Roman Kanafoyski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roman Kanafoyski
komandor porucznik komandor porucznik
Data urodzenia 4 maja 1901
Data i miejsce śmierci 7 czerwca 1947
Hel  Polska
Przebieg służby
Lata służby od 1917
Siły zbrojne Marynarka Wojenna (II RP, PRL)
Stanowiska dowódca Oddziału Wydzielonego Rzeki Wisły, komendant Półwyspu Hel
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa,
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Srebrny Krzyż Zasługi

Roman Kanafoyski (ur. 4 maja 1901, zm. 7 czerwca 1947) – komandor porucznik Marynarki Wojennej RP, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, podczas kampanii wrześniowej dowódca Oddziału Wydzielonego Rzeki Wisły, po II wojnie światowej komendant Półwyspu Hel, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj]

Urodził się 4 maja 1901 roku w zaborze rosyjskim. W grudniu 1917 roku otrzymał powołanie do pułku ułanów w III Korpusie Armii Rosyjskiej. W maju 1918 roku został zdemobilizowany. 10 lutego 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego i jako szeregowiec brał udział w wojnie z bolszewikami w składzie 8 dywizjonu artylerii ciężkiej. W 1921 roku ukończył Szkołę Podchorążych Artylerii w Poznaniu i otrzymał promocję oficerską w korpusie artylerii. Był również także absolwentem Kursu Oficerów Zwiadowczych, Kursu Oficerów Gospodarczych, Kursu Dowódców Baterii w Toruniu oraz Kursu Unifikacyjnego (uprawniającego do awansu na stopień majora - komandora podporucznika) w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie (1939).

Służbę kontynuował w 1 Pułku Artylerii Ciężkiej w Modlinie i 8 Dywizjonie Artylerii Konnej w Białymstoku. 1 czerwca 1927 roku przeniesiony został z 14 dak do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przydziałem do Flotylli Rzecznej MW w Pińsku[1]. We Flotylli Pińskiej, w latach 1927-1939, zajmował kolejno następujące stanowiska służbowe: zastępcy dowódcy jednego z monitorów rzecznych typu B (monitory „gdańskie”), dowódcy monitora ORP „Wilno” (od 1 czerwca 1928), zastępcy dowódcy dywizjonu monitorów (od 1 stycznia 1931), ponownie dowódcy ORP „Wilno”, dowódcy 3 dywizjonu bojowego (od 1 stycznia 1933) i dowódcy 1 dywizjonu bojowego (od 1934). Na początku 1939 roku wybrany został prezesem Wojskowego Klubu Sportowego „Kotwica”.

Od 3 kwietnia 1939 roku był dowódcą Oddziału Wydzielonego Rzeki Wisły z bazą w Bydgoszczy. W kampanii wrześniowej Oddział Wydzielony prowadził działania wojenne na Wiśle w ramach Armii „Pomorze”. 9 września 1939 rozkazał dokonać samozatopienia jednostek pływających pod Duninowem, w związku z wyczerpaniem możliwości operacyjnych. Następnie wyznaczony komendantem Garnizonu Polowego Żychlin. Dowodził marynarzami w trakcie forsowania Bzury, 19 września dostał się do niewoli niemieckiej podczas przebijania w kierunku Twierdzy Modlin. W latach 1939-1945 przebywał w oflagach II B Arnswalde i II D Gross Born.

Po wyzwoleniu, od 10 sierpnia 1945 roku służył w 1 Samodzielnym Morskim Batalionie Zapasowym w Gdańsku. 20 września tego roku przeniesiono go do Dowództwa Marynarki Wojennej w Gdyni, gdzie 1 stycznia 1946 roku został szefem Oddziału Ogólnego Sztabu Głównego. W 1947 roku objął funkcję komendanta Półwyspu Hel. Zmarł nagle 7 czerwca 1947 roku w Helu.

Awanse służbowe[edytuj]

  • podporucznik artylerii – 1921
  • porucznik – 18 maja 1923 z dniem 1 kwietnia 1923 i starszeństwem z 1 marca 1923 oraz 30 lokatą w korpusie oficerów artylerii
  • kapitan marynarki – 29 stycznia 1932 ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 i 4 lokatą w korpusie oficerów Marynarki Wojennej, korpus rzeczno-brzegowy
  • komandor podporucznik – 19 marca 1939
  • komandor porucznik – 25 czerwca 1947

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 15 z 23.05.1927 r.

Bibliografia[edytuj]

  • Józef Dyskant, Oddział Wydzielony „Wisła”, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1982, ​ISBN 83-11-06774-0
  • Kadry Morskie Rzeczypospolitej, Tom II. Polska Marynarka Wojenna, cz. I Korpus oficerów 1918-1947, oprac. zb. pod red. Jana Sawickiego, Wyższa Szkoła Morska, Gdynia 1996, ​ISBN 83-86703-50-4
  • Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1923
  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924
  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928
  • Lista starszeństwa oficerów zawodowych Marynarki Wojennej, oficerów rezerwy Marynarki Wojennej powołanych do służby czynnej, oraz oficerów zawodowych innych korpusów osobowych armii, przydzielonych do Marynarki Wojennej sporządzona na dzień 15 sierpnia 1930 r., Samodzielny Referat Personalny Kierownictwa Marynarki Wojennej, Warszawa 1930
  • Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932