Schwedt/Oder

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Schwedt/Oder
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy Brandenburgia
Zarządzający Jürgen Polzehl
Powierzchnia 205,57 km²
Wysokość 6 m n.p.m.
Populacja (31.12.2013)
• liczba ludności
• gęstość

30 539[1]
149 os./km²
Nr kierunkowy 03332, 033336
Kod pocztowy 16303
Tablice rejestracyjne UM
Położenie na mapie Brandenburgii
Mapa lokalizacyjna Brandenburgii
Schwedt/Oder
Schwedt/Oder
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Schwedt/Oder
Schwedt/Oder
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Schwedt/Oder
Schwedt/Oder
Ziemia 53°04′N 14°17′E/53,066667 14,283333
Strona internetowa
Portal Portal Niemcy

Schwedt/Oder[2] (dłuż. Schwedt nad Wódru, Swjecje) – miasto w Niemczech przy granicy z Polską, w kraju związkowym Brandenburgia, w powiecie Uckermark. Miasto to graniczy z polskim obszarem pod ochroną – doliną dolnej Odry.

Pod względem liczby mieszkańców jest największym miastem w powiecie. W roku 1992 miasto liczyło 49 tys. mieszkańców, w roku 2003 – 38,7 tys., na dzień 31 grudnia 2014 Schwedt/Oder zamieszkiwane było przez 30 273 mieszkańców.

Toponimia[edytuj]

Nazwa pochodzenia słowiańskiego, poświadczona w źródłach średniowiecznych w formie Scwet (1265), Zuet (1269), Zweth (1271), Zswet (1295), Zweth (1321), Sweit (1354), Sweet (1373), Swet (1375). Rekonstruowana połabska forma *Svět od *svět „światło”[3]. Forma polska: Świecie nad Odrą, Świecie Odrzańskie[4][5], ew. Świeć[6].

Historia[edytuj]

Zbudowane w miejscu słowiańskiej osady. Od XII wieku stanowiło przedmiot sporów pomiędzy Marchią Brandenburską a Księstwem Pomorskim. W 1354 zostało przekazane przez margrabiego Brandenburgii Ludwika VI Rzymianina Pomorzu. W 1434 bezskutecznie oblegane przez elektora brandenburskiego Fryderyka I.

W 1631 roku w mieście rozbił obóz król szwedzki Gustaw II Adolf przed bitwą pod Breitenfeld.

W XVII-XVIII w. miasto było siedzibą bocznej linii margrabiów Brandenburgii. W 1871 zostało częścią zjednoczonych Niemiec.

Znacznie zniszczone w 1945 podczas II wojny światowej[7]. Po wojnie znalazło się w radzieckiej strefie okupacyjnej Niemiec, z której w 1949 utworzono NRD. Od 1990 roku leży w granicach Republiki Federalnej Niemiec.

26 października 2003 do Schwedt/Oder przyłączono miasteczko Vierraden.

Zabytki[edytuj]

  • Kościół rzymskokatolicki pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, neogotycki, wybudowany w latach 1895–1898
  • Kościół luterański pw. św. Katarzyny
  • Pałac w Criewen
  • Ratusz w Vierraden
  • Gmach sądu, neogotycki
  • Młyn miejski
  • Kościół luterański w Kummerow
  • Kościół luterański w Stendell
  • Wieża ciśnień
  • Młyn w Vierraden

Gospodarka[edytuj]

W mieście znajduje się wielka rafineria ropy naftowej, dostarczanej rurociągiem „Przyjaźń” z Rosji, a także rurociągi do miasta Rostock. W mieście znajduje się także jedna z największych spalarni odpadów w Europie, w której spalane są śmieci z Brandenburgii i Pomorza Przedniego.

Transport[edytuj]

W mieście znajduje się stacja kolejowa.

Polacy w Schwedt/Oder[edytuj]

Od grudnia 1942 do czerwca 1943 jako robotnik przymusowy w Schwedt pracował późniejszy wykładowca Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie Stanisław Węcławik.

Współpraca[edytuj]

Galeria[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. www.statistik-berlin-brandenburg.de
  2. Urzędowa forma nazwy jest dwuczłonowa, przy czym drugi wyraz zapisywany jest po ukośniku; potocznie nazwę miasta skraca się do samego Schwedt.
  3. Brandenburgisches Namensbuch, Teil VIII: Die Ortsnamen der Uckermark, Weimar 1996, s. 223.
  4. Mapa Polski 1:500 000 Wojskowy Instytut Geograficzny Sztabu Generalnego W.P., Warszawa 1947 [1].
  5. Jarosław Kociuba „Pomorze. Praktyczny przewodnik turystyczny po ziemiach dawnego Księstwa Pomorskiego”, Walkowska Wydawnictwo Szczecin 2012.
  6. ks. Stanisław Kozierowski: Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. T. Zeszyt I. Poznań: 1934.
  7. Trasy dojazdowe do Berlina. W: A.Górny Z.Kulczycki: Przewodnik po Niemieckiej Republice Demokratycznej. Warszawa: SiT, 1978, s. 38.