Rząd Narodowy Cywilny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rząd Narodowy Cywilny – najwyższy organ władzy powstania styczniowego od 12 marca do 21 marca 1863.

Utworzenie[edytuj | edytuj kod]

12 marca 1863 emisariusze stronnictwa białych,udając emisariuszy Tymczasowego Rządu Narodowego, przekonali niezorientowanego w sprawach politycznych Mariana Langiewicza do objęcia dyktatury. Ten powołał nowy Rząd Narodowy Cywilny, rozwiązując formalnie TRN. Langiewicz wydał dekret, w którym ogłaszał m. in.: wszelkie dotychczasowe istniejące władze cywilne i wojskowe jakiegokolwiek pochodzenia niniejszym dekretem rozwiązuję.[1]

Dotychczasowi członkowie TRN uznali, że rząd dotychczasową swoją władzę składa w jego ręce i wzywa cały naród do posłuszeństwa dyktatorowi. Jednak zastrzegli sobie, że w części kraju zajętej przez nieprzyjaciela z upoważnienia dyktatora rozporządzenia wydawać będzie Komisja Wykonawcza.[2] Utworzono tym samym Komisję Wykonawczą Dyktatora w Warszawie.

Skład[edytuj | edytuj kod]

W skład rządu weszło czterech dyrektorów wydziałów:

Przypisy

  1. Andrzej Zahorski, Stefan Kieniewicz, Władysław Zajewski, Trzy powstania narodowe, Warszawa 1992, s. 364
  2. Ibidem

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]