The Andrews Sisters

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The Andrews Sisters
Ilustracja
The Andrews Sisters
od góry: LaVerne, Patty, Maxene (1952)
Rok rozwiązania

1962

Pochodzenie

 Stany Zjednoczone, Minneapolis (Minnesota)

Gatunek

swing
boogie-woogie
pop tradycyjny
easy listening
jazz

Aktywność

1925–1967

Byli członkowie
LaVerne Sophie Andrews
Maxene Angelyn Andrews
Patricia Marie Andrews
Strona internetowa

The Andrews Sisters – grupa wokalna składająca się z trzech śpiewających sióstr: LaVerne Andrews (kontralt; ur. 6 lipca 1915, zm. 8 maja 1967), Maxene Andrews (drugi głos; ur. 3 stycznia 1918, zm. 21 października 1995) i Patty Andrews (głos prowadzący; ur. 16 lutego 1920, zm. 30 stycznia 2013)[1][2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Przyszłe piosenkarki urodziły się w Minneapolis (Minnesota), jako córki Petera Andrewsa, właściciela restauracji oraz Ollie Sollie. Trzy siostry to: LaVerne, Maxene i Patty (Patricia). W Minneapolis w epoce jazzu rozeszła się wieść, że lokalna siostrzana drużyna może sprawić, że Amerykanie zapomnieli o Boswellach (na przykład o: Connee Boswell). W dziecięcym radiu i drapieżnej wytwórni Victor Records, LaVerne, Maxene i Patty Andrews słuchali Connee, Marthy i Helvetii Boswell i jako nastolatki naśladowali ich styl wokalny. Żadna z dziewczyn nie potrafiła czytać nut. W szkolnych produkcjach muzycznych i na lokalnych amatorskich przedstawieniach dziewczęta budowały swoją muzyczną reputację. Patty zaśpiewała główną rolę; Maxene był wysokim sopranem; a LaVerne wziął udział w partii altowej. Dziewczyny zdobyły I nagrodę w konkursie amatorskim w Minneapolis Orpheum Theatre, pokonując Edgara Bergena i jego manekina Charliego McCarthy'ego. Ukończyli studia muzyczne dla nieletnich, a w 1931, kiedy depresja zniszczyła działalność restauracyjną ich ojca, porzuciły szkołę i dołączyły na pełny etat do zespołu wodewilowego z Larrym Richem i jego orkiestrą. Pozostały z Richem przez następne 18 miesięcy.[3]

Rozpoczęły karierę naśladując inne śpiewające siostry, które odniosły sukces – Boswell Sisters. Towarzyszyły różnym orkiestrom tanecznym i objeżdżały z nimi tournée śpiewając arie wodewilowe. Zostały zauważone po nagraniach i transmisjach radiowych w 1937. Śpiewały dla żołnierzy podczas drugiej wojny światowej, wspierały kombatantów, wystąpiły w kilku filmach. Podczas tego okresu zarejestrowały dużo piosenek z Bingiem Crosby. O ich popularności może świadczyć fakt, że po wojnie odkryto, iż kilka z ich nagrań było przemyconych do Niemiec pod zmienionymi etykietami pod nazwą „Piosenki Marszowe Hitlera”.

Po krótkiej przerwie po wojnie, siostry występowały w klubach Stanów Zjednoczonych i Europy. Ostatni raz pojawiły się razem w 1962 podczas The Dean Martin Show. Laverne, zachorowała na raka i umarła pięć lat później w 1967.

Po długim milczeniu, pozostałe dwie siostry powróciły do śpiewania, kiedy Bette Midler zarejestrowała cover ich piosenki „Boogie Woogie Bugle Boy”. Maxine i Patti pojawiały się razem i oddzielnie przez lata 70., a Maxine nagrała solowy album w 1986. W okresie ich długiej kariery siostry sprzedały ponad 60 mln płyt. Grupa została wprowadzona do Vocal Group Hall of Fame w 1998.

W 2005 ich piosenka „Oh Johnny, Oh Johnny, Oh!” została wykorzystana w filmie Andrew Adamsona Opowieści z Narnii: Lew, Czarownica i stara szafa, natomiast w 2010 twórcy gry Mafia II wykorzystali w tejże grze piosenki „Rum and Coca-Cola”, „Boogie Woogie Bugle Boy”, „Strip Polka” i inne.

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Lata 30.[edytuj | edytuj kod]

  • Bei Mir Bist Du Schoen (1937)

Lata 40.[edytuj | edytuj kod]

Lata 50.[edytuj | edytuj kod]

Lata 60.[edytuj | edytuj kod]

  • Great Golden Hits (1962)
  • The Andrews Sisters' Greatest Hits (1962)
  • The Andrews Sisters' Greatest Hits, Vol. II (1963)
  • The Andrews Sisters Present (1963)
  • Great Country Hits (1964)
  • Pennsylvania Polka! (1964)
  • Go Hawaiian (1965)
  • Great Performers (1967)
  • Don't Sit Under The Apple Tree (1968)

Lata 70.[edytuj | edytuj kod]

  • Boogie Woogie Bugle Girls (1973)
  • The Andrews Sisters (1973)
  • In The Mood (1974)

Lata 90.[edytuj | edytuj kod]

Lata 2000.[edytuj | edytuj kod]

  • A Merry Christmas With Bing Crosby and the Andrews Sisters (2000) /z Bingiem Crosbym

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • Argentine Nights (1940)
  • In the Navy (1941)
  • Hold That Ghost (1941)
  • Buck Privates (1941)
  • What’s Cookin’? (1942)
  • Private Buckaroo (1942)
  • Give Out, Sisters (1942)
  • How’s About It (1943)
  • Always a Bridesmaid (1943)
  • Swingtime Johnny (1944)
  • Moonlight and Cactus (1944)
  • Follow the Boys (1944)
  • Hollywood Canteen (1944)
  • Her Lucky Night (1945)
  • Make Mine Music (głosy) (1946)
  • Droga do Rio (1947)
  • Melody Time (głosy) (1948)

Dodatkowe informacje[edytuj | edytuj kod]

Postaci The Andrews Sisters, a także wielu innych przedwojennych amerykańskich gwiazd, pojawiły się w filmie animowanym The Autograph Hound z 1939, gdzie Kaczor Donald włamuje się do studia filmowego, aby zdobyć autografy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert Berkvist: Patty Andrews, Singer With Her Sisters, Is Dead at 94. nytimes.com, 2013-01-30. [dostęp 2013-01-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-11)]. (ang.).
  2. Michael Freedland: Patty Andrews obituary. guardian.co.uk, 2013-01-31. [dostęp 2016-10-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-19)]. (ang.).
  3. Bruce J. Evensen, Andrews Sisters, t. 1, Oxford University Press, luty 2000, DOI10.1093/anb/9780198606697.article.1803436 [dostęp 2022-04-10] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]