Zagórz (gmina)

Zagórz
	gmina miejsko-wiejska
	; Fragment gminy Zagórz - widok z drona na granicy wsi Poraż i Czaszyn
	Herb
Państwo	Polska
Województwo	podkarpackie
Powiat	sanocki
TERC	1817073
Siedziba	Zagórz
Burmistrz	Ernest Nowak
Powierzchnia	160,05 km²
Populacja (2024); • liczba ludności	; 12 580
• gęstość	78,6 os./km²
Nr kierunkowy	13
Kod pocztowy	38-540,-516,; -542, -500
Tablice rejestracyjne	RSA
	Adres urzędu:ul. 3 Maja 2; 38-540 Zagórz
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba sołectw	11
Liczba miejscowości	14
	Położenie na mapie województwa podkarpackiego Zagórz
	Położenie na mapie Polski Zagórz
	49°31′N 22°16′E/49,516667 22,266667
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa
	Biuletyn Informacji Publicznej

Zagórz – gmina miejsko-wiejska w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie krośnieńskim.

Siedziba gminy to Zagórz.

Według danych z 30 czerwca 2004^[5] gminę zamieszkiwało 12 658 osób. Natomiast według danych z 31 grudnia 2017 roku gminę zamieszkiwało 13099 osób^[6].

Struktura powierzchni

Według danych z roku 2002^[7] gmina Zagórz ma obszar 160,05 km², w tym:

użytki rolne: 45%
użytki leśne: 44%

Gmina stanowi 13,06% powierzchni powiatu.

Demografia

Dane z 31 grudnia 2017 roku^[6]:

Opis	Ogółem		Kobiety		Mężczyźni
Jednostka	osób	%	osób	%	osób	%
Populacja	13 099	100	6 540	49,9	6 559	50,1
Gęstość zaludnienia [mieszk./km²]	82		40		42

Honorowi obywatele

W 1992 tytuł Honorowego Obywatela Gminy Zagórz otrzymali m.in. Jerzy Osiatyński, Artur Balazs za realizację gazyfikacji miasta i gminy Zagórz^[9], w 1999 tytuł Honorowego Obywatela Miasta i Gminy Zagórz otrzymał papież Jan Paweł II^[10].

Historia

Gmina Zagórz powstała 1 lutego 1977 w województwie krośnieńskim w związku z wyłączeniem z t.zw. Wielkiego Sanoka czterech sołectw (Dolina, Wielopole, Zagórz i Zasław, włączonych do niego w 1972 roku) i utworzenim z nich nowego miasta Zagórz^[11]^[12]. Równocześnie utworzono po raz pierwszy gminę Zagórz z siedzibą w Zagórzu, który jednak ustanowił odrębną jednostkę administracyjną. W skład gminy Zagórz weszły następujące obszary^[13]^[11]:

cały obszar zniesionej gminy Tarnawa Górna, obejmujący sześć sołectw (Czaszyn, Łukowe, Olchowa, Średnie Wielkie, Tarnawa Dolna i Tarnawa Górna) i sześć obrębów geodezyjnych (Kalnica, Kamionki, Morochów, Poraż, Sukowate i Zawadka Morochowska);
z gminy Komańcza – sołectwo Mokre;
z miasta Sanoka – sołectwo Zahutyń;
z gminy Sanok – sołectwa Niebieszczany i Stróże Małe oraz obręb geodezyjny Stróże Wielkie.

1 kwietnia 1977, dwa miesiące później, zmieniono zdanie odnośnie do Niebieszczan, Stróżów Małych i Stróżów Wielkich, które włączono z powrotem do gminy Sanok^[14].

1 lutego 1992 połączono gminę Zagórz z miastem Zagórz^[15].

Miejscowości nieistniejące

Choceń – podlega pod Średnie Wielkie
Kamionki – podlega pod Kalnicę
Sukowate – podlega pod Kalnicę
Zawadka Morochowska

Miasta partnerskie

Sołectwa

Czaszyn, Łukowe, Mokre, Morochów, Olchowa, Poraż, Tarnawa Dolna, Tarnawa Górna, Średnie Wielkie, Zahutyń, Kalnica^[3].

