Grzegorz Górny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grzegorz Górny
Data urodzenia 30 marca 1969
Zawód dziennikarz, publicysta
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Stanowisko redaktor naczelny
Pracodawca Fronda (2007-2012)
Małżeństwo Angelika Górny
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Węgierskiego Orderu Zasługi (cywilny)

Grzegorz Górny (ur. 30 marca 1969) – polski dziennikarz i publicysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Na początku lat 90. pracował w „Gazecie Wyborczej”.

W 1994 wraz z Rafałem Smoczyńskim stworzył kwartalnik „Fronda”, który redagował przez 11 lat. W latach 1995–2001 współtworzył też program telewizyjny pod tym samym tytułem.

W lipcu 2005 właściciele tygodnika „Ozon” powierzyli mu stanowisko redaktora naczelnego. Po upadku „Ozonu” został wiceprezesem spółki Media Dei, która zamierza wydawać nowy tygodnik o podobnym do „Ozonu” profilu. Autor filmów dokumentalnych z serii Raport Specjalny dla Telewizji Polsat; współautor reportażu na temat działalności Wojskowych Służb Informacyjnych w polskich mediach telewizyjnych w latach 90.[1][2][3][4] wyemitowanego w magazynie reporterskim 30 minut. Od października 2007 do 14 kwietnia 2012 znów był redaktorem naczelnym kwartalnika „Fronda[5]. W grudniu 2012 został publicystą tygodnika „W Sieci” i portalu wpolityce.pl[6]. Prowadzi Klub Trójki w Programie III Polskiego Radia[7].

Laureat wielu nagród dziennikarskich, filmowych i książkowych (m.in. Grand Press, Feniks i Nagroda im. Jerzego Zieleńskiego). Odznaczony węgierskim Orderem Zasługi[7].

Żonaty z Angeliką (członkinią grupy muzycznej 2Tm2,3), mają pięcioro dzieci[8].

Przypisy

  1. W. Sumliński, G. Górny: Agenci w mediach – cz. I, program 30 minut, TVP3, 26.01.2007.
  2. W. Sumliński, G. Górny: Agenci w mediach – cz. II, program 30 minut, TVP3, 26.01.2007.
  3. TVP: WSI miały 115 agentów w mediach, Wirtualna Polska, 27.01.2007.
  4. Były szef „Teleexpressu” przyznał się do współpracy z WSI, Onet.pl, 30.01.2007.
  5. Grzegorz Górny odchodzi z „Frondy”, Razem.tv / Gosc.pl 14.04.2012.
  6. Nowoczesny, niezależny, odważny dwutygodnik osobistych opinii „wSieci” już w sprzedaży!!! (pol.). wpolityce.pl. [dostęp 2012-11-29].
  7. a b wPolityce.pl, wpolityce.pl [dostęp 2016-12-25].
  8. Robert Mazurek. Pies mniej już poluje. „Rzeczpospolita”, 2010-03-06. Presspublica. [dostęp 2010-03-07]. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • Przebaczamy i prosimy o przebaczenie, 2001
  • Cywilizacja aborcji, dokumentalny, 2003[1] – przytoczono w nim liczby aborcji: rocznie 53 miliony zabiegów oraz podano, że w ciągu ostatnich 30 lat przeprowadzono na świecie jeden miliard aborcji[2]
  • Narkoatak, 2004
  • Polski islam, 2004
  • Śmierć na życzenie?, 2004
  • Boskie oblicze, 2006
  • Przebaczyć, 2006[3]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Medal Europa, Węgry, Budapest, 2011[4]