Stanisław Królak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Królak
Stanislaw Krolak, Polen.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 stycznia 1931
Warszawa
Data śmierci 31 maja 2009
Państwo  Polska
Dyscypliny kolarstwo szosowe
Dorobek medalowy
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
VIII Wyścig Pokoju, Stanisław Królak na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie

Stanisław Królak (ur. 26 stycznia 1931 w Warszawie, zm. 31 maja 2009[1][2]) – polski kolarz szosowy, trener kolarski. Pierwszy polski zwycięzca Wyścigu Pokoju w 1956.

Syn Stanisława. W karierze sportowej reprezentował stołeczne kluby Sarmatę i Legię. W 1961 ukończył Studium Pomaturalne przy Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Początkowo pracował jako instruktor i trener kolarski w klubach Gwardia, Legia, Polonia, Sarmata, Spójnia. W 1949 pierwszy raz wziął udział w zawodach kolarskich i wygrał wyścig o „Puchar Życia Warszawy”. W 1952 wystartował pierwszy raz w Wyścigu Pokoju. 15 maja 1956 na mecie w Pradze jako pierwszy Polak w historii wygrał ten wyścig (w jego trakcie triumfował w jednym etapie).

Inne osiągnięcia:

  • Dwukrotny indywidualny mistrz Polski w wyścigu ze startu wspólnego w latach 1952 i 1955, wicemistrz z 1953, brązowy medalista z 1958.
  • Czterokrotny drużynowy mistrz Polski w wyścigu ze startu wspólnego w latach 1950, 1953, 1954 i 1955.
  • Indywidualny mistrz Polski w wyścigu górskim w 1952.
  • Indywidualny mistrz Polski w wyścigu przełajowym w 1955.
  • Dwukrotny drużynowy mistrz Polski na torze na 4000 m na dochodzenie w latach 1950 i 1954.
  • Uczestnik mistrzostw świata w wyścigu szosowym w latach 1953, 1955 i 1958.
  • Siedmiokrotny uczestnik Wyścigu Pokoju: 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1958 i 1961.
  • Pięciokrotny uczestnik Wyścigu Dookoła Polski: 1953, 1955, 1956, 1958, 1960.

Po zakończeniu kariery sportowej prowadził w Warszawie przy ul. Marchlewskiego sklep rowerowy.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odniesienia w kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

Odniesienia do Stanisława Królaka pojawiły się w odcinku 9 pt. „Po obu stronach muru” serialu telewizyjnego Dom z 1982. Wpierw został w nim wyemitowany fragment transmisji ze zwycięstwa w Wyścigu Pokoju 1956, a następnie główny bohater Andrzej Talar odwiedzając Ewę Szymosiuk wita ją słowami: Może wypijemy za zwycięstwo Królaka?

Przypisy[edytuj | edytuj kod]