Zbigniew Kaniewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Kaniewski
Data i miejsce urodzenia 9 listopada 1948
Białogard
Minister skarbu państwa
Okres od 28 stycznia 2004
do 2 maja 2004
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Poprzednik Piotr Czyżewski
Następca Jacek Socha
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Zbigniew Waldemar Kaniewski (ur. 9 listopada 1948 w Białogardzie) – polski działacz związkowy i polityk, minister skarbu państwa w rządzie Leszka Millera w 2004, poseł na Sejm I, II, III i IV kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Gdańskiego. Od 1980 do rozwiązania należał do PZPR. W latach 70. pracował w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym we Włocławku, później na etacie w organizacjach związkowych. Od 1991 do 2004 pełnił funkcję przewodniczącego Federacji Niezależnych Samorządnych Związków Zawodowych Przemysłu Lekkiego. Przewodniczył radzie nadzorczej Fundacji Jutrzenka[1][2]. Należał do Stowarzyszenia Ordynacka[3].

Z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej od 1991 do 2005 pełnił funkcję posła na Sejm I, II, III i IV kadencji (w 2001 został wybrany z okręgu łódzkiego). Od 28 stycznia do 2 maja 2004 sprawował urząd ministra skarbu państwa w rządzie Leszka Millera. Nie kandydował w wyborach parlamentarnych w 2005.

Po odwołaniu z funkcji ministra powrócił na stanowisko przewodniczącego federacji związkowej.

W 2005 otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Fundacja z twarzą ministra. wp.pl, 13 marca 2004.
  2. „Skarb” ministra skarbu. wprost.pl, 13 marca 2004.
  3. Z Ordynacką po władzę, „Dziennik Łódzki” z 7 października 2003
  4. M.P. z 2006 r. nr 4, poz. 61

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]