San Pedro (departament)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
San Pedro
Departament
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Paragwaj
Siedziba San Pedro del Ycuamandiyú
Kod ISO 3166-2 PY-2
Powierzchnia 20,002 km²
Populacja (2002)
• liczba ludności

318 787
• gęstość 15,9 os./km²
Plan
Plan
Położenie na mapie
Położenie na mapie

San Pedrodepartament Paragwaju. Stolicą jest miasto San Pedro del Ycuamandiyú.

Punkt pobierania opłat przy wjeździe na autostradę do San Pedro w Veinticinco de Diciembre

Dystrykty[edytuj | edytuj kod]

Departament dzieli się na 18 dystryktów:

  1. Antequera
  2. Capiibary
  3. Choré
  4. General Elizardo Aquino
  5. General Isidoro Resquín
  6. Guayaibí
  7. Itacurubí del Rosario
  8. Lima
  9. Nueva Germania
  10. San Estanislau
  11. San Pablo
  12. San Pedro del Ycuamandiyú
  13. Santa Rosa del Aguaray
  14. Tacuatí
  15. Unión
  16. 25 de Diciembre
  17. Villa del Rosario
  18. Yataity del Norte

Historia[edytuj | edytuj kod]

Furmanka w Veinticinco de Diciembre

W wiekach XVII i XVIII niestabilność polityczna była większa niż w departamencie Concepción.

Plemiona Mbayá i Payagua zagrażały całemu terytorium między rzekami Ypané (na północy) i Maduvirá (na południu) oraz dolinie Jejuí River.

W 1660 tubylcy w Arecajá zbuntowali się w sprawie podziału terenów dla nich. W wyniku walk miasto zostało całkowicie zniszczone. Aby odbudować miasto, z pomocą misjonarzy wysłali zakony z innych miast: w 1749 San Estanislao, w 1786 Villa del Rosario i w tym samym roku San Pedro de Ycuamandiyú.

Departament nr 2 w Paragwaju, San Pedro, utworzony został w 1906 roku. W jego skład weszły terytoria Itacurubí del Rosario, Aguaray, Tacuatí, Unión, Ygatimi i Curuguaty oraz dzisiejszy Canindeyú. Obecny kształt powstał w 1973 roku.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Departament leży w centrum Regionu Wschodniego, między równoleżnikami 22º00’ i 23º30’ szerokości południowej oraz południkami 58º00’ i 56º06’ długości zachodniej.

Granice:

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Klimat jest deszczowy i wilgotny. Przeciętna temperatura to 23 °C, zimą spada do 10 °C a latem wzrasta do 38 °C. Wilgotność powietrza wynosi od 70% do 80%. Opady deszczu osiągają nawet 1.324 mm na m².

Orografia i gleby[edytuj | edytuj kod]

Departament San Pedro to głównie ziemie osadowe na północy, bagna, doliny na południu.

Góry San Joaquín dzielą się na wzgórza: Curuzú, Corazón, Aguaray, Noviretá, Guaviray i San Miguel. Wzgórza Cerro Dos de Oro, są istotnym punktem orientacyjnym.

W połowie departamentu są dobre warunki dla rolnictwa i hodowli bydła.

Hydrografia[edytuj | edytuj kod]

Zachodnia część San Pedro podlega pod rzekę Paragwaj i jej dorzecze.

Największe rzeki: Paragwaj, Corrientes, Ypané, Jejuí Guazú, Aguaraymi, Aguaray Guazú, Maduvirá i Tacuatí.

Rzeka Corrientes jest drugą rzeką w departamencie i płynie przez wschodnią część San Pedro.

Największe bagna: Piripucú, San Antonio, Yetyty, Tapiracuai, Peguahó, Mbutuy, Tobatiry i Aguaraymi. W San Pedro znajdują się także laguny Vera i Blanca.

Najważniejsze porty: Milagro, Colorado, Santa Rosa, Tacurú Pytá, Uno, Laurel, Jejuí, Mbopicuá, Santa Elena i Uruguaitá.

