Tomasz Terlikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tomasz P. Terlikowski
Ilustracja
Data urodzenia 10 września 1974
Zawód publicysta, dziennikarz, filozof

Tomasz Piotr Terlikowski (ur. 10 września 1974) – polski dziennikarz, filozof, publicysta, tłumacz, pisarz i działacz katolicki, redaktor naczelny Telewizji Republika w latach 2014–2017, a od 8 maja 2017 dyrektor programowy tej stacji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 2003 obronił doktorat z filozofii na UKSW. Praca doktorska, napisana pod kierunkiem o. Edmunda Morawca CSsR, nosi tytuł „Lwa Szestowa krytyka europejskiej filozofii racjonalistycznej”[1]. Pracował w „Newsweeku”, Radiu Plus, redakcji katolickiej TVP („Między ziemią a niebem”), dzienniku „Życie” (2004), tygodniku „Ozon” (2005–2006), gdzie był zastępcą redaktora naczelnego, dzienniku „Rzeczpospolita” (do 2008) i tygodniku „Wprost” (2008–2009). Od września 2009 do 2015 był szefem zarządu wydawnictwa „Fronda”. Prowadzi też rozmowy w PR1 (Śniadanie bez polityki) i współpracował z Popołudniem Radia TOK FM. Od 2004 do 15 czerwca 2012 był redaktorem naczelnym Ekumenicznej Agencji Informacyjnej ekumenizm.pl[2]. W TVP2 współtworzył cykl „Wojna światów”, jest także autorem scenariusza „Kwartetu Teologicznego”. Prowadził również magazyny historyczne w TVP Historia („Dzieje Polaków”, „U źródeł cywilizacji”).[3]

Publikował także w „Nowym Państwie”, „Więzi”, „Znaku”, „Tygodniku Powszechnym”, „Przeglądzie Powszechnym”, „Myśli Protestanckiej”, „Arcanach”, „Super Expressie” i „Studia Philosophiae Christianae” oraz w Rycerzu Niepokalanej. Jego felietony ukazywały się w portalu Tezeus.pl (2006–2008), ukazują się we „Frondzie”, „Gościu Niedzielnym”, „Przewodniku Katolickim” i „Gazecie Polskiej”. W 2010 zadebiutował jako autor powieści, wydając dystopię Operacja „Chusta”[4].

W styczniu 2007 badał w archiwach IPN dokumenty dotyczące podejrzeń o współpracę abpa Wielgusa z SB. Wyniki ukazały się w „Rzeczpospolitej”.

W maju 2010 został redaktorem naczelnym portalu fronda.pl współpracującym z kwartalnikiem „Fronda”, którego redaktorem naczelnym był od czerwca 2012 do czerwca 2013[5].

Od 21 września 2012 do 31 grudnia 2012 był jednym z prowadzących program Rozmównica na kanale Religia.tv[6]. Rozpoczął współpracę z telewizją internetową Boska TV[7] i z Telewizją Republika, gdzie stworzył audycje Zderzenie cywilizacji i Kościół, w którym żyjemy. Od 1 lipca 2013 jest członkiem zarządu Telewizja Republika S.A., zarządzającej stacją Telewizja Republika[8]. Od września 2014 do maja 2017 był redaktorem naczelnym stacji Telewizja Republika. 8 maja 2017 na stanowisku zastąpiła go Dorota Kania. Terlikowski pozostał natomiast w zarządzie stacji, jako dyrektor programowy[9][10][11].

31 sierpnia 2016 zakończył współpracę z portalem fronda.pl.

Od 2016 do 2018 prowadził z żoną portal internetowy www.malydziennik.pl oraz nagrywał filmiki umieszczane w serwisie YouTube na kanale Maly Dziennik na kontrze. 25 marca 2018 małżeństwo rozstało się z portalem, a ich udziały przejęła firma Net Media Broker[12].

W kwietniu 2018 zaczął prowadzić w Polskim Radiu 24 cotygodniową audycję Terlikowski na froncie[13].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

W 2006 roku na łamach „Newsweeka” w artykule Wyznawcy agentury zarzucił ugrupowaniom ewangelikalnym współpracę z bezpieką. Na łamach kwartalnika „Słowo i Życie” zarzucono mu nierzetelność i mijanie się z prawdą. Terlikowskiemu zarzucano nieznajomość środowiska, które krytykował i popełnianie rażących błędów. Terlikowski utrzymywał, że Stanisław Krakiewicz i Paweł Bajeński przyczynili się do aresztowania Ludwika Szenderowskiego, bo ten nie chciał wejść do ZKE. Tymczasem Szenderowski był jednym z twórców ZKE, natomiast Bajeński przystąpił do ZKE dopiero w roku 1953[14].

