Wrocław Górnośląski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wrocław Górnośląski
Obiekt zabytkowy nr rej. A/2369/446/Wm z 31 maja 1989
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Miejscowość Wrocław
Lokalizacja Stare Miasto/Przedmieście Świdnickie
Data otwarcia 21 maja 1842
Data zamknięcia 1856
Poprzednie nazwy

Oberschlesischer Bahnhof

Dane techniczne
Liczba peronów brak danych
Liczba krawędzi
peronowych
brak danych
Kasy N
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa konturowa Wrocławia, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Wrocław Górnośląski”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Wrocław Górnośląski”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Wrocław Górnośląski”
Ziemia51°05′52″N 17°02′33″E/51,097778 17,042500
Portal Transport szynowy

Wrocław Górnośląski – nieczynny dworzec i stacja Kolei Górnośląskiej, mieszczący się przy ulicy Stanisława Małachowskiego 13 na osiedlu Przedmieście Świdnickie we Wrocławiu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budynek dworca zaprojektował królewski radca budowlany, inż. August Rosenbaum, od tego czasu budynek kilkukrotnie przebudowywano. Kamień węgielny pod budowę dworca położono 2 maja 1841 roku, a 1 maja 1842 roku przeprowadzono pierwszą jazdę próbną. Oficjalne otwarcie dworca oraz linii Oława – Wrocław nastąpiło 21 maja 1842 roku. Właścicielem dworca (i linii) było Towarzystwo Kolei Górnośląskiej[1]. Dworzec jest najstarszym budynkiem dworcowym na ziemiach polskich, zarówno współczesnych, jak i historycznych.

W budynku znajdowały się kasa biletowa, poczekalnie dla pasażerów pierwszej, drugiej i trzeciej klasy, restauracja, punkt przyjmowania bagaży oraz portiernia. Za głównym budynkiem zbudowano dwukondygnacyjny budynek urzędów kolejowych i budynek dyrekcji kolei, ten ostatni w stylu włoskiej willi. Oba budynki zostały zburzone podczas budowy torów prowadzących na obecny Dworzec Główny. Peron przylegał do głównego budynku dworca od strony obecnej ulicy Suchej i był przykryty dachem wspartym na żeliwnych kolumnach[1].

Gdy Towarzystwo Kolei Górnośląskiej dostało koncesję na budowę linii kolejowej Wrocław – Poznań, zdecydowano o budowie nowego, większego budynku stacyjnego. Na potrzeby nowej linii wzniesiono obecny Dworzec Główny, który został otwarty w 1857 roku. Po uruchomieniu nowego dworca Dworzec Górnośląski był wykorzystywany jako biurowiec, budynek mieszkalny oraz warsztaty[1].

Po wojnie mieściły się w nim gabinety kolejowej służby zdrowia. Budynek w 1989 roku wpisany został do rejestru zabytków. Na początku XXI wieku PKP S.A. sprzedała najstarszą część dworca prywatnemu właścicielowi, a na 2012 rok planowane było opuszczenie przez przedsiębiorstwa kolejowe ostatnich pomieszczeń w budynku. Budynek dawnego dworca jest zaniedbany. Wstęp do większości pomieszczeń został wyłączony, jedynie w dobudowanej później części budynku zlokalizowana jest noclegownia im. Brata Alberta[1].

15 czerwca 2017 r. miał miejsce pożar prawego skrzydła budowli.[2][3]

Uruchomienie pierwszej na ziemiach polskich linii kolejowej upamiętnia tablica umieszczona przy wejściu do budynku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Magda Nogaj: Mamy najstarszy dworzec w Polsce, ale to już prawie ruina (pol.). Gazeta.pl Wrocław, 2012-07-02. [dostęp 2012-07-02].
  2. Płonął budynek najstarszego dworca kolejowego w Polsce (pol.). tvn24.pl, 2017-06-15. [dostęp 2017-06-16].
  3. Jarosław Jakubczak: Pożar najstarszego dworca kolejowego w Polsce. W akcji 10 zastępów straży pożarnej (pol.). gazetawroclawska.pl, 2017-06-16. [dostęp 2017-06-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]