Fauna i flora[edytuj | edytuj kod]

San Pedro znajduje się między dwoma ekosystemami: Las Centralny i Środkowy Brzeg.

Pierwotny stan tutetjszej przyrody jest coraz bardziej wyniszczany przez działalność człowieka.

Niektórym gatunkom roślin grozi wymarcie. Są wśród nich: yvyra paje, cedr, ñandypa (link do anglojęzycznej wiki), Wiktoria królewska. Zagrożone są także zwierzęta: tukan guazú, guazutí, kajman, żółta anakonda i wydra patagońska.

Na terenie San Pedro nie ma parków narodowych, ale są rezerwaty przyrody: część gór San Joaquín, Laguna Blanca, Milagros i bagna Puerto Rosario.

Ekonomia[edytuj | edytuj kod]

Największe zyski przynosi hodowla bydła. Niewielkie przychody są z rolnictwa. Przemysł praktycznie nie istnieje.

Rośliny uprawiane w największych ilościach to: bawełna (roślina), grejpfrut, soja, cukier trzcinowy, tytoń, bób, kukurydza, banany, pszenica, maniok i pomarańcze (kwaśne i słodkie).

San pedro jest największym w kraju producentem tytoniu, pomarańczy i grejpfruta oraz numerem 2 w produkcji cukru trzcinowego. Kultywacji podlegają także: sorgo, mandarynki, czosnek i ziemniaki.

San Pedro zajmuje drugie miejsce w produkcji wołowiny i pierwsze w hodowli drobiu: indyków, gęsi oraz perliczek.

Przemysł jest znikomy. Zyski przynoszą jedynie takie gałęzie przemysłu jak: bawełniany oraz przemysł winiarski. W niewielkich ilościach produkowane są krochmal i olej kokosowy.

Komunikacja i usługi[edytuj | edytuj kod]

W San Pedro drogi są w dobrym stanie, dobre połączenia są ze wszystkimi dystryktami. Przez departament przebiegają 3 autostrady: “Gral Elizardo Aquino” (nr 3), “Juana de Lara” (nr 11) i “Las Residentas” (nr 10).

Transport odbywa się także trzema arteriami wodnymi (rzekami): Paragwaj, Aguray Guazú i Jejuí, Są one na tyle żeglowne, że odbywa się nimi także spław drewna do innych departamentów.

Lotniska są w następujących miastach: San Estanislao, San Pedro, Villa del Rosario i w Limie.

W San Pedro jest 6000 linii (numerów) telefonicznych.

W departamencie usłyszeć można kilkanaście rozgłośni radiowych. Na falach krótkich (AM) nadają stacje: Ykuamandyju i Ñasaindy, natomiast na falach długich (FM) usłyszymy stacje: Santaní, Choré, Amistad, San Estanislao, Tapiracuai, La Voz del Campesino i Libertad. W San Pedro działa także telewizja, poczta i komunikacja publiczna.

W San Pedro jest 54.707 mieszkań, 8.251 w miastach i 46.456 na terenach wiejskich.

Rzeka Yhaguy

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

W departamencie jest 525 szkół podstawowych, 901 szkół średnich i 150 szkół wyższych.

Zdrowie[edytuj | edytuj kod]

W departamencie jest 101 placówek służby zdrowia.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

W mieście San Pedro warte odwiedzenia są: katedra, zbudowana w roku 1854, muzeum Señor Francisco Resquín'a oraz Dom Kultury.

W porze wiosennej w Itacurubí del Rosario i w Ykua Salas jest bardzo dużo turystów.

Laguna Blanca w dystrykcie Santa Rosa del Aguaray, dużym powodzeniem cieszy się agroturystyka.

W San Estanislao, jest Dom Kultury i Muzeum Historii Miasta. Były tu koszary Francisco Solano Lópeza podczas wojny paragwajskiej. Przed wojną była tutaj pierwsza szkoła zakonu Jezuitów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ilustrowana geografia Paragwaju, 2007. Arami S. R. L. Distributor.
  • Geography of Paraguay, First Edition 1999, Editorial Hispana Paraguay S. R. L.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]