Kleszczów (województwo małopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi w województwie małopolskim w Polsce. Zobacz też: inne znaczenia słowa „Kleszczów”.
Kleszczów
Kleszczów
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat krakowski
Gmina Zabierzów
Liczba ludności (2013) 337
Strefa numeracyjna (+48) 12
Tablice rejestracyjne KRA
SIMC 0343770
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Kleszczów
Kleszczów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kleszczów
Kleszczów
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Kleszczów
Kleszczów
Ziemia 50°06′16,2000″N 19°44′53,1240″E/50,104500 19,748090
Kleszczów
Kleszczów
Wąwóz Wodny Dół odnoga wąwozu Jadybówki na zachodnim krańcu wsi

Kleszczówwieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Zabierzów[1].

Historia[edytuj]

Kleszczów wzmiankowany w 1366 r. jako własność rycerska Spytka z rodu Toporów. Stanowił pierwotną siedzibę Aleksandrowskich i stąd od początku XV w. pozostawał w dobrach aleksandrowickich. Od 1499 r. należał do Kanińskich. Stanisław Iwan Karniński, jako gorliwy wyznawca kalwinizmu doprowadził, że mieszkańcy należeli do zboru w Aleksandrowicach. W 1613 r. wieś zakupił od Agnieszki Karnińskiej, sekretarz królewski Piotr Gołuchowski herbu Leliwa. Jego syn, Piotr, znany z awanturnictwa, przeszedł na katolicyzm i wydalił ze swych włości innowierców. Pod koniec XVII w. właścicielami zostali Korycińscy, w latach 1700–1728 Teofil Pawłowski, a potem Franciszek Ksawery Kochanowski. Od 1762 r. wieś weszła do majątku Antoniego Potockiego, potem do Jana Potockiego, a na końcu do Franciszka Żeleńskiego.

W 1879 r. wieś zamieszkiwało 200 mieszkańców. W latach 1825–1911 należał do księcia Eugeniusza Lubomirskiego, a w 1898 r. przeszedł we władanie Dominika a następnie Hieronima Radziwiłłów. Wówczas powstały nowe budynki folwarczne w tym dwutraktowe czworaki oraz uporządkowano park dworski. W latach 1815–1846 wieś położona była na terenie Wolnego Miasta Krakowa, potem w zaborze austriackim. W czasie II Rzeczypospolitej wieś należała do powiatu krakowskiego w województwie krakowskim.

Od 26 października 1939 do 18 stycznia 1945 Kleszczów leżał w Landkreis Krakau, dystrykcie krakowskim w Generalnym Gubernatorstwie. 6 października 1954 r. ówczesne przysiółki Kleszczów i Kochanów z dotychczasowej gromady Aleksandrowice ze zniesionej gminy Liszki w powiecie krakowskim przyłączono do gromady Zabierzów. 22 września 1966 r. w Kleszczowie zapaliły się dwa domy mieszkalne, dwie stodoły i obora. Na skutek trudności z dowozem wody spaleniu uległy wszystkie te budynki.

W latach 1975–1998 wieś leżała w województwie krakowskim.

Położenie[edytuj]

Kleszczów wyróżnia się malowniczym i bardzo korzystnym położeniem w zaciszu lasów i pól (od strony północnej znajduje się Wąwóz Kochanowski, a od strony wschodniej Las Zabierzowski) na górującej nad okolicą wyniosłości Garbu Tenczyńskiego z wzniesieniem Chełm na południowy zachód od wsi oraz wzniesieniem Stadła na północno wschodnim krańcu wsi. Położona jest na głównym grzbiecie Garbu Tenczyńskiego, w jego obniżeniu, łączącym Wąwóz Kleszczowski z Doliną Aleksandrowicką.

Wieś graniczy: od północy z Kochanowem przez las, od północnego wschodu z Zabierzowem przez las, od południowego wschodu z Burowem przez las, od południowego zachodu z Brzoskwinią i od zachodu z Nielepicami. Kleszczów położony jest około 5 km na zachód od granic Krakowa.

Obecnie w okolicach Kleszczowa znajduje się punkt zrzutu paliwa lotniczego (3 km na południe od wsi znajduje się port lotniczy Kraków-Balice). We wsi znajduje się kaplica z 1995 r., świetlica oraz boiska sportowe.

Turystyka[edytuj]

Do Kleszczowa z Krakowa można dojechać autobusami linii nr 218 z Bronowic Małych. Miejscowość leży na obszarze Jury Krakowsko-Częstochowskiej, otoczona dużym kompleksem leśnym Lasu Zabierzowskiego, w którym położona jest Łysa Kleszczowska. Piękno krajobrazu i duże walory przyrodnicze zadecydowały o włączeniu terenów wsi do obszaru Tenczyńskiego Parku Krajobrazowego. Przebiegające przez miejscowość szlaki turystyki pieszej i rowerowej umożliwiają zwiedzenie atrakcyjnych turystycznie i rekreacyjnie obszarów tego parku krajobrazowego, w tym liczne pomniki przyrody. W lesie w Wąwozie Kochanowskim pomiędzy wsią a Kochanowem utworzono stanowisko ekologiczne o powierzchni 3,57 ha. Przedmiotem ochrony są bardzo liczne stanowiska lilii złotogłów, które rosną w otoczeniu wapiennych skał i lasu bukowego.

Szlaki turystyczne
szlak turystyczny niebieski – z Zabierzowa przez Las Zabierzowski, Kleszczów, Brzoskwinię, Dolinę Brzoskwinki, Wąwóz Półrzeczki, Dolinę Mnikowską do Mnikowa.
Szlaki rowerowe Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd
szlak rowerowy czerwony – z Krakowa przez Szczyglice, Las Zabierzowski, Kleszczów, Brzoskwinię, Las Zwierzyniecki do Tenczynka.

Przypisy[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Piotr Hapanowicz, Stanisław Piwowarski: Monografia Gminy Zabierzów ss. 82–85. wyd. Urząd Gminy Zabierzów 2009; ISBN 978-83-913222-2-2.
  • Osadnictwo i krajobraz s. 19, 20, 37, ZZJPK, Kraków 1997, ISBN 83-901471-7-3