Roman Ney

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Ney
Data i miejsce urodzenia

18 lutego 1931
Pińsk

Data śmierci

25 sierpnia 2020

Profesor nauk technicznych
Specjalność: górnictwo i geologia inżynierska
Alma Mater

Akademia Górniczo-Hutnicza

Profesura

1972

Polska Akademia Nauk / Umiejętności
Status PAN

członek rzeczywisty

Status PAU

członek krajowy czynny

Funkcja Jednostka PAN

Wiceprezes (1990-92)
Polska Akademia Nauk

Doktor honoris causa
Akademia Górniczo-Hutnicza – 2005
Nauczyciel akademicki
Rektor
Uczelnia

Akademia Górniczo-Hutnicza

Okres spraw.

1971–1974
1979–1981

Rektor
Uczelnia

Śląska Wyższa Szkoła Zarządzania w Katowicach

Okres spraw.

2004–2010

Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 40-lecia Polski Ludowej Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Kawaler Orderu Palm Akademickich (Francja)

Roman Ney (ur. 18 lutego 1931 w Pińsku, zm. 25 sierpnia 2020[1][2]) – polski naukowiec, geolog, nauczyciel akademicki i polityk, profesor nauk technicznych, rektor AGH, poseł na Sejm X kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1950 ukończył I Liceum Ogólnokształcące w Tarnowie, a w 1955 studia na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym Akademii Górniczo-Hutniczej. Pracę na tej uczelni rozpoczął w 1952 jako zastępca asystenta w Katedrze Geologii, następnie od 1955 jako asystent w Katedrze Geologii Naftowej. W 1962 uzyskał stopień naukowy doktora, w 1968 obronił habilitację, w 1972 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1976 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W 1976 wybrano go członkiem korespondentem, a w 1986 członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk. W PAN był sekretarzem Wydziału Nauk o Ziemi i Nauk (w latach 1984–1988), sekretarzem naukowym (w latach 1988–1989) i wiceprezesem (w latach 1990–1992). W 1966 objął kierownictwo w Instytucie Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią. Był członkiem krajowym czynnym Polskiej Akademii Umiejętności, a także członkiem Polskiego Towarzystwa Geologicznego[3].

W pracy naukowej w drugiej połowie lat 70. zajął się badaniami nad metodyką rozwiązywania problemów geologicznych z zakresu m.in. geologii górniczej. Był twórcą w Instytucie Surowców Energetycznych AGH szkoły naukowej z zakresu geologii naftowej. W latach 80. prowadził też badania nad opracowaniem podstaw naukowych gospodarki surowcami mineralnymi oraz nad energią geotermalną w Polsce. Pod jego kierunkiem w AGH powstała naukowa szkoła geotermalna. Był redaktorem kilkutomowej monografii Surowce mineralne Polski.

W latach 1971–1974 i 1979–1981 pełnił funkcję rektora AGH. Od 1995 do 2001 zajmował stanowisko kierownika Katedry Polityki Energetycznej na Wydziale Paliw i Energii na tej uczelni.

Był członkiem Związku Młodzieży Polskiej[4]. Od 1961 należał do PZPR[5]. Pełnił funkcję sekretarza komitetu uczelnianego PZPR na AGH, a od 1978 do 1981 wchodził w skład egzekutywy komitetu krakowskiego PZPR[4]. Był także podsekretarzem stanu w Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (od 1974 do 1978). Od grudnia 1980 do lipca 1981 był zastępcą członka Biura Politycznego Komitetu Centralnego PZPR i sekretarzem KC PZPR odpowiedzialnym za oświatę[6]. W latach 80. był członkiem rady redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR „Nowe Drogi[7].

Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw nauki, oświaty i postępu technicznego. W latach 1989–1991 z ramienia PZPR był posłem na Sejm kontraktowy z okręgu nowotarskiego, w trakcie kadencji przeszedł do Poselskiego Klubu Pracy.

Pełnił także funkcję rektora Śląskiej Wyższej Szkoły Zarządzania im. gen. Jerzego Ziętka w Katowicach. W 2010 na tej funkcji zastąpił go profesor Andrzej Barczak.

Pochowany na cmentarzu Rakowickim[8].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nie żyje prof. Roman Ney, były Rektor AGH. agh.edu.pl, 25 sierpnia 2020. [dostęp 2020-08-25].
  2. Odszedł Pan Profesor Roman Ney. agh.edu.pl, 26 sierpnia 2020. [dostęp 2020-08-27].
  3. Lista członków Polskiego Towarzystwa Geologicznego: stan na 31 stycznia 1971. „Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego”. Zeszyt 3–4. Tom XL – 1970, s. 537, 1971. Kraków. [dostęp 2018-11-16]. 
  4. a b Informacje w BIP IPN. [dostęp 2022-01-29].
  5. Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 664. ISBN 83-223-2073-6.
  6. Zbigniew Osiński: Nauczanie historii w szkołach podstawowych w Polsce w latach 1944–1989: uwarunkowania organizacyjne oraz ideologiczno-polityczne. Lublin: Dom Wydawniczy Duet, 2010, s. 90.
  7. „Nowe Drogi”. Nr 4, s. 2, 1989. 
  8. Lokalizator Grobów. zck-krakow.pl. [dostęp 2021-04-21].
  9. M.P. z 2001 r. nr 45, poz. 729

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]