Po śmierci Mandeli napisał, że „odpowiada za śmierć o wiele większej liczby czarnych niż najwięksi afrykańscy rasiści”, nazwał go także „zwyczajnym komunistą, który doprowadził do upadku kwitnącą gospodarkę RPA”[15]. W swej książce Koń trojański w mieście Boga. Pół wieku po Soborze… pisze o grzechach ludzi Kościoła, krytykuje za ulgowe traktowanie księży homoseksualistów, których nazywa „homoukładem” i „homositwą”[16].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Tęczowe chrześcijaństwo. Homoseksualna herezja w natarciu, Warszawa 2004.
  • Bogobójcy czy starsi bracia. Myśliciele rosyjskiego prawosławia wobec judaizmu, Warszawa 2004.
  • Szaleńcy, szarlatani i święci. Różnobarwny świat religii, Warszawa 2005.
  • Kiedy sól traci smak. Etyka protestancka w kryzysie, Warszawa 2005.
  • Nasz Papież z Niemiec. Tajemnice papieskiej pielgrzymki, Kraków 2006.
  • Moralny totalitaryzm. Bioetyczne dylematy współczesności, Warszawa 2006.
  • Tora między życiem a śmiercią. Bioetyki żydowskie w dialogu, Warszawa 2007.
  • Odwaga prawdy. Spór o lustrację w polskim Kościele, Warszawa 2007.
  • Kościół (dla) zagubionych, Kraków 2007.
  • Prawo do życia. Zdradzona nadzieja, Kraków 2007.
  • Męczennicy komunizmu, Kraków 2008.
  • „Agata”: anatomia manipulacji – razem z Joanną Najfeld, Warszawa 2008.
  • Nowa kultura życia. Apologia bioetyki katolickiej, Warszawa 2009.
  • Summa przeciw lewakom, Lublin 2009.
  • Rzeczpospolita papieska. Jan Paweł II o Polsce do Polaków, Warszawa 2009.
  • Grzechy Kościoła: teraz w Polsce, Warszawa 2010.
  • Operacja „Chusta”, Warszawa 2010.
  • Bitwa o Madryt (wspólnie z Grzegorzem Górnym), Warszawa 2010.
  • Homoseksualista w Kościele, Kraków 2010.
  • Robienie dzieci. Terlikowski śmiało o in vitro, 2011.
  • Benedykt XVI. Walka o duszę świata, Kraków 2011.
  • Raport o stanie wiary w Polsce, wywiad-rzeka wywiad z abp. Józefem Michalikiem, który przeprowadzili Grzegorz Górny i Tomasz Terlikowski, 2011.
  • Katol z Warszawy. Z Tomaszem Terlikowskim rozmawia Aleksandra Kasica, 2011.
  • Głosowania na śmierć i życie. Przewodnik wyborczy, Radom 2011.
  • Chodzi mi tylko o prawdę, wywiad-rzeka z ks. Tadeuszem Isakowiczem-Zaleskim, Warszawa 2012.
  • Ślady Boga, Warszawa 2012.
  • Koń trojański w mieście Boga. Pół wieku po Soborze, Kraków 2012.
  • Jak rozmawiać o zapłodnieniu in vitro, Kraków 2013.
  • Faktura na zabijanie. Współczesny przemysł śmierci, Bytom 2013.
  • Skazani na siebie, wraz z Małgorzatą Terlikowską, Częstochowa 2013.
  • Operacja Franciszek. Sześć medialnych mitów na temat papieża, Warszawa 2014.
  • Pojedynki, Warszawa 2014.
  • Sprawa profesora Chazana. Kulisy manipulacji, Warszawa 2014.
  • Jak rozmawiać o antykoncepcji, Kraków 2014.
  • Jak się uprę, to jadę po bandzie, Kraków 2014.
  • Nadzieja na dziecko – czyli cała prawda o naprotechnologii, Warszawa 2015.
  • Masakra piłą mechaniczną w domu Terlikowskich, wraz z Małgorzatą Terlikowską, Warszawa 2015.
  • Herezja kardynałów, Kraków 2015.
  • Edmund Bojanowski. Święty na nasze czasy, Warszawa 2015.
  • Maksymilian M. Kolbe. Biografia świętego męczennika, Kraków 2017
  • Dzisiaj trzeba wybrać. O potędze Maryi, walce duchowej i czasach ostatecznych, wraz z ks. Piotrem Glasem, Kraków 2017
  • Dekalog. Prawdziwa droga w czasach zamęty, razem z ks. Piotrem Glasem, Warszawa 2018
  • Wenanty Katarzyniec. Polski Szarbel, Warszawa 2018

Przekłady[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. dr Tomasz Terlikowski. nauka-polska.pl. [dostęp 2011-06-26].
  2. Nowy naczelny ekumenizm.pl.
  3. Terlikowski zrywa z fronda.pl [dostęp 2016-09-06].
  4. Operacja Chusta – Tomasz P. Terlikowski. onet.pl. [dostęp 2011-02-12].
  5. http://www.fronda.pl/a/terlikowski-czas-na-zmiane-pokoleniowa-w-kwartalniku-w-portalu-bez-zmian,28737.html.
  6. Terlikowski poprowadzi „Rozmównicę” w Religia TV.
  7. Programy, Boskie v-booki, Operacja Chusta, BoskaTV Który Jest, Który Był i Który Przychodzi
  8. Telewizja Republika S A (KRS: 0000446368). krs-online.com.pl. [dostęp 2014-12-26].
  9. Komunikat Rady Nadzorczej Telewizji Republika. telewizjarepublika.pl, 18 września 2014. [dostęp 18 września 2014].
  10. Bronisław Wildstein odchodzi z Telewizji Republika. wirtualnemedia.pl, 18 września 2014. [dostęp 18 września 2014].
  11. Komunikat zarządu Telewizji Republika. telewizjarepublika.pl, 2017-05-08. [dostęp 2017-05-08].
  12. Małgorzata i Tomasz Terlikowscy rozstali się z MalyDziennik.pl. „Kontynuowanie tego nie miało sensu” [dostęp 2018-03-26] (pol.).
  13. Tomasz Terlikowski z audycją „Terlikowski na froncie” w Polskim Radiu 24 [dostęp 2018-04-19] (pol.).
  14. L. Jańczuk. Ekumenizm polskiego środowiska ewangelikalnego. „Roczniki Teologiczne”. T. LXIII, z. 7, s. 187, 2016. KUL. 
  15. Terlikowski o Mandeli: Komunista, który odpowiada za śmierć ponad miliona dzieci niezalezna.pl
  16. Tomasz Terlikowski. Ajatollah z "Frondy" czy bezstronny dziennikarz. "Jak jest do czegoś przekonany, to idzie jak czołg" natemat.pl

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]