Fred Astaire

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fred Astaire
Ilustracja
Fred Astaire w 1941
Imię i nazwisko Frederick Austerlitz
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1899
Omaha
Data i miejsce śmierci 22 czerwca 1987
Los Angeles
Zawód aktor, tancerz, piosenkarz
Współmałżonek 1) Phyllis L. Potter
(1933-1954; jej śmierć)
2) Robyn Smith
(1980-1987; jego śmierć)
Lata aktywności 1918−1981
Fred Astaire i Adele Astaire, 1921

Fred Astaire, właśc. Frederick Austerlitz (ur. 10 maja 1899 w Omaha, zm. 22 czerwca 1987 w Los Angeles) – amerykański aktor, tancerz, wokalista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem żydowskiego imigranta z Austrii, Friedricha i Niemki, Johanny z d. Geilus. Zaczął występować w wieku 7 lat z siostrą Adele w duecie, który rozpadł się dopiero po jej zamążpójściu w 1931. Jego partnerkami były między innymi Joan Crawford, w Tańczącej Wenus (1933), Ginger Rogers, z którą nakręcił aż dziewięć filmów oraz Rita Hayworth, z którą grał w Marzeniach o karierze (1941) i w Mojej najmilszej (1942). Występował też z Judy Garland w Paradzie wielkanocnej (1948) oraz w kilku filmach z Cyd Charisse.

Przyczynił się do zasadniczej zmiany formuły musicalu filmowego[potrzebny przypis]. W jego filmach narracja jest prowadzona środkami muzycznymi, a postacie wypowiadają się w romantycznych sekwencjach tanecznych, filmowanych w długich płynnych ujęciach bez zbliżeń. Styl taneczny Astaire’a powstał z połączenia stepowania, tańca towarzyskiego i baletowego.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Astaire przez całe życie był konserwatystą, zwolennikiem Partii Republikańskiej chociaż nigdy nie ujawnił publicznie swoich poglądów politycznych. Wraz z Bingiem Crosby, Georgiem Murphym, Ginger Rogers i innymi aktorami był członkiem-założycielem Hollywoodzkiego Komitetu Republikańskiego. Był praktykującym katolikiem, wspierał amerykańskie działania wojskowe oraz ignorował rosnącą otwartość seksualną w filmach z lat siedemdziesiątych.

Fred Astaire i Cary Grant uznawani byli za najlepiej ubranych aktorów w filmach amerykańskich. Astaire pozostał ikoną męskiej mody nawet w starszym wieku, rezygnując ze swojego znaku rozpoznawczego - białej muszki i fraka na rzecz przewiewnego stylu codziennego - dopasowanych kurtek sportowych, kolorowych koszulek i spodni - używał starego krawata lub jedwabnej apaszki zamiast paska od spodni.

Fred Astaire był oddanym ojcem i często o poranku tańczył na schodach w domu rodzinnym, by zabawiać dwójkę swoich dzieci. Jego przyjaciel, David Niven, określił go mianem "nieśmiałego chłopaka", zawsze serdecznego, z zamiłowaniem do dowcipów szkolnych. Astaire był przez całe życie entuzjastą golfa i koni wyścigowych. W 1946 jego koń Triplate wygrał w Hollywood Gold Cup i Handicap San Juan Capistrano. Pozostał aktywny fizycznie do osiemdziesiątki. W wieku siedemdziesięciu ośmiu lat złamał lewy nadgarstek podczas jazdy na deskorolce wnuka.

Wpływ[edytuj | edytuj kod]

Był natchnieniem dla Michaela Jacksona, George’a Gershwina, Cole’a Portera, Jerome Kerna[potrzebny przypis]. Użyczył swojej twarzy na okładce albumu The Beatles Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]