Wasyl Rac

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wasyl Rac
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Wasyl Karłowycz Rac
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1961
Fanczykowo
Wzrost 175 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
DJuSSz Wynohradiw
1971–1978 SportInternat Lwów
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1979 Karpaty Lwów 5 (0)
1980 Łokomotyw Winnica ? (?)
1981–1989 Dynamo Kijów 164 (22)
1989 Espanyol Barcelona 10 (0)
1990 Dynamo Kijów 21 (2)
1991–1993 Ferencvárosi TC 7 (1)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1986–1990  ZSRR 47 (4)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1996–1997 Ferencvárosi TC (asystent)
2007 Dynamo Kijów (asystent)
2011 Obołoń Kijów U-21
2011 Obołoń Kijów (p.o.)

Wasyl Karłowycz Rac, ukr. Василь Карлович Рац, ros. Василий Карлович Рац, Wasilij Karłowicz Rac, węg. László Rácz (ur. 25 kwietnia 1961 we wsi Fanczykowo, w obwodzie zakarpackim) – ukraiński piłkarz pochodzenia węgierskiego, grający na pozycji ofensywnego pomocnika, reprezentant ZSRR, trener piłkarski. Posiada obywatelstwo węgierskie.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Szkoły Piłkarskiej w Winogradowie (od 1971) oraz Internatu Sportowego we Lwowie (od 1976). Pierwszy trener - Pawło Prebuszcz. Pierwszym profesjonalnym klubem w karierze były Karpaty Lwów. W jego barwach zadebiutował w 2. lidze ZSRR w 1979 roku i w tym samym sezonie awansował z zespołem do 1. ligi. W 1. lidze jednak nie zadebiutował i w 1980 roku przeszedł najpierw do Łokomotywu Winnica, skąd trafił do Dynama Kijów, a do drużyny ściągnął go słynny Walery Łobanowski. Już w pierwszym sezonie wywalczył pierwszy w karierze sukces – Puchar ZSRR. Początkowo w barwach Dynama grał mało, raptem po kilka meczów w sezonie, miał więc niewielki udział w zdobytym w 1985 roku mistrzostwie ZSRR (13 meczów, 1 gol). Dopiero w sezonie 1986 Rac przebił się do pierwszej jedenastki i zdobył wówczas 6 goli w lidze oraz został po raz drugi mistrzem kraju. Jednak największym sukcesem było zdobycie Pucharu Zdobywców Pucharów. Rac wystąpił w wygranym 3:0 finale z Atlético Madryt. Kolejnym sukcesem Dynama z Racem w składzie było wywalczenie Pucharu ZSRR w 1987 roku. W kijowskim klubie zawodnik grał do końca 1988 roku i wtedy to wyjechał zagranicę, do hiszpańskiego Espanyolu Barcelona. W Primera División kariery jednak nie zrobił i wystąpił w 11 meczach, ale spisał się przeciętnie. Po sezonie wrócił więc do Dynama, z którym po raz trzeci zdobył mistrzostwo oraz swój czwarty krajowy puchar. Zimą 1991 Rac wyjechał do ojczyzny swoich przodków i pół sezonu grał w Ferencvárosi TC. Rozegrał 7 ligowych meczów i zdobył 1 gola, ale po sezonie zakończył karierę w wieku 31 lat.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1979 Karpaty Lwów ZSRR  2. liga ZSRR 5 0
1980 Karpaty Lwów ZSRR  1. liga ZSRR 0 0
1981 Dynamo Kijów ZSRR  1. liga ZSRR 2 0
1982 Dynamo Kijów ZSRR  1. liga ZSRR 2 0
1983 Dynamo Kijów ZSRR  1. liga ZSRR 11 1
1984 Dynamo Kijów ZSRR  1. liga ZSRR 1 0
1985 Dynamo Kijów ZSRR  1. liga ZSRR 13 1
1986 Dynamo Kijów ZSRR  1. liga ZSRR 34 6
1987 Dynamo Kijów ZSRR  1. liga ZSRR 30 7
1988 Dynamo Kijów ZSRR  1. liga ZSRR 30 2
1989 Dynamo Kijów ZSRR  1. liga ZSRR 30 2
1988/89 Espanyol Barcelona Hiszpania  Primera División 11 0
1989 Dynamo Kijów ZSRR  1. liga ZSRR 13 3
1990 Dynamo Kijów ZSRR  1. liga ZSRR 21 2
1990/91 Ferencvárosi TC Węgry  1. liga Węgier 7 1
Łącznie w 1. lidze ZSRR 187 24
Łącznie w Primera División 11 0
Łącznie w 1. lidze Węgier 7 1

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji ZSRR Rac zadebiutował w 1986 roku. W tym samym roku Wasilij został powołany do kadry na Mistrzostwa Świata w Meksyku. Grał tam w podstawowym składzie Związku Radzieckiego, a kibice w szczególności zapamiętali jego gola w grupowym meczu z Francją (1:1), gdy strzałem z niemal 40 metrów pokonał Joela Batsa. Wystąpił także w meczu 1/8 finału z Belgią, który ZSRR przegrało 3:4 po dogrywce.

W 1988 roku Rac wystąpił na Mistrzostwach Europy w RFN. Był tam podstawowym zawodnikiem, a już w pierwszym meczu z Holandią strzelił jedynego gola spotkania. Wystąpił także w kolejnych meczach, a także w finale, jednak tym razem ZSRR przegrało z Holandią 0:2 i zostało wicemistrzem Europy.

W 1990 roku Rac ponownie wziął udział w Mistrzostwach Świata. W drużynie prowadzonej przez Łobanowskiego wystąpił w pierwszym, przegranym 0:2 meczu z Rumunią, ale spisał się słabo i nie wystąpił już w następnych meczach. ZSRR wygrało tylko 1 mecz, ale to nie wystarczyło do awansu z grupy. Po mistrzostwach Rac zakończył reprezentacyjną karierę. W kadrze ZSRR wystąpił w 47 meczach i zdobył 4 gole.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. Wyjechał na stałe do Węgier, gdzie prowadził własny biznes. W sezonie 1996/1997 pracował na stanowisku drugiego trenera w Ferencvárosi TC. Od września do grudnia 2007 pomagał trenować Dynamo Kijów[1]. W czerwcu 2011 objął stanowisko głównego trenera młodzieżowej drużyny Obołoni Kijów[2]. 1 listopada 2011 przyjął obowiązki głównego trenera pierwszej drużyny Obołoni, ale z powodów zdrowotnych był zmuszony po 3 tygodniach zrezygnować z tego stanowiska[3].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]