Stanisław Nagy
Z Wikipedii
| kard. Stanisław Nagy, SCJ | |
| Kościół tytularny S. Maria della Scala |
|
| Urodzony | 30 września 1921 Bieruń Stary |
| Święcenia kapłańskie | 8 lipca 1945 |
| Nominacja biskupia | 7 października 2003 arcybiskup tytularny Hólar |
| Sakra biskupia | 13 października 2003 |
| Kreacja kardynalska | 21 października 2003 |
| Za papieża | Jana Pawła II |
 |
|
| Dewiza In Te Cor Jesu Speravi W Tobie, Serce Jezusa, swą ufność złożyłem |
|
Stanisław Kazimierz Nagy SCJ (ur. 30 września 1921 w Bieruniu Starym) - polski duchowny katolicki, Sercanin, arcybiskup tytularny Hólaru, kardynał-diakon, profesor teologii fundamentalnej, autor licznych publikacji naukowych.
Pełny tytuł: Jego Eminencja Stanisław Kazimierz Świętego Kościoła Rzymskiego Tytułu S. Maria della Scala Kardynał Diakon Nagy.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Urodzony w śląskiej, górniczej rodzinie. 8 lipca 1945 otrzymał święcenia kapłańskie w Zgromadzeniu Najświętszego Serca Jezusowego z rąk ówczesnego biskupa pomocniczego Krakowa Stanisława Rosponda. W latach 1952-1958 rektor seminarium zakonnego w Tarnowie, a następnie kierownik Studium Teologicznego w Krakowie, powstałego z jego inicjatywy. Związany z KUL - w 1952 obronił tam pracę doktorską, w 1968 uzyskał habilitację, w 1979 tytuł profesora nadzwyczajnego, zaś w 1985 profesora zwyczajnego. Od 1958 aż do przejścia na emeryturę wykładał teologię fundamentalną na KUL. W latach 1972/1973 i 1973/1974 prodziekan Wydziału Teologii, kierownik Katedry Eklezjologii Fundamentalnej, Sekcji Teologii Porównawczej i Ekumenicznej, przewodniczący Senackiej Komisji Stypendialnej, Rady Naukowej Instytutu Jana Pawła II. Przez kolejne kadencje przewodniczył Sekcji Wykładowców Teologii Fundamentalnej przy Komisji Episkopatu ds. Nauki. Z nominacji Jana Pawła II przez dwie kadencje był członkiem Międzynarodowej Komisji Teologicznej. Brał udział w pracach Komisji Episkopatu do Spraw Ekumenizmu, był także członkiem Komisji Mieszanej Katolicko-Luterańskiej powołanej przez watykański Sekretariat ds. Jedności Chrześcijan i Światową Federację Luterańską. Dwukrotnie brał udział w charakterze eksperta w Synodach Biskupów w Rzymie (1985 i 1991).
Zamieszkały w Krakowie, jeździł z wykładami do Lublina i Wrocławia na tamtejszy Papieski Wydział Teologiczny. W pociągu relacji Kraków-Lublin poznał podobno Karola Wojtyłę, z którym łączyła go później przyjaźń, wyprawy po górach i bliska współpraca.
13 października 2003 wyświęcony na arcybiskupa ze stolicą tytularną Holarensis. 21 października 2003 podniesiony do godności kardynalskiej przez papieża Jana Pawła II z diakonią kościoła Santa Maria della Scala (Matki Bożej na Schodach).
[edytuj] Sukcesja apostolska
- Konsekrator - Franciszek Macharski
- Współkonsekrator - Marian Jaworski
- Współkonsekrator - Józef Kowalczyk
[edytuj] Odznaczenia
- 13 stycznia 2007 medal "Za zasługi dla Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego"
- 19 października 2008 odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski
[edytuj] Najważniejsze publikacje
- Chrystus w Kościele. Zarys eklezjologii fundamentalnej, Wrocław 1982
- Kościół na drogach jedności, Wrocław 1985
- Ty jesteś Piotr, Kraków 2003
- Jan Paweł II po odejściu do domu Ojca, Kraków 2007
|
||||||||||||||||
