Rezerwat przyrody Zimna Woda (województwo lubuskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rezerwat przyrody Zimna Woda
Ilustracja
zwalony pień świerkowy w rezerwacie
rezerwat florystyczny
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Mezoregion Obniżenie Nowosolskie
Data utworzenia 1959
Akt prawny M.P. z 1959 r. nr 87, poz. 464
Powierzchnia 88,69 ha
Ochrona ścisła
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Zimna Woda
Zimna Woda
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zimna Woda
Zimna Woda
Ziemia51°52′06″N 15°31′54″E/51,868333 15,531667

Zimna Wodaflorystyczny rezerwat przyrody położony w województwie lubuskim przy drodze wojewódzkiej nr 279, niedaleko dzielnicy Zielonej GóryKiełpina. Został on utworzony w 1959 roku na powierzchni 31,55 ha. W 1989 roku powiększono go do 88,69 ha. Obszar rezerwatu objęty jest ochroną ścisłą[1].

Celem ochrony jest zachowanie ze względów dydaktycznych i naukowych kompleksu łęgów olszowo-jesionowych i olsów wraz z naturalnymi procesami ich dynamiki[1]. Wiosną większość terenu bywa zalewana wodą[2].

Flora rezerwatu[edytuj | edytuj kod]

Dominującym gatunkiem drzewa jest olsza czarna, która rośnie tu wraz z jesionem, dębem i brzozą. Sporadycznie występuje również sosna i świerk. Przeciętny wiek drzewostanu wynosi 90 lat. Podszyt w rezerwacie jest bujny i gęsty. Składa się głównie z leszczyny i czeremchy zwyczajnej. Runo leśne jest obfite, podszywające dno lasu w 70-100%. W rezerwacie stwierdzono ponad 230 gatunków roślin naczyniowych[2].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Granicą rezerwatu biegnie niebieski szlak turystyczny, który daje możliwość bezpośredniego kontaktu z unikalną roślinnością. Przez rezerwat przechodzi także „droga prezydenta” zwana też „drogą królewską”, wzdłuż której rosną potężne dęby i jesiony. Przy turystycznym wykorzystaniu rezerwatu obowiązują ograniczenia, o których informują tablice na obrzeżach obiektu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rezerwat przyrody Zimna Woda. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-10-11].
  2. a b Danuta Iwaszko, Tomasz Kozłowski, Wincenty Piworun: Rezerwaty przyrody w województwie lubuskim. Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Gorzowie Wielkopolskim, 2014, s. 25–26. ISBN 978-83-63564-12-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]