Terier australijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Terier australijski
Ilustracja
Terier australijski
Inne nazwy Terrier Australien, Aussie
Kraj patronacki Australia
Kraj pochodzenia Australia[1]
Wymiary
Wysokość 25 cm
Masa 6 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa 3 Sekcja 2 Wzorzec 8
AKC Terrier
ANKC Group 2 - Terrier
CKC Group 4 - Terriers
KC(UK) Terriers
NZKC Terriers
UKC Terriers
Wzorce rasy
FCIAKCANKCCKCKC(UK)NZKCUKC

Terier australijski – jedna z ras psów, należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do sekcji terierów krótkonożnych. Nie podlega próbom pracy[1].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Terier australijski pochodzi najprawdopodobniej od psów przywiezionych do Australii przez osadników ze Szkocji i północnej Anglii – z krzyżowań cairn terriera, Yorkshire teriera, skye teriera, norwich terriera i Dandie Dinmont terriera. Teriera australijskiego zaprezentowano po raz pierwszy na wystawie psów w 1880 roku w Melbourne. Rasa szybko zyskała popularność z uwagi na przydatność w tępieniu królików, szczurów i węży. W Wielkiej Brytanii uznana została w roku 1936, w Kanadzie w 1938[2].

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Psy tej rasy dobrze znoszą warunki miejskie, są czujne i niehałaśliwe, o średnim stopniu dominacji, pewne siebie, ale na ogół spokojne. Aktywne i tolerancyjne wobec zwierząt domowych takich jak psy i koty, mniejsze (jak króliki lub szczury) mogą budzić w nich instynkty myśliwskie. Łatwe w prowadzeniu, nadają się również na pupili osób starszych, niepełnosprawnych lub mających małe dzieci. Terier australijski raczej nie sprawdzi się jako pies stróżujący.[według kogo?]

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Czaszka: długa, mocna, z lekkim stopem.

Uszy: małe, stojące, osadzone wysoko, dość szeroko rozstawione.

Oczy: małe, ciemne.

Nos: czarny.

Wargi: zwarte, ciemnobrązowe.

Kufa: mocna, tej samej długości co mózgoczaszka.

Szyja: długa, mocna.

Linia grzbietu: pozioma, mocna.

Tułów: mocny, dobrze związany.

Okrywa włosowa: prosta, ostra.

Klatka piersiowa: umiarkowanie głęboka, sięga nieznacznie poniżej łokci.

Przednie nogi: proste, równoległe, lekko owłosione.

Tylne nogi: mocne, dobrze umięśnione uda.

Łapy: małe, zwarte, palce dobrze wysklepione.

Pazury: krótkie, czarne, mocne.

Ogon: wysoko osadzony i noszony.

Umaszczenie: niebieskie, podpalane rudo lub piaskowo.

Pielęgnacja i zdrowie[edytuj | edytuj kod]

Sierść teriera australijskiego jest łatwa w pielęgnacji i nie wymaga przycinania, poza włosami rosnącymi w uszach i wokół oczu. Należy szczotkować ją kilka razy w tygodniu i kąpać psa nie częściej niż raz na miesiąc. Najbardziej typowe dla rasy schorzenia to przemieszczenia rzepki, problemy ze stawami i dolegliwości skórne.

Popularność w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Terier australijski jest rasą mało popularną w Polsce.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 154.
  2. Bonnie Wilcox, Chris Walkowicz, Atlas ras psów świata, s. 139.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • [Redaktor wydania oryginalnego: Paul McGreevy]: Pies: poradnik dla miłośników. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2006. ​​ISBN 83-7319-904-7​​.
  • Bonnie Wilcox, Chris Walkowicz: Atlas ras psów świata. Warszawa: Muza SA, 1997. ​​ISBN 83-7079-617-6​​.