Światowa Rada Kościołów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Światowa Rada Kościołów (ang. World Council of Churches) – ekumeniczna organizacja chrześcijańska, założona w 1948 w Amsterdamie.

Początki[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza sesja została oficjalnie zapoczątkowana nabożeństwem ekumenicznym, sprawowanym 22 sierpnia 1948 r. w Nieuwe Kerk w Amsterdamie. Uczestniczyło w niej 351 delegatów, reprezentujących 147 wspólnot kościelnych, głównie protestanckich i mniejszych starożytnych Kościołów wschodnich z 44 krajów. Była też niewielka delegacja prawosławnych z Konstantynopola i Grecji. Delegatom towarzyszyły setki zmienników, akredytowanych obserwatorów, delegatów młodzieży oraz dziennikarze.

Nie uczestniczył Patriarchat Rosyjski oraz Kościół katolicki[1].

Struktury[edytuj | edytuj kod]

Obecnie siedziba organizacji mieści się w Genewie. Na czele rady stoi Komitet Naczelny, wybierany co 7 lat. W sierpniu 2009 na kolejnego sekretarza generalnego został wybrany ks. dr Olav Fykse Tveit z Kościoła Norwegii[2][3]. Wcześniej od 2003 funkcję tę pełnił dr Samuel Kobia z Kenii z Kościoła Metodystów.

Kościoły członkowskie[edytuj | edytuj kod]

Światowa Rada Kościołów zrzesza 354 (sierpień 2006) różne Kościoły chrześcijańskie (z ponad 120 krajów, około 600 mln wiernych) z różnych tradycji:

Polskie Kościoły wchodzące w skład Rady:

Kościół rzymskokatolicki nie jest członkiem ŚRK, ale od ponad 30 lat współpracuje z Radą, wysyłając obserwatorów na wszystkie większe konferencje, jak również na spotkania Komitetu Centralnego i Zebrania plenarne Grup roboczych. Papieska Rada do spraw Popierania Jedności Chrześcijan mianuje 12 osób w charakterze pełnoprawnych członków do komisji Wiara i Porządek (Faith and Order).

Zgromadzenia ogólne[edytuj | edytuj kod]

Przedstawiciele wszystkich kościołów członkowskich spotykają się co siedem lat podczas Zgromadzeń ogólnych, gdzie wybierają członków Komitetu Naczelnego, zarządzającego Radą.

Dotychczas (2013) odbyło się dziesięć Zgromadzeń Ogólnych:

  1. 1948Amsterdam (Holandia);
  2. 1954Evanston (USA);
  3. 1961Nowe Delhi (Indie);
  4. 1968Uppsala (Szwecja);
  5. 1975Nairobi (Kenia);
  6. 1983Vancouver (Kanada);
  7. 1991Canberra (Australia);
  8. 1998Harare (Zimbabwe);
  9. 2006Porto Alegre (Brazylia);
  10. 2013 - Pusan (Korea Południowa).

Stanowiska[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 2014 Komitet ds. finansów Światowej Rady Kościołów wskazując na etyczne kryteria inwestycyjne uznał, że lista sektorów, w których WCC nie inwestuje powinna zostać rozszerzona na inwestycje w paliwa kopalne[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. A. Visser't Hooft, The Genesis of the World Council of Churches, w: A History of The Ecumenical Movement 1517-1948, R. Rose, S. Ch. Neill (red.), Londyn: SPCK 1967, drugie wydanie z przejrzaną bibliografią, ss.697-724.

Przypisy

  1. W. A. Visser't Hooft, The Genesis of the World Council of Churches, in: A History of The Ecumenical Movement 1517-1948, R. Rose, S. Ch. Neill (red.), Londyn: SPCK 1967, drugie wydanie z przejrzaną bibliografią, s.719
  2. http://www.cerkiew.pl/index.php?id=345&tx_ttnews[tt_news]=11529&tx_ttnews[backPid]=1&cHash=3bc72fdf02
  3. Nowy sekretarz generalny ŚRK - ks. Olav Fykse Tveit
  4. World Council of Churches pulls fossil fuel investments