Rynek Wildecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL Poznań COA.svg Poznań
Rynek Wildecki
Wilda
Kościół Maryi Królowej, targowisko, jeden ze słupów trakcyjnych i toaleta
Kościół Maryi Królowej, targowisko, jeden ze słupów trakcyjnych i toaleta
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Rynek Wildecki
Rynek Wildecki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rynek Wildecki
Rynek Wildecki
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Rynek Wildecki
Rynek Wildecki
Ziemia 52°23′35,62″N 16°55′12,22″E/52,393228 16,920061
Szkoła Gminna
Historyczny dom spokojnej starości

Rynek Wildecki – jeden z rynków miejskich w Poznaniu, które stanowiły dawne centra osad podmiejskich, do dziś będący głównym punktem Wildy.

Historia[edytuj]

Nazwa Wierzbice (dawne miano Wildy) pojawiła się po raz pierwszy w przywileju Władysława Odonica w 1235, a więc przed lokacją lewobrzeżnego Poznania. W XIV wieku był tu folwark Mikołaja Kitlicza, później miejski (poznański). W połowie XVIII wieku sprowadzili się m.in. i tutaj osadnicy z Bambergu (zwani do dziś Bambrami). 1 kwietnia 1900 osada została włączona do Poznania.

Na planie miasta z lat 18171820 pojawia się po raz pierwszy na mapie wiatrak w rejonie obecnego Rynku Wildeckiego. Duże przemiany nastąpiły jednak później – w latach 90. XIX wieku. Do 1896 wytyczono ogólne warunki rozwoju urbanistycznego Wildy. Do 1900 opracowano projekty szczegółowe i rozpoczęto zabudowywanie rejonu Rynku, nadając mu obecne ukształtowanie, a po 1900 pojawiła się charakterystyczna zabudowa tego placu.

W okresie zaboru pruskiego plac nosił nazwę Wildaer Markt, a w latach niemieckiej okupacji Polski (1939-1945) Horst-Wessel-Platz.

Obiekty[edytuj]

Obecnie Rynek Wildecki (oraz łączący się z nim Plac Marii Curie-Skłodowskiej), choć jego zabudowa nie jest w pełni ukończona, stanowi reprezentacyjną część dzielnicy i charakteryzuje się kilkoma monumentalnymi gmachami w swoich pierzejach, zgodnie z neorenesansowym programem, jaki realizowano dla całego otoczenia Rynku:

Do lat 70. XX w. stało przy Rynku wiele kamienic fachwerkowych, pamiętających jeszcze XIX wiek. Prawie wszystkie z nich rozebrano (dziś wznoszą się tutaj późniejsze plomby), z wyjątkiem jednej, na narożniku ul. Sikorskiego. Dom ten posiada charakterystyczną kapliczką słupową w ogródku (patrz niżej). Pierzeja zachodnia została zabudowana w latach 2005-2011 trzema kamienicami.

Płyta Rynku Wildeckiego zajęta jest od momentu powstania przez targowisko owocowo-warzywne, uchodzące obecnie za jedno z najlepszych w mieście (zostało gruntownie wyremontowane po 2000). Przy rynku siedzibę ma Urząd Skarbowy, Regionalny Oddział Detaliczny PKO BP SA, liczne sklepy i punkty usługowe, a także publiczna toaleta (przedwojenna).

Kapliczka Serca Pana Jezusa[edytuj]

Przy domu szachulcowym na rogu ulic Przemysłowej i Sikorskiego stoi kapliczka kryta blachą, zbudowana prawdopodobnie wraz z budynkiem, około roku 1890. Fundatorami była bamberska rodzina Handschuhów. W niszy od frontu, do 1939 stała figurka św. Wawrzyńca, męczennika. Została zniszczona przez Niemców w czasie II wojny światowej. Zaraz po wojnie wstawiono w jej miejsce figurę Serca Jezusowego, która stoi do dziś[1].

Komunikacja[edytuj]

Rynek jest ważnym miejscem z punktu widzenia komunikacji miejskiej – zbiegają się tutaj linie tramwajowe 2, 9 i 10. Interesującą pamiątką techniki jest zabezpieczony i pomalowany na zielono, zespół kilku kratownicowych tramwajowych słupów trakcyjnych (nitowanych), pochodzących sprzed II wojny światowej.

Zobacz też[edytuj]

Galeria zdjęć[edytuj]

Przypisy

  1. Joanna i Jerzy Sobczakowie, Poznań – kapliczki przydrożne, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2010, s.52, ISBN 978-83-7503-112-6

Bibliografia[edytuj]

  1. Magdalena Mrugalska-Banaszak, Wilda – dzielnica Poznania 1253-1939, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 1999, ISBN 83-87847-20-8
  2. Praca zbiorowa, Atlas architektury Poznania, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7503-058-7
  3. Praca zbiorowa, Poznań – spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, ISBN 83-89525-07-0
  4. Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8
  5. Praca zbiorowa, 75 lat minęło – ilustrowane dzieje poznańskiego PKO, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 1996, ISBN 83-906391-2-2