopolsce.

26 września 2006 w programie Tomasza Sekielskiego i Andrzeja Morozowskiego Teraz my! telewizji TVN pokazano materiał filmowy nakręcony ukrytą kamerą przy pomocy Renaty Beger (tzw. afera taśmowa). Podczas zarejestrowanych z ukrycia spotkań posłanka przedstawiała Adamowi Lipińskiemu, wiceprezesowi Prawa i Sprawiedliwości, swoje warunki za ewentualne przejście do większości rządowej, w tym pierwsze miejsce na liście partyjnej, stanowisko w Ministerstwie Rolnictwa, utworzenie z państwowych środków funduszu na rzecz spłaty weksli posłów odchodzących z Samoobrony RP, miejsce na liście wyborczej przed wyborami samorządowymi dla zaufanych ludzi (w tym dla jednego z członków rodziny) oraz bliżej niesprecyzowaną pomoc w rozwiązaniu spraw sądowych. Taśmy zawierały również nagrania rozmów posłanki z innym posłem Wojciechem Mojzesowiczem, który wcześniej przeszedł z Samoobrony RP do PiS. Po ich ujawnieniu Renata Beger zawiadomiła prokuraturę o możliwości popełnienia przestępstwa korupcji przez posłów PiS, śledztwo w tej sprawie nie zostało wszczęte.

W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia ubiegała się o reelekcję (otrzymała 3619 głosów). Niedługo potem została odwołana z władz Samoobrony RP. W kwietniu 2008 odeszła z partii i wycofała się z działalności politycznej[5]. W czerwcu 2013 została przewodniczącą Związku Zawodowego Rolnictwa i Obszarów Wiejskich „Regiony”[6], pełniła tę funkcję do sierpnia 2014. W marcu 2015 została wiceprzewodniczącą kierowanego przez Sławomira Izdebskiego Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych Rolników i Organizacji Rolniczych[7].

Postępowania karne[edytuj]

W listopadzie 2003 zrzekła się immunitetu poselskiego, w styczniu 2004 przedstawiono jej zarzut posłużenia się przed wyborami w 2001 fałszywymi listami poparcia. 30 czerwca 2006 została skazana wyrokiem nieprawomocnym na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat[8]. Wyrok ten został w czerwcu 2007 uchylony przez Sąd Apelacyjny w Poznaniu i sprawę skierowano do ponownego rozpoznania[9].

W czerwcu 2008 Sąd Rejonowy w Pile po ponownym rozpoznaniu tej sprawy skazał ją na grzywnę w wysokości 30 tys. zł oraz karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat. Renata Beger konsekwentnie zaprzeczała swojemu udziałowi w tym przestępstwie[10]. 22 czerwca 2009 Sąd Okręgowy w Poznaniu po rozpoznaniu wniesionej przez nią apelacji podtrzymał wyrok sądu pierwszej instancji.

W październiku 2008 Sąd Rejonowy w Szamotułach skazał ją na grzywnę za naruszenie ordynacji wyborczej, polegające na płaceniu osobie zbierającej podpisy pod listami poparcia dla Samoobrony RP[11]. Wyrok ten został w lutym 2009 utrzymany w mocy przez Sąd Okręgowy w Poznaniu[12].

Rozgłos medialny[edytuj]

16 maja 2003 w gazecie „Super Express” ukazał się wywiad (zatytułowany Dziękujemy za odwagę) na temat życia prywatnego Renaty Beger, który przyniósł jej pewną popularność m.in. przez użycie w nim terminu kurwiki i deklaracji, iż lubi seks jak koń owies[13]. W 2004 została laureatką plebiscytu „Srebrne Usta 2003” organizowanego przez Program III Polskiego Radia, za wypowiedź o Janie Rokicie[14].

Została też bohaterką piosenki i teledysku zespołu Big Cyc pt. „Złoty warkocz”, piosenki grupy Pawła Kukiza i Piersi pt. „Sejmowe Tango”, Amadeusz i Grupa 3mająca władzę pt. „Ballada o Lekkim Zabarwieniu Politycznym” oraz Superpuder pt. „Film Renaty”. Według relacji prasowych[15][16] w 2006 wystąpiła w programie Let's Dance emitowanym przez Polsat, w którym tańczyła, a w 2007 gościnnie w programie Szymon Majewski Show.

Życie prywatne[edytuj]

Jest mężatką, ma dwoje dzieci. Mieszka w Nowym Dworze koło Złotowa.

Przypisy

  1. Jak oni się mają. polityka.pl, 22 września 2010. [dostęp 1 października 2010].
  2. Renata Beger będzie bronić pracę magisterską. Powrotu do polityki nie wyklucza. Miała propozycje. naszemiasto.pl, 3 lipca 2011. [dostęp 17 czerwca 2012].
  3. Posłanka i były senator z Piły – wymiana usług przed wyborami?. wp.pl, 22 sierpnia 2006. [dostęp 26 września 2010].
  4. Beger Renata. Samosiejka. polityka.pl, 13 lipca 2006. [dostęp 6 lipca 2010].
  5. Renata Beger odchodzi z Samoobrony. wp.pl, 10 kwietnia 2008. [dostęp 8 września 2009].
  6. Renata Beger wraca do polityki. Pierwszy krajowy zjazd Związku „Regiony”. tvp.info, 8 czerwca 2013. [dostęp 14 października 2015].
  7. Kampania prezydencka: Kukiz popiera rolnicze protesty. dziennik.pl, 15 marca 2015. [dostęp 14 października 2015].
  8. Dwa lata więzienia dla Renaty Beger za oszustwa wyborcze. gazeta.pl, 30 czerwca 2006. [dostęp 8 września 2009].
  9. Sąd uchylił Beger wyrok za fałszowanie list. money.pl, 31 maja 2007. [dostęp 6 lipca 2011].
  10. Renata Beger skazana za fałszerstwa wyborcze, „Rzeczpospolita” nr 143 (8044) z 20 czerwca 2008, s. A5
  11. Renata Beger skazana za płacenie za zbieranie podpisów pod listami poparcia. poranny.pl, 7 października 2008. [dostęp 8 września 2009].
  12. Renata Beger prawomocnie skazana za naruszenie ordynacji wyborczej. wprost.pl, 19 lutego 2009. [dostęp 12 lipca 2010].
  13. Renata Beger lubi seks „jak koń owies”. wp.pl, 16 maja 2003. [dostęp 8 kwietnia 2017].
  14. Srebrne Usta 2003. polskieradio.pl. [dostęp 8 kwietnia 2017].
  15. „Angora” nr 34 (844) Rok XVII z 20 sierpnia 2006
  16. „Super Express” nr 185 z 9 sierpnia 2006

Bibliografia[edytuj]