Roman Pokora

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roman Pokora
Imię i nazwisko Roman Mychajłowycz Pokora
Data i miejsce
urodzenia
22 lutego 1948
Zborów, Ukraińska SRR
Pozycja pomocnik
Wzrost 177 cm
Masa ciała 73 kg
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1966–1974
1975–1976
1977–1978
Karpaty Lwów
Metalist Charków
Spartak Iwano-Frankowsk
130 (12)
37 (4)
96 (19)
Występy w reprezentacji
Lata Reprezentacja
1972  ZSRR U-21
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1989
1989–1991
1992
1992–1994
1994–1995
1996
1999–2003
2003
2004
2004–2006
2006–2010
2010
2010–2011
2013–
Zaria Bielce
Weres Równe
Karpaty-2 Lwów (asystent)
Wołyń Łuck
Hetman Zamość
Karpaty Mukaczewo
Polihraftechnika Oleksandria
FK Mikołajów
Nywa Winnica
PFK Oleksandria
Simurq Zaqatala
Enerhetyk Bursztyn
Helios Charków
Guria Lanczchuti

Roman Mychajłowycz Pokora, ukr. Роман Михайлович Покора, ros. Роман Михайлович Покора, Roman Michajłowicz Pokora (ur. 22 lutego 1948 w Zborowie, w obwodzie tarnopolskim, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj]

Kariera klubowa[edytuj]

Wychowanek klubu SKA Lwów. Pierwszy trener Bohdan Markewicz. W 1965 został zaproszony do Karpat Lwów. 12 maja 1966 zadebiutował w spotkaniu z klubem Awanhard Charków[1]. Od 1967 podstawowy pomocnik klubu. W 1975 przeszedł do Metalista Charków, w którym występował do 1976. Potem jeszcze trzy lata występował w drużynie Spartak Iwano-Frankowsk, w której zakończył karierę piłkarską.

Kariera trenerska[edytuj]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę trenerską. Pierwszy duży sukces przyszedł w 1990, kiedy z Weresem Równe zdobył brązowe medale w Drugiej Lidze Mistrzostw ZSRR. Następnie asystował trenerowi w drugiej drużynie lwowskich Karpat. W 1992-1994 trenował Wołyń Łuck, skąd wyjechał za granicę trenować Hetman Zamość. Po 1,5 rocznej pracy był zmuszony opuścić klub z powodu braku polskiej licencji trenerskiej. Po powrocie do ojczyzny trenował drugoligowy zespół Karpaty Mukaczewo. W 1999 otrzymał propozycję trenować Polihraftechnikę Oleksandria. Z klubem zdobył awans do Wyszczej Lihi. W 2003 przez problemy finansowe klub został rozwiązany, a trener został bez pracy. Ale już od września 2003 pracował na stanowisku trenera w FK Mikołajów, a od kwietnia 2004 w Nywie Winnica. Kiedy w 2004 został reaktywowany klub w Oleksandrii został ponownie zaproszony prowadzić ten klub. Od 2006 do czerwca 2010 pracował na stanowisku trenera azerskiego klubu Simurq Zaqatala[2]. Na początku września 2010 objął stanowisko głównego trenera Enerhetyka Bursztyn[3]. A po trzech meczach 28 września 2010 przeniósł się do Heliosu Charków[4]. 16 kwietnia 2011 po serii nieudanych meczów został zwolniony z zajmowanego stanowiska[5]. We wrześniu 2013 objął prowadzenie gruzińskiego klubu Guria Lanczchuti[6].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj]

Sukcesy klubowe[edytuj]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj]

Sukcesy trenerskie[edytuj]

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]