Bez statusu sołectwa: Brzozowiec – podlega pod Czaszyn

Sąsiednie gminy

Baligród, Bukowsko, Komańcza, Lesko, Sanok, Sanok (miasto)

Przypisy

↑ Statystyczne Vademecum Samorządowe
↑ Raport o stanie gminy Zagórz za rok 2020 [online], Biuletyn Informacji Publicznej, 31 maja 2021, s. 7 [dostęp 2021-07-24] (pol.).
1 2 Strona gminy, sołectwa i osiedla.
1 2 Wademecum gmin woj. podkarpackiego. GUS. [dostęp 2016-03-12]. (pol.).
↑ Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast. GUS. [dostęp 2010-09-14]. (pol.).
1 2 Gmina Zagórz w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2020-01-29] , liczba ludności na podstawie danych GUS.
↑ Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset. regioset.pl. [dostęp 2010-09-14]. (pol.).
↑ Gmina Zagórz w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-03-16] , liczba ludności na podstawie danych GUS.
↑ Honorowi Obywatele Miasta i Gminy. W: Zbigniew Osenkowski: Zagórz nad Osławą. Z dziejów miasta i gminy. Sanok: Oficyna Wydawnicza Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2006, s. 297. ISBN 83-922799-6-4.
↑ Honorowi Obywatele Miasta i Gminy. W: Zbigniew Osenkowski: Zagórz nad Osławą. Z dziejów miasta i gminy. Sanok: Oficyna Wydawnicza Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2006, s. 299. ISBN 83-922799-6-4.
1 2 Dz. U. z 1977 r. Nr 2, poz. 10 (ISAP).
↑ Sołectwa te tworzyły już wcześniej (1959–1972) jedną całość w formie osiedle Zagórz.
↑ Dz. U. z 1977 r. Nr 2, poz. 11 (ISAP).
↑ Dz. U. z 1977 r. Nr 8, poz. 32 (ISAP).
↑ Dz. U. z 1991 r. Nr 3, poz. 12 (ISAP).
↑ Podpisanie umów o współpracy transgranicznej z miastami Gorodok i Schodnica na Ukrainie. [dostęp 2011-08-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-19)]. (pol.).

Linki zewnętrzne

Zagórz24.pl – Portal informacyjny Gminy Zagórz

[1] Statystyczne Vademecum Samorządowe

[bip-2] Raport o stanie gminy Zagórz za rok 2020 [online], Biuletyn Informacji Publicznej, 31 maja 2021, s. 7 [dostęp 2021-07-24] (pol.).

[sol-3] 1 2 Strona gminy, sołectwa i osiedla.

[vad-4] 1 2 Wademecum gmin woj. podkarpackiego. GUS. [dostęp 2016-03-12]. (pol.).

[autonazwa2-5] Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast. GUS. [dostęp 2010-09-14]. (pol.).

[:0-6] 1 2 Gmina Zagórz w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2020-01-29] , liczba ludności na podstawie danych GUS.

[autonazwa1-7] Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset. regioset.pl. [dostęp 2010-09-14]. (pol.).

[populacja2016-8] Gmina Zagórz w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-03-16] , liczba ludności na podstawie danych GUS.

[9] Honorowi Obywatele Miasta i Gminy. W: Zbigniew Osenkowski: Zagórz nad Osławą. Z dziejów miasta i gminy. Sanok: Oficyna Wydawnicza Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2006, s. 297. ISBN 83-922799-6-4.

[10] Honorowi Obywatele Miasta i Gminy. W: Zbigniew Osenkowski: Zagórz nad Osławą. Z dziejów miasta i gminy. Sanok: Oficyna Wydawnicza Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2006, s. 299. ISBN 83-922799-6-4.

[2-10-11] 1 2 Dz. U. z 1977 r. Nr 2, poz. 10 (ISAP).

[12] Sołectwa te tworzyły już wcześniej (1959–1972) jedną całość w formie osiedle Zagórz.

[13] Dz. U. z 1977 r. Nr 2, poz. 11 (ISAP).

[14] Dz. U. z 1977 r. Nr 8, poz. 32 (ISAP).

[15] Dz. U. z 1991 r. Nr 3, poz. 12 (ISAP).

[autonazwa3-16] Podpisanie umów o współpracy transgranicznej z miastami Gorodok i Schodnica na Ukrainie. [dostęp 2011-08-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-19)]. (pol.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

Miasta	Sanok Zagórz
Gminy miejskie	Sanok
Gminy miejsko-wiejskie	Zagórz
Gminy wiejskie	Besko Bukowsko Komańcza Sanok Tyrawa Wołoska Zarszyn