Tatrzańska Kotlina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zabudowania Tatrzańskiej Kotliny
Przystanek autobusowy i parking
Ośrodek sanatoryjny
Początek szlaków zielonego i niebieskiego w Tatrzańskiej Kotlinie

Tatrzańska Kotlina (słow. Tatranská Kotlina, niem. Höhlenhain, Tatra-Höhlenhain, węg. Barlangliget) – miejscowość położona u wschodniego krańca Tatr Bielskich na Słowacji, w odległości 21 km od byłego przejścia granicznego z Polską na Łysej Polanie i 8,5 km od Tatrzańskiej Łomnicy, zamieszkana przez ok. 200 osób. Administracyjnie należy do miasta Wysokie Tatry.

Opis[edytuj]

Tatrzańska Kotlina znajduje się u południowo-wschodnich podnóży Kobylego Wierchu, na wysokości 760 m n.p.m. Przez miejscowość przebiega Droga Wolności. Miejscowość jest najbardziej wysuniętą na wschód osadą podtatrzańską i znajduje się w Dolinie Kotliny, oddzielającej Tatry od Magury Spiskiej. Przepływa tu Bielski Potok (Bielá). Na północnych zboczach Kobylego Wierchu znajduje się udostępniona dla zwiedzających Jaskinia Bielska, stanowiąca częsty cel turystyczny. Tatrzańska Kotlina ma charakter uzdrowiskowy – znajdują się tu sanatoria, w których leczone są choroby dróg oddechowych.

Historia[edytuj]

Przed powstaniem uzdrowiska na miejscu w obrębie dzisiejszej Tatrzańskiej Kotliny znajdowały się leśniczówka, zakład kamieniarski Polaka, byłego powstańca styczniowego Władysława Kardolińskiego, młyn i niewielka osada, w której pracował późniejszy przewodnik Maciej Sieczka. Miejscowość została założona na przełomie 1882 i 1883 r. przez miasto Biała Spiska, w związku z udostępnieniem Jaskini Bielskiej. Uzdrowiskowego charakteru nabrała już przed I wojną światową, leczenie chorób płuc zostało zapoczątkowane w dwudziestoleciu międzywojennym. Infrastruktura turystyczna jest mniej rozwinięta niż w miejscowościach na południu Tatr Wysokich, jaskinia jest zwiedzana często przez wycieczki autokarowe.

Pierwsze osiedle w miejscu dzisiejszej miejscowości nazywane było Kotliną i znajdowało się w północnej części obszaru obecnych zabudowań, zwanej współcześnie Starą Kotliną (Stará Kotlina). Tatrzańska Kotlina była dawniej określana nazwami Jaskinie Bielskie (Belanské kúpele), rzadziej Bielany, Bielany Spiskie i Kotliny Bielskie. Nazwy pochodzą od pierwotnej nazwy oraz od miasta Białej Spiskiej.

Szlaki turystyczne[edytuj]

Szlak żółty – żółty szlak do Jaskini Bielskiej. Czas przejścia: 35 min w obie strony
Szlak zielony – zielony szlak do schroniska pod Szarotką, jedynego schroniska w obrębie Tatr Bielskich, a stamtąd dalej do Doliny Białych Stawów. Początkowo biegnie razem ze szlakiem niebieskim. Czas przejścia: 3:10 h, ↓ 2:20 h
Szlak niebieski – niebieski szlak łącznikowy do Kieżmarskich Żłobów (tzw. Zbójnicki Chodnik), biegnący początkowo z zielonym. Czas przejścia: 1:20 h, z powrotem 1:35 h

Bibliografia[edytuj]

  1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
  2. Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.
  3. Wielka encyklopedia tatrzańska, hasło "Tatrzańska Kotlina". [dostęp 2012-09-06].